Kenia wycieczka - jeziora i parki narodowe w Kenii. Top 10

Parki narodowe to ogromny atut Kenii. Jest ich tu naprawdę mnóstwo. W trakcie safari w Kenii można podglądać życie dzikich i fascynujących zwierząt. Zwłaszcza widok paru tysięcy różowych flamingów brodzących w ciepłych wodach jezior jest niesamowity! Poznaj najpiękniejsze parki narodowe i jeziora w Kenii.
Kenia wycieczka - Wspinaczka na Kilimandżaro / Fot. Robert Nawrocki Kenia wycieczka - Wspinaczka na Kilimandżaro / Fot. Robert Nawrocki Kenia wycieczka - Wspinaczka na Kilimandżaro / Fot. Robert Nawrocki

Kenia wycieczka - Park Narodowy Amboseli

Kenia wycieczka - Park Narodowy Amboseli

Park Narodowy Amboseli to, poza rezerwatem Masai Mara, najczęściej odwiedzany park Kenii. Popularność zawdzięcza przede wszystkim potężnemu masywowi Kilimandżaro, najwyższej góry Afryki (5895 m n.p.m.), dominującej od południa nad rozległą sawanną. Zajmuje powierzchnię 391 km2 i niemal w całości leży na rozległej otwartej równinie, stąd prawdopodobieństwo zobaczenia większych ssaków (głównie słoni) i drapieżników jest spore. Niestety, park Amboseli uległ w ostatnich dekadach gwałtownej degradacji ze względu na ogromną liczbę turystycznych pojazdów, rosnące zasolenie gleby oraz aktywność słoni. Na obszarze chronionym można spotkać lwy, bawoły, gazele, gepardy, antylopy gnu, zebry, hieny i szakale. Ostatnie czarne nosorożce zostały przeniesione w 1995 r. do Tsavo West, aby chronić je przed kłusownikami.

Park został założony w 1973 r. na terenach zamieszkiwanych przez Masajów, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich ziem. W odwecie w bardzo krótkim czasie wybili niemal wszystkie nosorożce i przetrzebili stada lwów. Obecnie, za sprawą prezydenta Kibaki, mogą przebywać na terenie parku i otrzymują udział w zyskach z turystyki.

Kenia wycieczka - Park Narodowy Amboseli / Shutterstock

.

Kenia wycieczka - Park Narodowy Tsavo / Shutterstock Kenia wycieczka - Park Narodowy Tsavo / Shutterstock Kenia wycieczka - Park Narodowy Tsavo / Shutterstock

Kenia wycieczka - Park Narodowy Tsavo

Kenia wycieczka - Park Narodowy Tsavo

To największy park narodowy w Kenii i jeden z największych na świecie. Jego nazwa pochodzi od rzeki Tsavo, a całkowita powierzchnia wynosi niemal 23 tys. km2, co stanowi prawie 4% obszaru Kenii. Leży w południowo-wschodniej części kraju, wzdłuż drogi Mombasa-Nairobi, która rozdziela go na dwie administracyjne części: wschodnią (większa - Tsavo East, 13 700 km2) i zachodnią (mniejsza - Tsavo West, 9 tys. km2).

Badania archeologiczne wykazały, że w od ośmiu do tysiąca lat temu rejon w pobliżu rzeki Galany zamieszkiwały mocno zorganizowane grupy plemienne. Początkowo prowadziły osadniczy tryb życia, a polowanie i łowienie ryb było ich głównym źródłem utrzymania. Podczas ekspansji plemion arabskich (a później Suahili) tutejsze szczepy nawiązały stosunki handlowe z kupcami i sprzedawały im kość słoniową, niewolników oraz skóry lampartów i lwów.

Pod koniec XIX w. rejon dzisiejszego Tsavo przecięła kolej, która połączyła Mombasę z Nairobi, a kilka lat później dotarła do Ugandy. Właśnie tutaj narodziła się legenda o lwach ludojadach, atakujących i pożerających robotników pracujących przy budowie. Na kanwie tej historii powstał słynny film Duch i mrok z Michaelem Douglasem i Valem Kilmerem.

Obie części parku są niezwykle atrakcyjne ze względu na zróżnicowanie terenu i liczbę zwierząt. Z powodu lasów i gęstego buszu zwierzęta wydają się tu bardziej dzikie niż w Masai Mara czy Amboseli. Trudniej też je wypatrzyć, ale to jedynie dodaje uroku safari. Na terenie parku skupia się wiele luksusowych hoteli i lodge, ale można też znaleźć tańsze bandas i kilka kempingów. Cześć północna Tsavo East, w górę od Yatta Escarpment, nie jest w zasadzie odwiedzana ze względu na niebezpieczeństwo spotkania uzbrojonych band kłusowników.

W rejonie Tsavo klimat jest gorący i suchy. Deszcz pada sporadycznie, częściej w porze deszczowej w kwietniu i maju oraz czasem w listopadzie. Po okresie deszczowym parki pokrywają się zielenią, lecz w porze suchej odwiedzającym będzie towarzyszyć kurz.

Teren obecnego parku zamieszkiwały plemiona Masajów, Watta, Kamba i Orma. Po ustanowieniu obszaru chronionego ludność została przeniesiona poza jego granice. Obecnie niektóre społeczności prowadzą na swoich terenach małe rezerwaty zwierząt. Warto podjechać do Taita Hills, gdzie jest organizowane nocne safari. Podobnie jak w wielu innych parkach, do wjazdu są potrzebne specjalne smart cards. Można je nabyć przy bramie Voi (biuro parku Tsavo) przy wjeździe do Tsavo East.

Kenia wycieczka - Jezioro Turkana / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Turkana / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Turkana / Shutterstock

Kenia wycieczka - Jezioro Turkana

Kenia wycieczka - Jezioro Turkana

Turkana (dawniej Jezioro Rudolfa), leżące na dalekiej północy Kenii, w Wielkim Rowie Afrykańskim, jest czwartym co do wielkości słonym jeziorem świata i największym na świecie zbiornikiem alkalicznym.

Jego powierzchnia wynosi 6400 km2, a średnia głębokość to 30 m (największa głębia przekracza 100 m). Jezioro rozciąga się z północy na południe, a jego północna część znajduje się na terytorium Etiopii. Zbiornik jest bezodpływowy; w bardzo wysokich temperaturach otoczenia woda odparowuje. Ze względu na dużą koncentrację alg, które unoszą się przy powierzchni, jego wody przybierają barwę nefrytową (zbliżoną do koloru jasnozielonego). Mimo że otaczają je pustynie i półpustynie, w okolicach osiedliło się wiele plemion. Dominującym jest plemię Turkana, od nazwy którego prezydent Jomo Kenyatta w 1975 r. nazwał akwen (wcześniej było to Jezioro Rudolfa). Oprócz Turkana żyją tu plemiona Rendille, Hamar Koke, Karo, Daasanach, Nyagatom, Gabbra, Surma, Mursi i Molo.

Kenia wycieczka. Brzegi są bardzo niegościnne. Przeważają tu postrzępione skały wulkaniczne, w części północnej płaskie żwirowiska i wydmy. Bardzo suchy klimat jest niemal zabójczy: temperatury sięgają ponad 45oC. Pomimo pozornie niesprzyjającej aury okolice jeziora Turkana należą do najbardziej atrakcyjnych miejsc w Kenii dla poszukiwaczy przygód, miłośników antropologii i etnografów. W wodach żyją wielkie okazy krokodyli nilowych oraz hipopotamów, a przy Zatoce Fergusona i na Wyspie Centralnej wiele gatunków ptaków.

Kenia wycieczka - masyw Kenia, Park Narodowy Kenia / Shutterstock Kenia wycieczka - masyw Kenia, Park Narodowy Kenia / Shutterstock Kenia wycieczka - masyw Kenia, Park Narodowy Kenia / Shutterstock

Kenia wycieczka - Park Narodowy Kenia

Kenia wycieczka - Park Narodowy Kenia

Góra Kenia zawdzięcza nazwę plemionom Kikuju, Kamba i Embu - w ich językach miejsce to było określane jako Kirinyaga, Kirinyaa i Kiinyaa ("miejsce odpoczynku Boga"). Przez tysiące lat na górze sprawowano kult boga Ngai.

Kenia jest masywem wulkanicznym, z najwyższym szczytem Batian (5199 m n.p.m.) oraz dwoma niższymi - Nelion (5188 m n.p.m.) i Lenana (4985 m n.p.m.). To druga co do wysokości góra w Afryce, po Kilimandżaro (5895 m n.p.m., na terenie Tanzanii).

Okolice Kenii zamieszkuje kilka plemion, spośród których najliczniejsi są Kikuju. Poza nimi żyją tu Meru, Masajowie, Mbeere, Wakamba, Embu, Tharaka i Ogiek.

Rejon jest rezerwuarem wody pitnej dla kilku milionów mieszkańców kraju. W 1949 r. masyw Kenia wraz z otaczającym go lasem został objęty programem ochronnym i utworzono tu rezerwat leśny. Później przekształcono go w park narodowy, który objął głównie tereny powyżej 3000 m n.p.m. Rozciągający się wokół góry las deszczowy wchodzi w skład rezerwatu leśnego. Park narodowy zajmuje 715 km2, a rezerwat 700 km2. W 1978 r. UNESCO nadało temu rejonowi status rezerwatu biosferycznego, a w 1997 r. park narodowy i rezerwat leśny zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego jako obszar o wspólnej powierzchni 1420 km2.

W masywie Kenia (16 km na południe od równika) znajduje się 11 lodowców. Ich istnienie potwierdził w 1883 r. szkocki podróżnik Joseph Thompson. Pierwszym Europejczykiem, który stanął w 1899 r. na szczycie Batian (5199 m n.p.m.), był Anglik, sir Halford Mackinder.

Masyw jest porośnięty gęstym lasem deszczowym zamieszkiwanym przez wiele gatunków zwierząt. Powyżej 2500 m powoli przechodzi w las bambusowy (bardzo wysoki, nawet do 20 m), a następnie w otwarty teren porosły wrzosowiskami i trawami. Na tej wysokości można spotkać m.in. olbrzymie lobelie. Najwyższe rejony parku to skały wulkaniczne nadające górze alpejski charakter. W niższej części uprawia się ziemię, z tego względu cześć parku jest otoczona solidnym elektrycznym płotem, aby chronić uprawy przed wiecznie głodnymi słoniami.

Kenia wycieczka - Jezioro Wiktorii / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Wiktorii / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Wiktorii / Shutterstock

Kenia wycieczka - Jezioro Wiktorii

Kenia wycieczka - Jezioro Wiktorii

Jezioro Wiktorii, z powierzchnią 68 tys. km2, jest drugim największym słodkowodnym zbiornikiem świata i największym akwenem w Afryce. Spośród wielu dopływów największym jest rzeka Kagera, a jedyny odpływ to Nil Biały (Nil Wiktorii). Zbiornik wypełnia płytką nieckę (maksymalna głębokość 83 m) pomiędzy zachodnim i wschodnim Rowem Afrykańskim (tym samym nie należy do systemu jezior Wielkiej Doliny Ryftowej). Przecinają go granice państwowe Kenii, Tanzanii i Ugandy (Kenii przypada zaledwie 6%).

Kenijskie wybrzeże jest jednym z najbardziej zaludnionych rejonów Kenii. Niestety, ma to olbrzymi wpływ na zanieczyszczenie wód (ścieki komunalne i przemysłowe są odprowadzane bezpośrednio do akwenu). Mimo wielkiego zanieczyszczenia Jezioro Wiktorii ma wciąż potężny udział w gospodarce Kenii, głównie dzięki rybołówstwu. Największym drapieżcą żyjącym w zbiorniku jest okoń (wpuszczony do tutejszych wód w celu zwalczania komarów), osiągający nawet 200 kg. Jego obecność spowodowała wyginięcie ponad 300 innych gatunków. Inną popularną rybą jest tilapia.

W pobliżu rozciąga się Park Narodowy Ruma założony w 1983 r., ostatnia ostoja ginącej krętorogiej antylopy końskiej (Roan antelope). Z uroczej miejscowości Mbita można się udać na wycieczkę łodzią na wyspy Rusinga i Mfangano. To świetne miejsce na spędzenie dwóch dni, spacery i minitrekking. Ciekawostką są unikalne w tej części Afryki rysunki naskalne sprzed tysięcy lat.

Kenia safari, Kenia wycieczka - Rezerwat Masai Mara / Shutterstock Kenia safari, Kenia wycieczka - Rezerwat Masai Mara / Shutterstock Kenia safari, Kenia wycieczka - Rezerwat Masai Mara / Shutterstock

Kenia wycieczka - Masai Mara

Kenia wycieczka - Masai Mara

To najczęściej odwiedzany przez turystów rezerwat narodowy w Kenii. Rozciąga się między krawędzią Siria Escarpment (Esoit Oloololo) na zachodzie, granicą z Tanzanią na południu i pastwiskami Masajów od strony wschodniej, na wysokości niemal 2000 m n.p.m. Zajmuje 1510 km2, stanowiąc zaledwie jedną dziesiątą całego ekosystemu Serengeti (po stronie tanzańskiej park narodowy zajmuje 14 700 km2). Nazwa rezerwatu pochodzi od plemienia zamieszkującego ten obszar Kenii - Masajów - oraz od słowa mara (w języku maa "sawanna z drzewami i buszem"). Istotnie, większość obszaru chronionego to trawiaste tereny sawannowe, a tylko gdzieniegdzie widać rzadkie zarośla czy parasolowate akacje.

W Masai Mara główne okresy opadów pokrywają się z porami deszczowymi w większości kraju. Zdecydowanie więcej pada w maju i czerwcu oraz czasem w listopadzie. Głównymi rzekami rezerwatu są Sand, Talek i Mara.

Kenia wycieczka. Mimo że więcej zwierząt żyje w zachodniej części, wielu turystów trafia do części wschodniej ze względu na lepszy stan dróg. Niemniej tam również można wypatrzyć przedstawicieli większości gatunków. Masai Mara jest sceną jednego z największych ekospektakli na świecie - wielkiej migracji zwierząt. Co roku w czerwcu (czasem aż do sierpnia) można podziwiać setki tysięcy antylop gnu, zebr i gazel Thomsona wędrujących na trawiaste pastwiska północy z dalekiego południa Serengeti. Zwierzęta odbywają tę samą drogę w październiku. Wędrują w wielotysięcznych grupach, bardzo często w równych liniach, a widok jest niezwykły, dlatego wielu turystów decyduje się na przyjazd do Kenii właśnie w tym okresie.

O każdej porze roku w tej niezwykłej części Kenii można spotkać lwy, lamparty, gepardy, wiele gatunków antylop, gazele Granta i Thomsona, impale, żyrafy, pawiany, guźce, zebry, hieny i szakale. Mieszka tu zaledwie 40 czarnych nosorożców i niezwykle trudno je wypatrzyć, za to z pewnością uda się zobaczyć wielkie słonie i bawoły, a w zakolach rzek pluskające się hipopotamy.

Kenia safari - Masai Mara

Kenia wycieczka - zebra w Masai Mara / Shutterstock

Decydując się na wycieczkę do Masai Mara, można wziąć udział nie tylko w klasycznym samochodowym safari. Szereg firm proponuje safari konne, piesze wędrówki przez busz w towarzystwie uzbrojonego masajskiego wojownika czy przelot nad sawanną balonem. Gdy planuje się spędzić kilka dni w rezerwacie, warto wziąć pod uwagę alternatywne formy safari - będą z pewnością wspaniałym i niezapomnianym przeżyciem.

Kenia wycieczka. Warto również odwiedzić kilka masajskich wiosek na terenie rezerwatu, choć trzeba pamiętać, że dla Masajów turyści są wyłącznie źródłem dochodu i pokazują im to, co chcą zobaczyć: tańce, śpiewy, skoki moranów (wojowników) i krótką prezentację codziennego życia w wiosce. Zwykle po zakończeniu zwiedzania Masajowie natychmiast odwracają się, zapominając o turystach. W innych rejonach Kenii można odwiedzić nieco bardziej "autentyczne" masajskie wioski. O szczegóły trzeba pytać organizatorów safari przed planowanym wyjazdem.

Kenia wycieczka - Jezioro Nakuru / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Nakuru / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Nakuru / Shutterstock

Kenia wycieczka - Jezioro Nakuru

Kenia wycieczka - Jezioro Nakuru

Park Narodowy Jeziora Nakuru to jeden z najatrakcyjniejszych i najczęściej odwiedzanych parków Kenii. Założony w 1961 r. w bezpośrednim sąsiedztwie miasta Nakuru, zajmuje 184 km2, a samo jezioro ma 50 km2. Wody są słone, alkaliczne, a ich głębokość nie przekracza metra (średnio 60 cm). Park jest w całości ogrodzony, co ma na celu ścisłą ochronę kilku gatunków zwierząt, głównie czarnego i białego nosorożca. Spora część obszaru chronionego jest porośnięta pięknym lasem akacjowym, ale nie brakuje też dużych przestrzeni, gdzie mieszkają zwierzęta.

Park słynie z różowych flamingów. Populacja tych ptaków w okresach największych koncentracji może sięgnąć nawet 2 mln. Żywią się algami, które w słonych i ciepłych wodach błyskawicznie się rozmnażają. Badania wykazały, że rocznie spożywają aż 250 tys. kilogramów alg z jednego hektara jeziora. Nad Nakuru występują dwa rodzaje różowego flaminga: większy i mniejszy. Trzeba wspomnieć, że w ostatnich dekadach przylatuje ich coraz mniej, a to za sprawą bardzo niestabilnego poziomu wód (w których mnożą się algi), jak również przez zanieczyszczenie pochodzące z okolicznych farm i miasta Nakuru.

Kenia wycieczka. Oprócz flamingów w parku można podziwiać białego i czarnego nosorożca. Oba gatunki zagrożone wyginięciem (głównie za sprawą kłusowników, którzy zabijają je dla rogu) znajdują się pod ochroną. W ostatnich latach wydzielono rezerwat ścisłej ochrony nosorożca czarnego. Obecnie na terenie parku mieszka około 25 nosorożców czarnych oraz 70 nosorożców białych. Innym zagrożonym gatunkiem jest żyrafa Rothschilda, której kilkadziesiąt sztuk przywieziono w 1977 r. Ponadto nad Nakuru żyją bawoły, antylopy, gazele, impale, guźce, lamparty (często zwisające z gałęzi wielkich akacji) i lwy. W słodkowodnych dopływach można zobaczyć taplające się w błocie hipopotamy, a nad brzegami przemykają hieny i szakale. Uwaga na potężne pytony, których w okolicy akacjowego lasu jest naprawdę dużo!

Na tzw. Baboon Cliff po zachodniej stronie jest punkt widokowy z panoramą całego jeziora; żyją tu również pawiany i góralki zaroślowe.

Po wschodniej stronie rośnie bardzo oryginalny, największy we wschodniej Afryce las euforbii kandelabrowej. Niestety, w ostatnich latach ze względu na susze i choroby został bardzo przetrzebiony.

Kenia wycieczka - Rezerwat Arabuko Sokoke, Prionops scopifrons / Flickr.com / Rainbirder Kenia wycieczka - Rezerwat Arabuko Sokoke, Prionops scopifrons / Flickr.com / Rainbirder Kenia wycieczka - Rezerwat Arabuko Sokoke, Prionops scopifrons / Flickr.com / Rainbirder

Kenia wycieczka - Rezerwat Arabuko Sokoke

Kenia wycieczka - Rezerwat Arabuko Sokoke

Ten leśny rezerwat leżący przy drodze Malindi-Mombasa jest największym w Afryce Wschodniej zachowanym fragmentem pierwotnego lasu, który kiedyś rozciągał się wzdłuż wybrzeża od Somalii aż po Mozambik. Ma powierzchnię około 420 km2, z czego niewielką cześć zajmuje utworzony w 1991 r. park narodowy. W 2002 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

Kenia wycieczka. Żyje tu 240 gatunków ptaków, spośród których wyróżniają się rzadkie miniaturowe sowy Sokoke, wikłacz Clarka i świergotka Sokoke. Dla miłośników motyli las będzie rajem - przebywa tu około 260 gatunków. Wybierając się na spacer, można spotkać słonie, werwety, pawiany, antylopy (m.in. maleńkie duikery), a także bardzo rzadki gatunek sorkonosa plamistego, małego zwierzątka wielkości świnki morskiej, z charakterystycznym wydłużonym nosem przypominającym trąbę.

