Powstał w 1967 r. jako 11. park narodowy w Polsce. Powierzchnia - 18 tys. 619 ha, w tym 10 tys. to wody śródlądowe, reszta - lasy, bagna i wydmy. W 1977 r. Park został wpisany na listę Światowych Rezerwatów Biosfery UNESCO, jest też objęty międzynarodową konwencją RASMAR dotyczącą ochrony siedlisk ptaków wodnych i błotnych.
Na terenie Parku jest 12 obszarów ochrony ścisłej (32,5 proc. całości). Jeden z ciekawszych to tzw. ruchome wydmy w okolicach Łeby, najwyższa - Łącka Góra - ma 42 m n.p.m. Posuwają się 3-10 m rocznie, często odsłaniając zasypane domostwa i tzw. martwe lasy, czyli kikuty obumarłych drzew. Aby zapobiec wędrówkom wydm, sadzi się na nich lasy. Na najwyższej zalesionej wydmie znajduje się latarnia morska w Czołpinie (55,1 m n.p.m.).
Ale Słowiński Park Narodowy to przede wszystkim lasy, bagna i jeziora, w których dzięki napływowi słonej wody z Bałtyku żyją ryby śródlądowe i morskie (m.in. sieja, ciosa, kiełb, troć wędrowna).
Lasy zajmują 4545 ha (w tym 2529 ha pod ścisłą ochroną). Spotkamy tu sosny (81 proc.), brzozę (11 proc.), olszę (6 proc.), buki i dęby (1 proc.) i in.
Tzw. flora naczyniowa to 860 gatunków roślin, zarówno typowe dla łagodnego klimatu atlantyckiego (np. wrzosiec bagienny), jak i arktyczno-borealnego (np. malina moroszka zajmuje 56 ha). Spotkamy m.in. żabę zieloną, trawną, ropuchę i grzebiuszkę ziemną, traszkę, żmiję zygzakowatą, jaszczurki. Jest niezliczona ilość owadów (m.in. motyle dzienne: pokrzywnik, pawik, ważki i jętki). Z ssaków występuje jeleń europejski, sarna, dzik, lis, jenot, norka amerykańska, bóbr, kuna, tchórz, łasica, gronostaj. Bardzo rzadko (ale jednak) można zobaczyć na plaży fokę. W Parku żyje też 250 gatunków ptaków, m.in. mewy i orły bieliki.
Podczas wędrówek po Parku trzeba trzymać się szlaku i pamiętać o woreczkach na odpadki (niestety, koszy na śmieci jest za mało).
Dyrekcja Słowińskiego Parku Narodowego, Smołdzino, ul. Bohaterów Warszawy 1a, tel. (0-59) 811 72 04 ,
