Wspomnienia

Serce zostało w Krakowie oczywiście i błądzi pomiędzy zamkiem w Przegorzałach a wspaniałą panoramą Wisły, pustym rynkiem o świcie (mogę sobie wtedy wyobrażać...

Serce zostało w Rogalinie. A potem w Kyoto, w Oaxaca i - zawsze - w Wenecji. Ale pierwszy i najważniejszy jest Rogalin

Serce zostało w Amazonii. Zaczęło się przed laty od wyjazdów nad polską Amazonię - Narew, Narewkę, Biebrzę

Serce zostało w Birmie - bo tam się urodziłam. I w Londynie, który jest dla mnie miastem szalonych lat 60. XX wieku - stolicą muzyki i sztuki tamtych czasów,...

Serce zostało w... Jak mam określić swoje ulubione miejsce, ja, wytrwały wędrowiec przemierzający co roku tysiące kilometrów po polskich drogach i bezdrożach?

Serce zostało w Paczkowie na Śląsku Opolskim, w którym przyszedłem na świat i przeżyłem pierwszy rok życia

Serce zostało w Lasach Puszczy Noteckiej pod Międzychodem. Często jeżdżę też do Puszczy Zielonki pod Poznaniem, koło Murowanej Gośliny

Serce zostało na ojcowiźnie - w Michałkowicach, dzielnicy Siemianowic Śląskich, gdzie mieszkam

Serce zostało na Roztoczu. Tam się urodziłam, tam spędziłam najpiękniejsze wakacje dzieciństwa i tam nadal wracam wielokrotnie w ciągu roku

Serce zostało na Hawajach. Kiedy w styczniu zeszłego roku wysiadłam na lotnisku w Kahului na wyspie Maui, w Polsce była pełnia zimy, a tam temperatura sięgał...

Serce zostało na Dalekiej Północy, zwłaszcza w kanadyjskim Terytorium Jukon, gdzie mieszkałem 7 miesięcy, przygotowując się do spłynięcia Mackenzie

Serce zostało w Budziszynie w Niemczech, rodzinnym mieście mojego ojca, który był Serbem Łużyckim

Serce zostało na... Wyspie Wielkanocnej. To jedna z najbardziej odosobnionych wysp świata i tak mała, że można ją obejść w cztery dni

Serce zostało w Kopenhadze. To niezwykłe miasto, które oferuje wszystko to, co wielkie miasto może zaoferować, a zarazem człowieka nie męczy.

Serce zostało w Nowym Jorku i Bombaju. W obu tych miastach nasz teatr grał przedstawienie ?Carmen Funebre?. I w obydwu spektakle były wyjątkowe

Serce zostało we Lwowie, moim rodzinnym mieście. Potem, co prawda, wychowywałam się i mieszkałam w Krakowie, a do Lwowa wróciłam jako dorosła panna

Serce zostało na Syberii, a zwłaszcza w jej najbardziej północnej części przy Oceanie Arktycznym. W 2002 r. zorganizowałem tam zimową wyprawę dla pięciu osób...

Serce zostało w Afryce. We wrześniu 1989 r. przeżyłem niezapomniany dzień, gdy na płaskowyżu Masai Mara w Kenii po raz pierwszy w życiu zobaczyłem tysiące...

Serce zostało oczywiście na Polesiu. To dla mnie najbardziej fascynująca kraina. Niekończące się rozlewiska Prypeci, bagna, niedostępne miejsca, dzikie...

Serce zostało w Mindelo, rodzinnym mieście Cesarii Evory, na jednej z dziesięciu zamieszkanych wysp archipelagu Cabo Verde. To kulturalna stolica tej...

Serce zostało w Juracie. Czyżby na plaży? Otóż nie tylko, chociaż plaża na Półwyspie Helskim jest najpiękniejsza ze wszystkich, jakie znam (a znam ich sporo).

Serce zostało w rodzinnym Siewierzu i kanionie Colca w Peru. W Siewierzu, który wspominam z wielkim sentymentem i za którym czasami tęsknię, spędziłem...

Serce zostało w jurcie uzbeckiego pasterza na stepach Doliny Ałajskiej u stóp gór Pamir. Mimo że dzieli mnie od tego zdarzenia kilkadziesiąt wypraw (w tym...

Serce zostało w Indonezji, do której dotarłem w 1961 r. jako młody dyplomata. Po blisko dziewięciu spędzonych tam latach stała się moją drugą ojczyzną....

Serce zostało w Transylwanii. Na co dzień ciągle pracuję z ludźmi, więc aby wypocząć, szukam jakiegoś miejsca wolnego od turystów. Do Transylwanii pierwszy r...