Lubelszczyzna

Polecamy Państwa uwadze Lubelszczyznę - region geograficzny i historyczny o duzych waolrach przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Naturalne granice Lubelszczyzny to na zachodzie rzeka Wisła a na wschodzie Bug

Pomiędzy nimi rozciągają się krainy geograficzne: Nizina Podlaska, Polesie Lubelskie, Wyżyna Lubelska, Wyżyna Wołyńska oraz Roztocze. Na południu Lubelszczyzna graniczy z Kotliną Sandomierską.

To szczególne położenie powoduje, że przebiega tu wiele granic naturalnych zasięgów roslin różnych środowisk biogeograficznych. Dominują gatunki środkowoeuropejskie, lecz są tu też gatunki atlantyckie, północne (borealne),stepowe oraz górskie. Na uwagę zasługują duze kompleksy leśne: w południowej części regionu Lasy Janowskie, Puszcza Solska, Lasy Włodawskie i Parczewskie na wschodzie i Lasy Kozłowieckie na północ od Lublina. Mają tu granice zasięgów: buk pospolity, jodła pospolita, dąb bezszypułkowy. Szczególnie cenny przyrodniczo jest - obok Roztocza - obszar Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. W 2000r. UNESCO nadało temu obszarowi status Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery Polesie Zachodnie. Roztocze jest natomiast krainą występowania różnych form geologicznych i krajobrazowych - od wąwozów lessowych na zachodzie, poprzez wzgórza wapienne i ostańce Roztocza Srodkowego, po garby i płaskowyże wschodnich partii Roztocza. Do ochrony najcenniejszych obszarów utworzono dwa parki narodowe - Roztoczański i Poleski, 17 parków krajobrazowych, 17 obszarów chronionego krajobrazu, 83 rezerwaty przyrody i wiele innych form ochrony.

Dla turystów Lubelszczyzna oferuje atrakcyjnie położone ośrodki wypoczynkowe, pola namiotowe i campingi oraz sieć kwater agroturystycznych - zwłaszcza na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim.

Lubelszczyzna to typowy region pogranicza - Polski i Rusi Kijowskiej. Dlatego obok katolickich kościołów - niektórych o dużych walorach architektonicznych, jak na przykład katedra lubelska, Fara w Kazimierzu Dolnym czy kościół parafialny w Borowicy koło Rejowca - dość licznie występują tu cerkwie - na przykład w Kostomłotach, Dubience, Chełmie. Tu również znajduje się jedyny w Polsce klasztor prawosławny w Jabłecznej. Podobnie jak w innych regionach wschodniej Polski, możemy spotkac na Lubelszczyźnie liczne ślady osadnictwa żydowskiego w postaci kirkutów (cmentarzy) oraz synagog, z których najlepiej zachowały się obiekty sakralne w Wojsławicach, Zamościu, Włodawie i Tarnogrodzie.

Wielokulturowość regionu nie ograniczała się do tych trzechnarodowości. Od XVI w. osiadali tu Włosi - głównie architekci różnych obuiektów i uczeni Akademii Zamojskiej, Ormianie sprowadzeni przez Jana Zamoyskiego, odgrywający dużą rolę gospodarczą i kulturalną a także Francuzi, Grecy, Szkoci, Niemcy, Holendrzy, Czesi, Turcy. Wielokulturowośźć Lubelszczyzny do dziś możemy obserwowa we Włodawie, gdzie corocznie odbywa się Festiwal Trzech Kultur oraz na Nadbużańskim Szlaku Przenikania Kultur, prowadzacym wzdłuż tzw. ściany wschodniej na pograniczu z Ukrainą i Białorusią. Na Lubelszczyźnie występują też dwie perły architektury renesansowej: Kazimierz Dolny ze spichlerzami zbożowymi i rynkiem i Zamość - fundacja wybitnego polityka XVIw. Jana Zamoyskiego, od 1992r. na Liście Światowego dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Na Lubelszczyźnie powstało - obok Zamoyskich - wiele fortun magnackich Firlejów, Radziwiłłów, Czartoryskich, Potockich, Lubomirskich. Pozostały po nich piękne pałace i dworki w Kozłówce, Janowcu, Kocku, Lubartowie, Puławach.

Jeżdżąc po Lubelszczyźnie można się znaleźć w Szczebrzeszynie - gdzie podobno do tej pory chrząszcz brzmi w trzcinie....

Więcej o: