Park górny
Peterhof opuszczamy od strony parku górnego - najmłodszej części całego zespołu architektonicznego. Za cara Piotra terytorium to było wykorzystywane w celach gospodarczych. Na grządkach rosły warzywa, a w trzech dużych stawach zasilających Wielką Kaskadę hodowano ryby. Górny park najdosadniej przypomina historię całego Petrehofu - ubogiego, monotonnego terenu, na którym wyczarowano baśniową posiadłość.
U wrót parku stoi marmurowy obelisk z liczbą 29. To odległość do Petersburga, który przestał już być stolicą. To też przypadkowe skojarzenie z rokiem 1729, w którym budujący nową, rosyjską jakość Piotr zakazał bogatym wyprowadzania się z Petersburga pod groźbą konfiskaty mienia i zsyłki. A jednak po śmierci Piotra połowa dworu i mieszkańców wróciła do Moskwy...
