Chiny wycieczka - miejsca, które zobaczysz tylko w Chinach

Podróżując po Chinach wielkość tego kraju - i w przenośni, i dosłownie - czuć na każdym kroku. Dla przykładu można podać choćby Wielki Mur Chiński o długości co najmniej 5 tys. kilometrów, wysoki na 70 m posag Buddy w Leshan albo liczący ok. 23 mln mieszkańców Szanghaj. Chiny są niezwykłe pod każdym względem! Poznaj miejsca, których nie spotkasz nigdzie indziej na świecie.
Chiny wycieczka - Wielki Mur Chiński / Shutterstock Chiny wycieczka - Wielki Mur Chiński / Shutterstock Chiny wycieczka - Wielki Mur Chiński / Shutterstock

Chiny wycieczka - Wielki Mur Chiński

Chiny wycieczka - Wielki Mur Chiński

Wielki Mur Chiński w języku mandaryńskim nazywa się Wanli Changcheng (mur o długości 10 tys. li). Zaczyna się w Shanhaiguan nad zatoką Pohaj i wije wstęgą na zachód do fortecy w Jiayu Guan na pustyni Gobi.

Początki muru chińskiego sięgają okresu Walczących Królestw (453-221 r. p.n.e.), kiedy rywalizujące ze sobą monarchie rozpoczęły wznoszenie murów obronnych, aby powstrzymać wrogie armie. Władca Qin, który ostatecznie podbił pozostałe państwa, stając się pierwszym cesarzem zjednoczonych Chin, zmobilizował ok. 300 tys. robotników, nakazując im połączenie istniejących obwałowań w jeden, pozbawiony przerw system obronny.

W okresie panowania dynastii Han (206 r. p.n.e. - 220 r. n.e.) mur wydłużono jeszcze bardziej na zachód, a kolejne dynastie przydawały mu tu i ówdzie następne fragmenty i odgałęzienia, co utrudnia podanie jego dokładnej długości. Według powszechnie przyjętych obliczeń mierzy przynajmniej 10 tys. km, ale niektórzy badacze podają liczbę 50 tys. km.

Większość fragmentów muru na północ od Pekinu zrekonstruowano w czasach panowania dynastii Ming (1368-1644), aby uchronić się (nadaremno) przed atakami z północy Mandżurów i Mongołów. Cztery najłatwiej dostępne odcinki muru to Badaling, Mutianyu, Juyongguan oraz przyprawiająca o zawrót głowy Simatai.

.

Chiny wycieczki - Skalne groty Yungang / Shutterstock Chiny wycieczki - Skalne groty Yungang / Shutterstock Chiny wycieczki - Skalne groty Yungang / Shutterstock

Chiny wycieczka - Skalne groty Yungang

Chiny wycieczka - Skalne groty Yungang

Skalne groty Yungangu, wzorowane na buddyjskich klasztorach w prowincji Bamiyan w Afganistanie oraz jaskiniach Kizil i Kuqa (w Sinkiangu), są najstarszymi tego typu zabytkami w Chinach. Wydrążono je w trzech etapach w latach 460-524 - stanowią przykład odejścia od stylu hinduskiego i środkowoazjatyckiego na rzecz rodzimych form.

Groty o numerach 16-20 (Pięć Grot Tan Yao) powstały w latach 460-465 pod nadzorem buddyjskiego mnicha. Groty 16-20 robią największe wrażenie już ze względu na rozmiary. Powstały ku czci panującego cesarza Wenchenga i jego czterech poprzedników. Każda kryje posąg Buddy (przedstawiający cesarza).

Najwspanialsza jest grota 18 z ogromną figurą Buddy Sakjamuniego, dziesięcioma arahatami (oświeconymi uczniami) i dwoma Buddami - pomocnikami. Budda po prawej stronie Sakjamuniego ma zrośnięte palce dłoni - to jedna z 32 oznak wyższego bytu.

