Korsyka przyroda

Lokalna opowieść głosi, że Korsyka została stworzona w siódmym dniu tygodnia, kiedy to zmęczony Pan Bóg nie miał sił wymyślać nowych cudów świata. Postanowił, więc połączyć najpiękniejsze z dotąd stworzonych krajobrazów. Wybierał tylko to, co wydawało mu się najładniejsze: wybrzeża, pustynie, skaliste góry pokryte śniegiem. Połączył wszystko razem i umieścił na Korsyce, która stad właśnie bywa nazywana ´le de Beauté.

Po Sycylii i Sardynii Korsyka jest trzecią co do wielkości wyspą na Morzu Śródziemnym. Jej powierzchnia wynosi 8,7 tys. km2. Ma 183 km długości oraz 83 km szerokości. Linia brzegowa liczy 1047 km. Od włoskiej Toskanii dzieli wyspę niecałe 90 km, 170 km jest w linii prostej na słynne Lazurowe Wybrzeże we Francji. Z kolei na znacznie większą Sardynię, oddzieloną od Korsyki zatoką Bonifacio, jest niecałe 11 km.

Korsyka - ukształtowanie terenu

Niezwykle zróżnicowany krajobraz sprawia, że Korsyka w naturalny sposób dzieli się na część zachodnią, wschodnią i północno-wschodnią. Przez jej centralną część, niczym nieregularny kręgosłup przebiega pasmo najwyższych gór, podobnych do alpejskich. Wąskie wąwozy, nad którymi wznoszą się strzeliste granitowe iglice, nadają krajobrazowi tajemniczy wygląd rodem ze świata fantazji. Szczyty wznoszące się prostopadle wobec najwyższego masywu, w miarę zbliżania się do morza wyraźnie się obniżają. Pomiędzy nie wciskają się malownicze doliny i wąwozy.

Cała wyspa jest częścią wielkiego starego systemu górskiego, który obejmował także fragment Sardynii i sięgał do Kalabrii. To właśnie on stanowi dwie trzecie powierzchni wyspy. Prawie 1690 szczytów od 300 do ponad 2700 m n.p.m. sprawia, że Korsyka jest idealnym celem turystyki górskiej. Najwyższy ze szczytów - Monte Cinto, wznosi się majestatycznie na 2706 m n.p.m. Oprócz niego jeszcze siedem przekracza 2500 m n.p.m. Masywy górskie w tej części to: Cinto, Rotondo, Oro, Renoso, Incudine.

Korsyka zachodnia to także słynne na cały świat Calanche - pomarańczowe i różowe rzeźby z granitu. Wierzyć się nie chce, że te surrealistyczne kształty powstały w wyniku erozji.

W północnej i południowej części wyspy rzeźba terenu jest znacznie łagodniejsza. Górujące nad przełomem Asco wysokie grzbiety górskie łagodnie schodzą do morza.

Południowe wybrzeże to z kolei zapierające dech w piersi wapienne klify Bonifacio.

Dwie, całkowicie niepodobne do siebie krainy górskie występują w północno-wschodniej części wyspy. Pierwsza to półwysep Cap Corse, przecięty skalistym grzbietem, kojarzącym się niektórym z rybią ością. Stoki gór usiane są tu tarasowymi poletkami, oddanymi w posiadanie niezwykle bujnej roślinności. Druga to region Castagniccia, którego północne granice wyznacza brzeg rzeki Golo, a południowe - Tavignano. Tutaj rzeźbę wzgórz łagodzą lasy kasztanowe.

Korsykański Regionalny Park Przyrody

Korsykański Regionalny Park Przyrody (Parc naturel régional de Corse) to jeden z najpiękniejszych krajobrazów świata, gdzie o palmę pierwszeństwa walczą turkusowe morze, zielone, pomarańczowe, grafitowe lub białe od śniegu góry, odurzająca zapachami roślinność, jeziora, których barwa zależy od ich otoczenia, rwące rzeki i wodospady.

Tak się prezentuje rezerwat przyrody utworzony w 1972 r. w departamentach Corse- -du-Sud i Haute-Corse, obejmujący jedną trzecią powierzchni wyspy. Na turystów czeka 1,5 tys. km szlaków, ok. 1,3 tys. miejsc noclegowych (ich jakość to jednak duże wyzwanie dla miłośników komfortu).

