Gruzja
Klimat Gruzji jest efektem wpływów podzwrotnikowych z zachodu i śródziemnomorskich od wschodu. Pasmo Wielkiego Kaukazu kształtuje lokalny klimat, służąc jako bariera powstrzymująca przepływ chłodnego powietrza z północy. Na tym stosunkowo niewielkim obszarze występują różne strefy klimatyczne, zdeterminowane odległością od Morza Czarnego oraz wysokością nad poziomem morza. Mamy tu do czynienia zarówno z klimatem wilgotnym podzwrotnikowym, jak i z wiecznymi śniegami i lodowcami.
Wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego, od Abchazji do granicy tureckiej oraz w głąb lądu rozciąga się region zwany Niziną Kolchidzką, gdzie dominuje klimat podzwrotnikowy z wysoką wilgotnością i dużą ilością opadów. Rośnie tu kilka gatunków palm. Średnia temperatura w zimie wynosi 5°C, natomiast w lecie przeciętnie 22°C.
Równiny wschodniej Gruzji osłonięte są przed wpływem Morza Czarnego przez góry Likhi, co zapewnia tym terenom bardziej kontynentalny klimat. Przeciętne temperatury w lecie wynoszą 20-24°C, w zimie 2-4°C, wilgotność jest niższa niż na zachodzie kraju.
Regiony górskie i wysokogórskie na wschodzie i zachodzie, a także suche rejony płaskowyżu Iori na południowym wschodzie mają specyficzne mikroklimaty. Warunki górskie zaczynają się tu na wysokości 2100 m n.p.m., natomiast powyżej 3600 m przez cały rok zalega śnieg i lód.
Armenia
Wyjątkowe zróżnicowanie klimatyczne Armenia zawdzięcza wymieszaniu wilgotnych mas powietrza (pochodzących ze sporych opadów śniegu w górach oraz znad mórz: Czarnego i Kaspijskiego) z gorącymi podmuchami z wyżyn: Syryjskiej i Perskiej.
Jednocześnie przed surowymi warunkami zimowymi panującymi w Rosji kraj chroniony jest łańcuchem gór Kaukazu. W czasie zimy najcieplejsze są południowe i skrajnie północne regiony. Gdy w górach panują trudne warunki zimowe, niżej położone doliny są wolne od śniegu, z pierwszymi wiosennymi kwiatami pojawiającymi się już pod koniec stycznia. Skrajnie południowe regiony mają klimat suchy podzwrotnikowy, co oznacza, że kiedy w Giumri (północno-zachodnia Armenia) w kwietniu pada ostatni zimowy śnieg, w Meghri, przy granicy irańskiej, rozpoczynają się przygotowania do drugich zbiorów.
Najcieplejszym i najbardziej suchym rejonem w Armenii jest Kotlina Araracka.
Pogoda zmienia się zgodnie z dużym zróżnicowaniem geograficznym terenu. Podczas gdy w Kotlinie Ararackiej jest słonecznie i ciepło, 60 km dalej w Sewanie bywa zimno i deszczowo, a w górnych partiach Aragacu może padać śnieg.
W lipcu temperatura w Kotlinie Ararackiej osiąga 25-30°C (z najwyższą zarejestrowaną temperaturą 42°C), a w obszarze górskim 18-20°C. W styczniu natomiast temperatury wahają się od -5°C w Kotlinie Ararackiej (rekord to -30°C) do -12°C w rejonie górskim, z zarejestrowanym w Arpi rekordem -46°C.
Wielkość opadów w Armenii waha się od zaledwie 250 mm rocznie w dolinach na południu kraju do 1000 mm w górach, dając średnią dla kraju 550 mm rocznie. Jednocześnie ekosystemy sporych obszarów leśnych w północno-wschodniej i południowej Armenii tworzą własny klimat z opadami rzędu 1200-1500 mm rocznie. Najniższe opady notuje się w Kotlinie Ararackiej, ok. 200-250 mm, natomiast największe w rejonach wyżynnych i górskich, podczas wiosny i wczesnego lata, a także powtórnie w październiku i listopadzie. Deszcz w lecie często rozpoczyna się od mżawki i w krótkim czasie przeistacza w ulewę. W dolinie Araratu, gdzie temperatury w miesiącach zimowych często oscylują wokół zera, śnieg nie zalega długo, w przeciwieństwie do rejonów górskich, gdzie często jego warstwa przekracza 1 metr. W miesiącach letnich Kotlina Araracka jest rajem dla zwolenników opalania się, ponieważ promienie słoneczne padają prawie prostopadle na ten teren, dostarczając mu dużą dawkę ciepła.