Największy Budda z grot Tan Yao to siedzący posąg w grocie 20; obecnie, po obsunięciu się sklepienia i bocznych ścian, jest dobrze widoczny. Dziury po belkach świadczą o tym, że musiała tu kiedyś stać drewniana konstrukcja, chroniąca statuę. Kwadratowe figury i ich statyczny styl są typowe dla wczesnego okresu dynastii Północnej Wei. Sugerują także, że artysta posługiwał się szkicami i rysunkami przywiezionymi przez pielgrzymów powracających ze świętych miejsc hinduskich.

W drugiej grupie grot widnieją dekoracje przedstawiające historie zawarte w buddyjskich księgach. Na zwiedzenie głównych grot potrzeba ok. 2 godzin.

Chiny wycieczki - Wisząca Świątynia / Shutterstock Chiny wycieczki - Wisząca Świątynia / Shutterstock Chiny wycieczki - Wisząca Świątynia / Shutterstock

Chiny wycieczka - Wisząca Świątynia

Chiny wycieczka - Wisząca Świątynia

Przylegający do skalnej ściany Klasztor Wiszący w Powietrzu składa się z około 40 połączonych ze sobą pomieszczeń, wspartych na cienkich słupach. Wygląda bardziej jak drewniana makieta niż ciężka konstrukcja. W rzeczywistości podtrzymują go solidne podpory, wpuszczone głęboko w skałę.

Klasztor powstał za panowania dynastii Północnej Wei (386-534). Jego wnętrze kryje sale buddyjskie, taoistyczne, konfucjańskie, oraz najciekawszą w kompleksie Sanjiao Dian (Sala Trzech Religii), w której obok siebie siedzą Budda, Konfucjusz i Laozi. Obok świątyni jest ogromny parking, a poniżej tama i zbiornik wodny.

Chiny wycieczka, Terakotowa Armia, Xi'an / Shutterstock Chiny wycieczka, Terakotowa Armia, Xi'an / Shutterstock Chiny wycieczka, Terakotowa Armia, Xi'an / Shutterstock

Chiny wycieczka - Terakotowa Armia w Xi'anie

Chiny wycieczka - Terakotowa Armia w Xi'anie

Obejrzenie terakotowych żołnierzy stanowi główny cel większości turystów przybywających do Xi'anu. Figury naturalnej wielkości - w liczbie ok. 8 tys. - znajdują się w grobowcu cesarza Chin, Qin Shi Huang'a. Rzeźby miały chronić władcę w życiu pozagrobowym.

Jama 1 mieści cztery kolumny wojowników w każdym z 11 korytarzy. Jest tu ponad tysiąc żołnierzy piechoty, ciągnących się przez 182 m. Postacie, oryginalnie pomalowane w żywe kolory, zostały skonstruowane z części połączonych gliną. Ich głowy uformowano ręcznie, nie pojawią się zatem dwie takie same. Armia Qin Shi Huang pochodziła z obszaru całego rozległego imperium.

Różnorodność etniczną odzwierciedlają różne fryzury, nakrycia głowy czy wyraz twarzy postaci. Nawet w produkowanych masowo częściach tułowia uderza poziom dokładności takich elementów, jak pokrycie zbroi czy ćwieki na butach, chroniące przed poślizgiem. Średnia wysokość wojownika wynosi 1,8 m, wyżsi rangą oficerowie są więksi.

Większość z 1,4 tys. żołnierzy w Jamie 2 zachowała się w lepszym stanie niż wojownicy z Jamy 1. Cechuje ich większa różnorodność postaw. Najciekawsze postaci umieszczono w szklanych gablotach. Jama 3 jest znacznie mniejsza, mieści figury 68 wyższych oficerów.

Mała sala na prawo od Jamy 1 zawiera ekspozycję dwóch wspaniałych brązowych rydwanów, odtworzonych z prawie 3,5 tys. kawałków wydobytych z dołu na zachód od grobu.