Park został podzielony na 11 obszarów: Falasorma Marsulinu, Caccia Ghjunsani, Niolu, Castagniccia, Centru di Corsica, Fium'Orbu, Alta Rocca, Taravu Bastelica, Gravona, Cruzinu Dui Sorru, Dui Sevi.

Grande Randonnée

Szlak jest dobrze oznakowany. Zdecydowanie odradza się jednak wyruszanie na niego bez dobrej mapy, kompasu czy wręcz urządzeń z GPS-em.

Korsyka - klimat

Korsyka ma klimat śródziemnomorski, który się zmienia w alpejski powyżej 1500 m n.p.m.

Lata bywają dość gorące i suche; średnia temperatura w tym okresie waha się pomiędzy 28 a 38° C. Temperatura wody w Morzu Śródziemnym wynosi wówczas 25-28° C. Zimy w niskich partiach są łagodne i wilgotne. Średnia dzienna temperatura to 12-15° C. W nocy, szczególnie w górach, spada znacznie poniżej zera. W wyższych partiach mogą wystąpić obfite opady śniegu, który jeszcze w czerwcu zalega północne stoki i żleby. Wiosną i jesienią średnia temperatura oscyluje wokół 15° C.

Średnia roczna wielkość opadów wynosi 900 mm. Najbardziej deszczowe miesiące to marzec i kwiecień. Od maja do września jest bardzo sucho. Zdarzają się jednak gwałtowne nawałnice.

Jeziora polodowcowe na Korsyce

Uważny obserwator, który wybrałby się na długą i żmudną wyprawę, znajdzie na wyspie około 40 jezior. Większość z nich to pozostałości epoki lodowcowej. Położone są w pasie między 1700 a 2200 m n.p.m. i mają typowo alpejski charakter. Odnalezienie tych największych i najgłębszych, jak Lac de Melo czy Lac de Capitallo nie nastręcza żadnego problemu. Podobnie jak rozciągające się na blisko 7,5 ha Monte Rotondo.

Na wyspie występują też mniejsze zbiorniki wodne pod nazwą pozzines (nazwa pochodzi od korsykańskiego określenia: studnia, dziura). Często trudno je wypatrzyć. Wiele z nich można odkryć dzięki obserwacji zwierząt wędrujących do wodopojów.

Łatwo w morzu wysokiej trawy przeoczyć "jezioro", w którym trudno zmieścić stopę. Z samolotu przypominają wielki zielony kawałek sera z dziurami. Owe torfowe łąki to jeszcze jedna atrakcja wyspy. Są siedliskiem niepoliczalnej wprost liczby gatunków fauny i flory. Ze względu na niską zawartość azotu, występują tu także rośliny mięsożerne. Wokół pozzines spotkamy jarzębinę i olchę.

Korsyka - wybrzeża

Blisko 1000 km korsykańskiego wybrzeża nie sposób traktować jako jednolitą całość. Różnorodność ukształtowania terenu i przyrody, rodzaje plaż od drobnopiaszczystych, przez żwirowe czy kamieniste aż do pokrytych wielkimi głazami - to wszystko wymyka się prostej klasyfikacji. Ten kalejdoskop zmieniających się obrazów sprawia, że Korsyką nigdy nie można się znudzić. Spełnia oczekiwania najbardziej chimerycznych i niezdecydowanych w swoich upodobaniach, turystów.

Zachodnia strona wybrzeża - z zatokami St-Florent, Porto, Sagone, Ajaccio czy Valinco - doskonale się nadaje do kąpieli rodzinnych, uprawiania żeglarstwa i nurkowania.

Wschodnie wybrzeże, o zdecydowanie regularniejszej linii brzegowej, oferuje 100 km długich, piaszczystych plaż, tak bardzo kochanych przez nastawionych wyłącznie na kąpiele słoneczne i morskie urlopowiczów.

Plaże południowego cypla, zarówno z jednej, jak i drugiej strony Bonifacio, znajdują się w małych zatoczkach. Dobrze osłonięte, czy nawet ukryte przed okiem ludzkim, zmuszają turystów do pieszych wycieczek w celu odkrycia ich piękna.

Na plażach w okolicach większych miast lub kurortów są wywieszane chorągiewki: zielona oznacza, że kąpielisko jest strzeżone, a kąpiel bezpieczna, żółta, że kąpielisko jest strzeżone, a kąpiel niebezpieczna, a czerwona - zakaz kąpieli.

Więcej o: