Historia pałacowa
Historię pałacową tworzą głównie car Piotr, jego córka Elżbieta, wnuk Piotr III i niekochająca go żona - księżniczka Zofia Anhalt-Zerbst vel Katarzyna II.Niegdyś wszystkie drogi prowadziły do pałacu. Biało-żółta budowla wznosi się w najwyższym punkcie Peterhofu. Taras ograniczony marmurową balustradą z błyszczącymi wazami ma najlepszy widok na wspaniałą okolicę. Wnętrza pałacu od 1714 r. uległy wielu przebudowom, co przydaje im eklektycznego uroku, łatwo jednak rozpoznać tożsamość komnat. Wszystko, co stonowane, wykonane w drewnie, należało niechybnie do Piotra. To, co bez charakteru, przypisać można bez obaw Elżbiecie, wreszcie to, co kapiące złotem, szokujące przepychem ponad miarę, musiało wyjść spod rozkazu Katarzyny. Pierwszy właściciel nie ukrywał swojej niechęci do ogromnych wnętrz, w których czuł się nieswojo. Obite zielono-białym jedwabiem komnaty, blask kryształów i złoceń Piotr zostawiał podziwom gości.