Chiny wycieczki - meczet, Kaszgar / Shutterstock Chiny wycieczki - meczet, Kaszgar / Shutterstock Chiny wycieczki - meczet, Kaszgar / Shutterstock

Chiny wycieczka - Kaszgar

Chiny wycieczka - Kaszgar

W starożytnym mieście Kaszgar (prowincja Sinkiang), łączyły się północna i południowa część Jedwabnego Szlaku. Kaszgar zawsze był ważnym centrum handlowym Dalekiej Azji. Niestety, jego strategiczna pozycja nadała mu priorytetowe miejsce w planie "sinizacji" terenów granicznych. Od czasu otwarcia linii kolejowej w 2000 r. przybywają tu chińscy osadnicy, podobnie jak w Lhasie. Mimo to stare miasto zachowało swój urok.

Chociaż szerokie główne ulice wybudowane przez Chińczyków zaszkodziły klimatowi Kaszgaru, na starym mieście niewiele się zmieniło. Zakurzone uliczki, kolorowe fasady domów i ceglane ściany są wciąż takie same jak dekady temu. Dzieci ze stopami i paznokciami zabarwionymi henną zaczepiają turystów, mimo że znają tylko kilka słów po chińsku i angielsku. Wózki ciągnięte przez osły przedzierają się przez wąskie uliczki. Piekarze we wkopanych w ziemię piecach na węgiel pieką duże placki naan. Przyglądanie się życiu mieszkańców Kaszgaru to jedno z najcenniejszych doświadczeń na Jedwabnym Szlaku.

Zwiedzając Kaszgar warto udać się do Mauzoleum Abakha Hodży, jednego z najsłynniejszych królów Kaszgaru i przywódcy sekty Bai Shan. Grób znajduje się kilka kilometrów na północny zachód od Kaszgaru. W okrągłym mauzoleum, ozdobionym barwnymi kafelkami, leży pięć pokoleń członków jego rodziny.

Inna atrakcją Kaszgaru jest działający codziennie bazar. To świetne miejsce, aby kupić kapelusze, tkaniny z kaszmiru albo instrumenty muzyczne. Największy ruch panuje jednak w niedzielę.

Chiny wycieczka - Klasztor Szaolin, cmentarz mnichów / Shutterstock Chiny wycieczka - Klasztor Szaolin, cmentarz mnichów / Shutterstock Chiny wycieczka - Klasztor Szaolin, cmentarz mnichów / Shutterstock

Chiny wycieczka - Klasztor Szaolin

Chiny wycieczka - Klasztor Szaolin

Większość turystów przybywa do Song Shan w Chinach głównie z powodu Klasztoru Shaolin, bardziej rozsławionego sztuką walki niż działalnością religijną. Dzisiejszy Shaolin jest hałaśliwym targowiskiem, pełnym handlarzy, turystów (latem do 100 tys. dziennie) i adeptów sztuk walki.

Klasztor Szaolin zbudowano w 495 r. Wznosi się on 15 km na zachód od Dengfengu, u północnego podnóża Shaoshi Shan. Legenda głosi, że indyjski mnich Bodhidharma (po chińsku Damo), założyciel buddyjskiej szkoły zen, w 527 r. zaszył się w górskim ustroniu, ponieważ nie udało mu się przekonać cesarza Liang z Nankinu, że "nicość" jest wszystkim. Postanowił zatem całkowicie poświęcić się medytacji zen i przez dziewięć lat modlił się, nie opuszczając swej jaskini. Uczniowie Damo, podpatrując ruchy modliszek, małp, orłów i innych zwierząt, opracowali jako pomoc w medytacji (lub ulgę w niej) zestaw ćwiczeń fizycznych, które w efekcie stały się częścią fizycznej i duchowej sztuki samoobrony znanej jako kung-fu. Umiejętności mnichów z Shaolin pokazywano w nieskończonej ilości hongkońskich i chińskich filmów. Obecnie w każdej z ponad 60 chińskich szkół walki rozmieszczonych wokół klasztoru widuje się ludzi z Zachodu wykonujących skoki i uderzenia.

Klasztor ma także sporą kolekcję sprzętów kultowych oraz fresków, które warto zobaczyć. W Sali Wenshu zwiedzający zerkają przez szybę ochronną na fragment skały, na którym wskutek wielu miesięcy nieruchomego siedzenia podczas medytacji odcisnęła się ponoć sylwetka Damo. W Sali Tysiąca Buddów zachował się fresk przedstawiający 500 arahantów modlących się do Pilu, niebiańskiego Buddy ucieleśniającego mądrość i czystość.

Ok. 400 m na zachód od świątyni rozciąga się imponujący Las Stup (Ta Lin), klasztorny cmentarz wypełniony 243 ceglanymi stupami, w których spoczywają wybitni mnisi.

Chiny wycieczki - Jaskinie Longmen / Shutterstock Chiny wycieczki - Jaskinie Longmen / Shutterstock Chiny wycieczki - Jaskinie Longmen / Shutterstock

Chiny wycieczka - Jaskinie Longmen

Chiny wycieczka - Jaskinie Longmen

Zespół świątyń skalnych nad brzegami rzeki Yi uchodzi za jedną z największych skarbnic sztuki buddyjskiej w Chinach. Jaskinie Longmen wpisano na listę UNESCO. Wśród najcenniejszych grot znajdują się:

Grota Dziesięciu Tysięcy Buddów. Została ukończona w 680 r. Zawiera ponad 15 tys. posągów ustawionych w małych niszach na ścianach południowej i północnej. Najmniejszy Budda mierzy zaledwie 4 cm. Najbardziej zadziwia fakt, że grota została zamówiona przez dwie kobiety, co mogłoby stanowić oznakę wyższego statusu płci żeńskiej za rządów cesarzowej Wu Zetian. Centralną postacią pomieszczenia jest Budda Amitabha, którego delikatnie zaokrąglone kształty zostały prawdopodobnie wykonane na podobieństwo jednej z patronek.

Grota Kwiatu Lotosu. Głównym elementem groty wykutej za czasów Północnej Dynastii Wei (ok. 527) jest wypukły kwiat lotosu o średnicy 3 m wyrzeźbiony na suficie. Lotos symbolizujący pogodę ducha i czystość to częsty motyw sztuki buddyjskiej. Kwiat otaczają nieco wyblakłe, lecz wciąż widoczne apsary (tańczące buddyjskie nimfy).

Świątynia ku Czci Przodków. Okazała jaskinia, powstała za panowania dynastii Tang, w latach 672-675, jest największą i najpiękniejszą ze wszystkich grot Longmen. Znajdujący się w niej Budda Wajroczana mierzy 17 m wysokości, jego głowa ma 4 m, a małżowiny uszne po 1,9 m. Budda siedzi w pozycji lotosu. Na wyraz jego twarzy składają się szerokie czoło, wydatny nos i pogodne oczy, które oryginalnie były pomalowane na czarno.

Guyang Dong. Jest to najstarsza grota w Longmen, wykuta za czasów Północnej Dynastii Wei (488-528), choć różni dobroczyńcy wprowadzali do niej zmiany w epoce Tang. Na jej ścianach widnieje 19 (ze słynnej "dwudziestki z Longmen") wykaligrafowanych napisów uważanych za szczególnie reprezentatywne dla swoich czasów.

Kamienny Pokój. Ostatnia z wielkich grot powstała w latach 516-528 za panowania Północnej Dynastii Wei i zawiera najpiękniejsze sceny religijne z całego kompleksu. Ścienne nisze wypełniają płaskorzeźby przedstawiające idących w procesji ku czci Buddy urzędników w wysokich nakryciach głowy, damy dworu w miękko opadających sukniach trzymające pojedyncze kwiaty lotosu oraz służbę niosącą ochronne baldachimy.

Chiny wycieczki - Wielka Góra / Flickr.com / kanegen Chiny wycieczki - Wielka Góra / Flickr.com / kanegen Chiny wycieczki - Wielka Góra / Flickr.com / kanegen

Chiny wycieczka - Wielka Góra

Chiny wycieczka - Wielka Góra

Wielka Góra (Tai Shan), należący do prowincji Szantung najsłynniejszy z pięciu świętych szczytów taoizmu, wznoszący się w połowie drogi między Pekinem a Szanghajem, został w 1987 r. wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. U jego podnóża, na wysokości 150 m n.p.m. leży miasto Tai'an, a najwyższy punkt sięga 1545 m n.p.m.

Tai Shan jest najczęściej zdobywaną górą w Chinach; co roku wdrapuje się na nią ponad milion osób. Pierwszy cesarz Chin wszedł na sam wierzchołek. Konfucjusz, będąc na szczycie, stwierdził, że świat jest mały, a Mao Zedong ogłosił, że wschód jest czerwony. Dzisiaj turyści i pielgrzymi pokonują tę samą drogę, a prawie na każdym kroku towarzyszą im handlarze sprzedający dosłownie wszystko, od przekąsek po pamiątki.

Tai Shan nie jest ani najwyższym, ani najbardziej imponującym szczytem Chin, ale przyciąga zwiedzających bogatą kulturalną i historyczną przeszłością, nieznaną ludziom Zachodu, podobnie jak barwne legendy o każdym z mijanych miejsc.

Chiny wycieczki - Żółta Góra / Shutterstock Chiny wycieczki - Żółta Góra / Shutterstock Chiny wycieczki - Żółta Góra / Shutterstock

Chiny wycieczka - Żółta Góra

Chiny wycieczka - Żółta Góra

Jeśli ktoś planuje tylko jedną wizytę w chińskich górach, powinien wybrać Żółtą Górę (Huang Shan). Masyw z 72 szczytami, słynący z wyjątkowo pięknych krajobrazów, ciągnie się na południu prowincji Anhui i w 1990 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Nie ma znaczenia religijnego, ale słynie z chmur malowniczo otulających szczyty, osobliwych formacji skalnych, niezwykłych sosen i bulgoczących gorących źródeł, które hipnotyzują i inspirują niezliczone pokolenia malarzy i poetów od ponad 1500 lat.

Mgła spowija Huang Shan przez 256 dni w roku, a śnieg pokrywa szczyty przez 158 dni. W okresie V-X na szlakach wspinaczkowych bywa na ogół tłoczno, więc najlepiej przyjechać tu w kwietniu. Miejscowe władze organizują nawet zimowe wycieczki, kiedy ceny hoteli, restauracji i biletów wstępu są najniższe. Kiedykolwiek wypadnie czas wizyty, należy przeznaczyć przynajmniej dwa dni na masyw i kolejne dwa na pozostałe atrakcje w okolicach Tunxi.

Huang Shan leży w prowincji Anhui, 501 km na południowy zachód od Szanghaju i 65 km na północny zachód od Tunxi.

Chiny wycieczka, Szanghaj Chiny wycieczka, Szanghaj Szanghaj, Chiny wycieczki/Fot. Shutterstock

Chiny wycieczka - Szanghaj

Chiny wycieczka - Szanghaj

Szanghaj to największe miasto oraz stolica gospodarcza, handlowa i finansowa Chin.  Stanowi ono serce kraju oraz klucz do jego przyszłości.

Szanghaj zyskał swoją tożsamość dopiero wtedy, gdy po zakończeniu pierwszej wojny opiumowej w 1842 r. ta wówczas mała wioska rybacka u ujścia rzeki Jangcy otworzyła się na handel zagraniczny. Zaczęli do niej napływać Brytyjczycy, Francuzi, Amerykanie, Niemcy oraz Rosjanie i wznosić utrzymane w zachodnim stylu siedziby banków i firm handlowych oraz rezydencje, które na zawsze zmieniły oblicze tego miejsca.

Wielką atrakcję Szanghaju stanowią dzielnice w zachodnim stylu. Wzdłuż brzegów handlowej rzeki Huangpu, dopływu Jangcy, wznosi się wspanialsza niż jakiekolwiek tego typu miejsce na Wschodzie enklawa kolonialnej architektury, znana jako Bund. Rezydencje, osiedla, ogrody i świątynie przybyszów z Zachodu, którzy sto lat temu zbili tu fortuny, są rozrzucone po całym mieście. Można nawet znaleźć synagogę, pamiętającą czasy emigracji Żydów do Chin.

Jednocześnie spacer po chaotycznej chińskiej starówce daje okazję do odkrycia historycznych orientalnych skarbów: herbaciarni uosabiających Stare Chiny, typowych klasycznych ogrodów z południa kraju, nadal czynnych świątyń i zabytkowych pagód.

W nocy miasto staje się jedną z najnowocześniejszych światowych metropolii, wyznaczających kierunek, w którym zmierzają Chiny na początku XXI w. Po drugiej stronie rzeki Huangpu rozciąga się się dzielnica Pudong - twarz nowego Szanghaju chlubiąca się posiadaniem najwyższego hotelu na świecie, największego centrum handlowego w Azji, największej giełdy papierów wartościowych w Chinach i jednego z najwyższych tarasów widokowych w Azji, w Oriental Pearl Tower (wieża telewizyjna).

Peter Chan, były barman i samozwańczy mistrz feng shui, przez 15 lat był kochankiem milionerki z Hongkongu Niny Wang. Peter Chan, były barman i samozwańczy mistrz feng shui, przez 15 lat był kochankiem milionerki z Hongkongu Niny Wang. Fot. Shutterstock

Chiny wycieczka - Hongkong

Chiny wycieczka - Hongkong

Hongkong oglądany ze Wzgórza Wiktorii jest najbardziej zadziwiającym miastem Azji. Na pierwszym planie wyrastają drapacze chmur wyspy Hongkong, a za nimi znajduje się nieprawdopodobnie ruchliwy port Wiktoria, w którym o wolną przestrzeń konkurują różne rodzaje jednostek wodnych - od historycznych Star Ferries po statki wycieczkowe, towarowe i drewniane łodzie rybackie. Po przeciwnej stronie widać stale rozrastający się półwysep Koulun.

Dzisiejszy Hongkong jest mieszanką egzotyki i swoistej brytyjskości, solidnie ugruntowanej przez 156 lat - Wielka Brytania przejęła go w 1842 r., po zakończeniu pierwszej wojny opiumowej i administrowała nim do 1997 r., kiedy powrócił do Chin. Chiński rząd nadał Hongkongowi status Specjalnego Regionu Administracyjnego (SAR), gwarantując tym samym utrzymanie na jego terenie przez następne 50 lat ustroju kapitalistycznego i systemu socjalnego. Dla przeciętnego obserwatora nic się w zasadzie nie zmieniło. Angielski pozostał językiem urzędowym, a dolar hongkoński oficjalnym środkiem płatniczym. Ośrodek jest droższy niż inne azjatyckie miasta, ale w zamian oferuje wiele niespotykanych gdzie indziej udogodnień.

Spośród wszystkich azjatyckich miast to właśnie Hongkong szczyci się największym na świecie skupiskiem chińskich restauracji. Działają tu także liczne lokale wysokiej klasy oferujące dania z różnych krajów. Nie brakuje również atrakcji turystycznych, takich jak muzea, parki i świątynie. Sąsiednie Makau (oddalone tylko o godzinę rejsu) fascynuje niezwykłą mieszanką kultury portugalskiej i chińskiej.

