Hipokrates, ojciec medycyny, potomek Asklepiosa

Hipokrates - urodzony ok. 460 p.n.e. na Kos, zmarł w 377 r. p.n.e. w Larisie (Tesalia) - nauczył się medycyny od swojego dziadka i ojca Gnosidikosa, którzy mieli być w prostej linii potomkami Asklepiosa, matka zaś wywodziła się ponoć od Heraklesa. Nic więc dziwnego, że uważano go za półboga-uzdrowiciela i na Kos ciągnęli chorzy z całej Grecji. Był pierwszym lekarzem, który przeprowadził klasyfikację chorób (w oparciu o istniejące, według niego, cztery płyny ustrojowe: krew, śluz, żółć i żółć czarną), stosował dość racjonalne metody ich rozpoznawania i leczenia. Pisał też traktaty naukowe. Spod jego pióra wyszło dzieło "O powietrzu, wodach i okolicach", w którym podkreślał znaczenie środowiska dla zdrowia człowieka. W pracy na temat diety przedstawił znaczenie właściwego odżywiania się, "Aforyzmy" to rozprawa zawierająca twierdzenia i zasady medyczne, a na "Prognozy koskie" złożyło się całe doświadczenie lekarskie Hipokratesa. Pozostałe pisma dotyczące anatomii, patologii, chirurgii i położnictwa złożono w sto lat po jego śmierci w tzw. Corpus Hippocraticum - są one jednak tylko przypisywane największemu lekarzowi starożytności, nie ma pewności co do ich autorstwa.

Hipokrates sformułował przysięgę składaną do dziś przez adeptów sztuki lekarskiej, której zasadniczym przesłaniem jest "po pierwsze nie szkodzić".