Piramidy w Gizie od wieków fascynują badaczy i turystów z całego świata. Choć wiele pytań dotyczących ich budowy nadal pozostaje bez odpowiedzi, naukowcy coraz lepiej rozumieją, dlaczego te monumentalne konstrukcje przetrwały tysiące lat. Najnowsze pomiary przeprowadzone wewnątrz Wielkiej Piramidy dostarczyły nowych informacji na temat jej wyjątkowej trwałości.
Wielka Piramida w Gizie zachwyca trwałością. Przetrwała ponad 4600 lat niemal bez większych uszkodzeń
Piramida Cheopsa (Chufu), znana również jako Wielka Piramida, powstała w okresie największej potęgi starożytnego Egiptu. Przez około 3800 lat była najwyższą budowlą na świecie. Mimo upływu czasu i działania sił natury straciła jedynie około 10 metrów wysokości, a dziś mierzy blisko 139 metrów. Budowla przetrwała wiele silnych trzęsień ziemi, które w różnych okresach powodowały zniszczenia w okolicznych miejscowościach, pozostając niemal nienaruszona (odnotowano między innymi silne trzęsienie ziemi w okolicach Kairu w XIX wieku). To właśnie ta niezwykła odporność skłoniła naukowców do przeprowadzenia szczegółowych badań nad jej konstrukcją.
Sekret trwałości może kryć się w drganiach. Naukowcy przeprowadzili szczegółowe pomiary
Badacze umieścili wewnątrz i wokół Wielkiej Piramidy 37 czujników analizujących wibracje. Pomiary wykazały, że drgania rozchodzą się w budowli bardzo równomiernie i różnią się od tych występujących w otaczającym ją gruncie. Naukowcy uważają, że różnice częstotliwości mogą ograniczać wpływ części wstrząsów sejsmicznych na konstrukcję piramidy. Oznaczałoby to, że energia przenoszona przez podłoże oddziałuje na budowlę inaczej niż na wiele współczesnych konstrukcji.
W badaniach uczestniczył między innymi Asem Salama, geofizyk z Narodowego Instytutu Badań Astronomii i Geofizyki w Kairze. Naukowiec zwraca uwagę, że starożytni Egipcjanie przez stulecia udoskonalali swoje metody budowlane, dzięki czemu mogli stworzyć konstrukcję o wyjątkowej trwałości. Wyniki badań sugerują, że zastosowane rozwiązania architektoniczne i geotechniczne mogły przyczynić się do stabilności budowli.
Komory nad grobowcem faraona mogą mieć dodatkowe zadanie. Badacze zwrócili uwagę na ważny szczegół
Szczególną uwagę naukowców zwróciły komory znajdujące się nad Komnatą Królewską. Dotychczas uznawano, że ich główną funkcją było odciążenie ogromnych bloków kamiennych znajdujących się wyżej. Najnowsze pomiary wskazują jednak, że mogą one wpływać również na sposób rozchodzenia się drgań wewnątrz budowli.
W rejonie komór i korytarzy zaobserwowano zmiany częstotliwości wibracji, które mogą pomagać w rozpraszaniu energii działającej na konstrukcję. To kolejna wskazówka sugerująca, że zastosowane rozwiązania architektoniczne mogły mieć większe znaczenie dla trwałości piramidy, niż wcześniej sądzono. Asem Salama podkreśla jednocześnie, że nie ma pewności, czy Wielka Piramida została celowo zaprojektowana jako budowla odporna na trzęsienia ziemi. Jego zdaniem zastosowane przez starożytnych budowniczych rozwiązania mogły jednak naturalnie sprawić, że konstrukcja zyskała wyjątkową odporność na działanie czasu i sił natury.
Egipt wciąż skrywa wiele tajemnic. Kolejne badania mogą przynieść nowe odpowiedzi
Badacze planują przeprowadzić podobne pomiary również w innych piramidach znajdujących się na płaskowyżu w Gizie. Dzięki temu będą mogli sprawdzić, czy podobne rozwiązania stosowano także w innych monumentalnych budowlach starożytnego Egiptu. Jeśli kolejne badania potwierdzą obecność podobnych rozwiązań, wiedza o możliwościach inżynieryjnych starożytnych Egipcjan może znacząco się poszerzyć. Naukowcy przypuszczają, że wiele technik budowlanych było rozwijanych przez lata metodą prób i błędów, zanim osiągnięto poziom widoczny w Wielkiej Piramidzie. Odkrycia mogą pomóc lepiej zrozumieć nie tylko historię egipskich piramid, lecz także rozwój starożytnej inżynierii. Niewykluczone, że część rozwiązań stosowanych tysiące lat temu okaże się bardziej zaawansowana, niż sądzono jeszcze kilka lat temu.