Kenia wycieczka. Warto wstąpić do tutejszego centrum informacyjnego, gdzie można zamówić spacer w towarzystwie przewodnika, a także nabyć mapy i bardzo ciekawe pozycje książkowe o lesie Sokoke, jego faunie i florze. Bardzo ciekawym doświadczeniem jest nocna wędrówka po okolicy (organizowana w centrum informacyjnym rezerwatu).

Kenia wycieczka - Jezioro Baringo / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Baringo / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Baringo / Shutterstock

Kenia wycieczka - Jezioro Baringo

Kenia wycieczka - Jezioro Baringo

To bardzo urokliwe słodkowodne jezioro przyciąga turystów przede wszystkim niezwykle bogatym środowiskiem ptaków. Nad brązowo-brunatnymi wodami Baringo odnotowano ponad 450 gatunków, co stanowi niemal połowę wszystkich występujących w Kenii. Można tu spotkać m.in. wiele odmian zimorodka i dzioborożca, czarnego orła, rybołowa czy warugę. Codziennie wczesnym rankiem i późnym popołudniem miejscowy Lake Baringo Club organizuje spacery z ornitologiem pokazującym i opisującym zwyczaje tutejszych ptaków.

Kenia wycieczka. Wody zbiornika zabarwia muł nanoszony przez okoliczne dopływy. Kilka lat temu, z powodu wybudowania tam i zapór gromadzących wodę potrzebną do irygacji pól, poziom wód gwałtownie spadł, a zamulenie bardzo wzrosło. Ostatnio sytuacja się trochę poprawiła, ale działania człowieka w tym rejonie Kenii groziły poważną ekokatastrofą.

Średnia głębokość akwenu to obecnie 10 m. Wody zamieszkują - oprócz ryb - hipopotamy. W ciągu dnia najczęściej można zobaczyć jedynie grzbiety tych wielkich ssaków, ale nocą chętnie wychodzą na brzeg i można je spotkać na okolicznych łąkach.

Wody Baringo zostały nadmiernie zarybione, a przez opad wód dodatkowo środowisko ryb zagęściło się.Miejscowi rybacy z plemienia Njempów (kuzyni Masajów, posługują się również językiem maa) wypływają codziennie na maleńkich łodziach (przypominających miniaturowe tratwy, na których zaledwie mieści się jedna siedząca osoba) i starają się złowić tilapie.

Kenia wycieczka. Przy brzegach i na wodzie można dojrzeć małe krokodyle. Miejscowe dzieci kąpią się w wodach jeziora, ale nie znaczy to, że nie trzeba być czujnym. Główną atrakcją są rejsy łodziami, podpatrywanie ptaków i hipopotamów. W miasteczku Kampi ya Samaki jest co najmniej kilka biur organizujących rejsy.

Kenia wycieczka - Jezioro Bogoria / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Bogoria / Shutterstock Kenia wycieczka - Jezioro Bogoria / Shutterstock

Kenia wycieczka - Jezioro Bogoria

Kenia wycieczka - Jezioro Bogoria

Alkaliczne i ciepłe wody jeziora Bogoria przyciągają wielkie grupy flamingów małych, które od kilkunastu lat znajdują tu dużo lepsze dla siebie środowisko niż nad wodami jeziora Nakuru. Grupy ptaków, nawet do kilkuset tysięcy, robią ogromne wrażenie.

Kenia wycieczka. Jezioro jest jednym z najmniejszych zbiorników Wielkiego Rowu Wschodniego i leży w skrajnie niegościnnej okolicy, przy samej krawędzi Siracho Escarpment. Otaczają go ze wszystkich stron nagrzane słońcem skały porośnięte małymi krzewami. Krajobrazy są wspaniałe i warto przyjechać tu nawet na krótką chwilę. Niewątpliwą atrakcją są gorące źródła i gejzery Loburu po zachodniej stronie. Tryskająca woda ma bardzo wysoką temperaturę, a towarzyszą jej intensywny zapach i para.

Mimo niegościnnego i surowego krajobrazu w tej części Kenii brzegi upodobały sobie również kudu wielkie, które można zobaczyć niemal zawsze. Zwierzęta te, obecnie bardzo rzadko widywane w Kenii, przebywały na terenie całego kraju jeszcze w XIX w. Na skutek wielkiej zarazy prawie wszystkie wyginęły.

Więcej o: