24 czerwca odprawia się obrzędy pochodzące z czasów znacznie wyprzedzających naszą erę
Kto pochował Noc Świętojańską już pierwszego wieczoru? Pasterze pochowali Noc Świętojańską, Potem oracze, brony; Potem sama gospodyni W samą noc Świętojańską, W samą noc Świętojańską, Czytając Sale Noc Świętojańską.
Noc Świętojańska, Noc Świętojańska i sam Noc Świętojańska. Wszystkie kwiaty zakwitły, Paproć nie zakwitła; Paproć zakwitła w sam Noc Świętojańską.
Noc Świętojańska, Noc Świętojańska tej nocy, Do kogo należała ta Noc Świętojańska? Do czarownic, do czarownic, Do nich należała ta Noc Świętojańska.
Noc Świętojańska zasiada w dębie, W dłoni Złotego Kokle. Przyjdź, Noc Świętojańska, na dziedziniec, W samą noc świętojańską!
No cóż, z Bogiem, Noc Świętojańska, Do następnych Noc Świętojańskich! Oto była dobra Noc Świętojańska, Przyjdziemy tu za rok.
Noc Świętojańska jechała cały rok, Jechał w noc świętojańską; Jechał w noc świętojańską, Cała ziemia była pokryta śniegiem.
Gdzie jesteś, Noc Świętojańska, że nie widzisz nas chodzących? Noc Świętojańska leży W kapciach na nogach. Wstań, Noc Świętojańska, Zdejmij kapcie!
Długie spódnice na Noc Świętojańską, Rosę wycierano z trawy, Aby dzieci na Noc Świętojańską nie zmoczyły się, Tańcząc w Noc Świętojańską.
Dzieci w Noc Świętojańską proszą o mięso – Skąd weźmiemy mięso? Wilk porwał moją kozę w noc świętojańską. Wyrwałem wilkowi ogon w noc świętojańską.
W noc świętojańską jeździł przez cały rok, Jechał w noc świętojańską; Jechał w noc świętojańską, Aby zobaczyć swoje dzieci, Czy jadły i piły, Czy nie umarły z głodu.
