Itaka odnaleziona?
Już ponad 3 tys. lat trwają poszukiwania legendarnej Itaki z "Odysei" Homera. Opisy z epopei nie pasują do współczesnej Itaki z archipelagu Wysp Jońskich, więc wielu naukowców sądzi, że wyspa istniała tylko w wyobraźni poety. Nową teorię na temat Itaki ogłosił niedawno Robert Bittlestone, brytyjski przedsiębiorca, archeolog amator i miłośnik Homera. Twierdzi on, że mityczna Itaka to Paliki, jeden z półwyspów sąsiedniej wyspy Kefalonia. W czasach Homera był on osobną wyspą, ale trzęsienia ziemi spowodowały, że niewielki przesmyk między Paliki a Kefalonią został zasypany. Po przestudiowaniu zdjęć satelitarnych, trójwymiarowych wizualizacjach i komputerowej analizie danych Bittlestone doszedł do wniosku, że na półwyspie Paliki są prawie wszystkie opisane przez Homera miejsca. Wielu naukowców przyznaje, że jego teoria jest bardzo prawdopodobna.
Rodyjski kolos
Dwanaście lat (292-280 p.n.e.) zajęło Charesowi z Lindos wzniesienie olbrzymiego spiżowego posągu Heliosa u wejścia do portu na Rodos (Sporady Południowe). Rodyjski Kolos - najwspanialsze wyobrażenie greckiego boga Słońca miał upamiętnić zwycięstwo oficera Aleksandra Wielkiego Seleukosa I Nikatora nad słynnym wodzem i królem Macedonii Demetriuszem Poliorketesem. Podczas dwuletniego oblężenia Rodos (305-304 r. p.n.e.) Demetriusz zastosował nowe machiny oblężnicze, stąd jego przydomek Poliorketes (gr. oblegający miasta). 32-metrową statuę ważącą ok. 70 ton uznano za jeden z siedmiu cudów antycznego świata. Kolos runął w 224 r. p.n.e. podczas trzęsienia ziemi.
Tajemnicze pismo
Jednym z najbardziej fascynujących osiągnięć kultury minojskiej - najstarszej cywilizacji Europy, która kwitła na Krecie przez blisko dwa tysiąclecia (3000-1100 p.n.e.) - jest pismo. Jego wczesna, obrazkowa odmiana powstała około dwa tysiące lat p.n.e., późniejsza - linearna i sylabiczna - w drugiej połowie II tysiąclecia. Odkrycie inskrypcji w piśmie linearnym A i B zawdzięczamy brytyjskiemu archeologowi sir Arthurowi Evansowi, który u schyłku XIX w. odsłonił ruiny pałacu w Knossos. Pismo linearne A wyszło z użycia po podboju Krety przez przybyłych z Peloponezu Achajów i do dziś nie zostało odczytane (najsłynniejszy zabytek - gliniany dysk z Faistos). Pismo linearne B - owoc reformy pisma A - odszyfrowali w 1952 r. Anglicy M. Ventris i J. Chadwick.
