Góry Słowenii

Słowenia jest jednym z najbardziej górzystych krajów Europy - przeszło powierzchni państwa śmiało można nazwać górami. Są one niemal wszechobecne - pod tym względem niewiele ustępuje ona takim potęgom górskim jak Szwajcaria, Austria czy Norwegia.

Praktycznie nie ma takiego miejsca w Słowenii, z którego nie byłoby widać choćby niewielkich wzniesień czy wzgórz, a przy dobrej widoczności - wdrapawszy się na najwyższy punkt okolicy - prawie zawsze dostrzeżemy bielejący w oddali łańcuch gór. Góry tworzą nie tylko przyrodniczy kontekst, w który wpisane jest to państwo, ale można by rzec, że współtworzą je na równi z historią, kulturą i sztuką, w których tworzeniu góry miały swój niemały udział, będąc zawsze natchnieniem, źródłem niespożytych sił, a zarazem symbolem jednoczącym Słoweńców w walce o byt i narodową tożsamość. I tak jest do dzisiaj - Słoweńcy bowiem prawdziwie kochają swoje góry, a wędrówki górskie są jednym z najpopularniejszych sposobów spędzania wolnego czasu. Miłość do gór łączy wszystkie pokolenia - na wycieczce w górach można spotkać i kilkuletnie pociechy ze swoimi rodzicami, i posiwiałych weteranów szlaków, którzy zaskakująco dziarsko pną się ku - nierzadko niełatwym do zdobycia - szczytom. Aktywność fizyczna to wartość sama w sobie, a chodzenie po górach nie jest modą, lecz częścią stylu życia większości Słoweńców - ambicją i narodową powinnością niemal każdego jest zdobycie najwyższego szczytu - Triglava, na który prowadzą drogi nienależące bynajmniej do łatwych. I nie ma bodajże drugiego takiego narodu w Europie, który tak masowo uprawiałby turystykę - dla przykładu można przytoczyć dane liczbowe: w tym niewielkim, bo dwumilionowym społeczeństwie, w jednej tylko organizacji turystycznej (Planinska zveza Slovenije - PZS) działa aktywnie ponad 80 tys. członków - prawie co dwudziesty Słoweniec! (dla porównania - w Polsce wszystkie organizacje turystyczne skupiają około 130 tys. członków, a jest nas przecież ok. 38 mln...). Dlatego można zaryzykować stwierdzenie, że nie pozna Słowenii ten, kto nie wybierze się na choćby jedną wycieczkę w tamtejsze góry. Nie da się zrozumieć Słoweńców, nie spotkawszy się z nimi na szlaku - a uwierzcie, są to zawsze spotkania serdeczne, góry bowiem otwierają serca i nigdy nie pozostawiają obojętnym. Pora wyruszyć w góry Słowenii!!!