Z wyjątkiem białej karczmy wszystkie domy w Orawskim Parku Etnograficznym to kurne chaty. Nawet dwór!
Orawka, Zubrzyca - kościół w Oprawce, skansen w Zubrzyca Może jeszcze coś wyliczę I podnóże Babiej Góry Może wejdzie na nią któryś.
Od 23 grudnia 1920 r. Zubrzyca Dolna należała do gminy Zubrzyca Górna. Wkrótce jednak obszar powiatu spisko-orawskiego upodobniono do galicyjskiej części woj. krakowskiego, przez co gminy zbiorowe podzielono na gminy jednostkowe. Brak dokładnej daty przeprowadzenia tego podziału, lecz spis GUS:u
Zubrzyca – potok, dopływ Czarnej Orawy. Ma źródła na wysokości 1220 m na południowych stokach Czernica (Czyrńca) oraz pod Przełęczą Zubrzycką. Przepływa przez miejscowości Zubrzyca Górna, Zubrzyca Dolna i Jabłonka, w której uchodzi do rzeki Czarna Orawa. Następuje to na wysokości ok. 635 m w miejscu
Zubrzyca Górna (słow. Vyšná Zubrica, węg. Felsőzubrica) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Jabłonka
Zubrzyca Dolna (słow. Nižná Zubrica) – wieś w Polsce położona na południu Polski w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Jabłonka.
W latach 1920–1925 siedziba zbiorowej gminy Zubrzyca Górna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Zubrzyca Górna (słow. Vyšná Zubrica, węg. Felsőzubrica) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Jabłonka [
W latach 1920–1925 siedziba zbiorowej gminy Zubrzyca Górna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 957.
We wsi Zubrzyca Górna jest używana gwara orawska, zaliczana przez polskich językoznawców jako gwara dialektu małopolskiego języka polskiego, przez słowackich zaś jako gwara przejściowa polsko-słowacka
Zubrzyca Górna, w. w woj. małopol., w pow. nowotarskim (gmina Jabłonka), na obszarze Działów Orawskich, nad Zubrzycą (prawy dopływ Czarnej Orawy); miejscowość letniskowa; Orawski Park Etnogr.; zespół drewnianych budynków orawskich i żywieckich (XVIII, XIX w.), m.in. dwór Moniaków (1784, rozbudowa