Krajobraz rzeki Li Jiang widnieje na banknocie o nominale 20 yuanów. Tereny wokół rzeki należą do najbardziej malowniczych rejonów Chin. Do najatrakcyjniejszych krajobrazów zalicza się m.in. wapienne jaskinie, kanał Lingqu oraz Wzgórze Trąby Słoniowej, symbol miasta Guilin. Krajobraz rzeki Li Jiang widnieje na banknocie o nominale 20 yuanów. Tereny wokół rzeki należą do najbardziej malowniczych rejonów Chin. Do najatrakcyjniejszych krajobrazów zalicza się m.in. wapienne jaskinie, kanał Lingqu oraz Wzgórze Trąby Słoniowej, symbol miasta Guilin. "W rankingach najpiękniejszych miejsc w Chinach rzeka Li niemal zawsze jest w pierwszej dziesiątce. Wijąca się wśród pól i krasowych wzgórz przyciąga fotografów z całego świata, którzy chcą uwiecznić ten jedyny w swoim rodzaju widok" - pisze Nationale Geographic Cjiny wycieczki, Guilin / Fot. Shutterstock

Chiny wycieczka - Zatoki i jaskinie Guilin

Chiny wycieczka - Zatoki i jaskinie Guilin

Guilin (Kuejlin) w prowincji Kuangsi (500 km na północny zachód od Hongkongu), liczące około 630 tys. mieszkańców, należy do najpopularniejszych wśród turystów miast w Chinach. Rozciągający się w północno-wschodniej części Regionu Autonomicznego Kuangsi-Czuang ośrodek jest znany z okolicznych wzgórz, stanowiących przykład formacji krasowych. Wapienne stożki powstałe ponad 200 mln lat temu w czasie, gdy ocean ustępował z lądu, wyrastają pośród mozaiki poletek ryżowych i potoków, tworząc urzekający, baśniowy krajobraz. Guilin to również doskonała baza wypadowa na wiejskie tereny zamieszkane przez mniejszości Yao, Miao oraz Dong, oddalone na północny zachód od miasta.

W Guilin warto zobaczyć dwa największe jeziora i pozostałości fosy, która otaczała miasto w czasach dynastii Tang. Po zachodniej stronie Zhongshan Lu rozciąga się jezioro Banyan (Rong Hu), zawdzięczające nazwę 800-letniemu drzewu banian (figowiec bengalski) rosnącemu na jednym z brzegów. Po wschodniej stronie ulicy jest usytuowane Jezioro Cedrowe (Shan Hu) z bliźniaczymi pagodami wzniesionymi niedawno na jednym z brzegów. W ramach zorganizowanej wycieczki pod nazwą Liang Jiang Si Hu (Dwie Rzeki i Cztery Jeziora) można przepłynąć oba akweny, a także pobliskie Jezioro Osmantusowe (Gui Hu), Jezioro Drewnianego Smoka (Mulong Hu) oraz krótkie odcinki rzek Li i Taohua (Rzeka Kwiatu Brzoskwini), połączone nowo wybudowanym systemem kanałów.

Chiny wycieczki - tradycyjne domostwa, Lijiang Chiny wycieczki - tradycyjne domostwa, Lijiang Chiny wycieczki - tradycyjne domostwa, Lijiang

Chiny wycieczka - tradycyjne domostwa w Lijiangu

Chiny wycieczka - tradycyjne domostwa w Lijiangu

Większość obywateli Lijiangu (prowincja Junnan) stanowią przedstawiciele mniejszości Naxi. Żyją tu również członkowie społeczności Bai, Yi, Mosu, Tybetańczycy i Hanowie.

Lijiang słynie z tradycyjnych domostw Naxi, które stanowią główny element krajobrazu miasta, odkąd w 1996 r. zniszczyło je trzęsienie ziemi. Pomysł na odbudowę Lijiangu przez zastąpienie nowoczesnych budowli tradycyjną drewnianą architekturą okazał się znakomity - w 1999 r. miasto wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

Zainteresowanie wywołane tym posunięciem oraz budowa nowego lotniska i kilku wielkich hoteli przeobraziły Lijiang w wielkie centrum turystyczne z wygórowanymi cenami. Tutejsza Starówka z brukowanymi uliczkami, kanałami i architekturą Naxi na szczęście zachowała jeszcze nieco dawnej atmosfery. Obecność tłumów turystów oraz powstawanie nowych hoteli i restauracji (prowadzonych przez Hanów) nieuchronnie prowadzi do przeobrażeń i zmiany trybu życia rdzennych Naxi (zamieszkujących ok. 6 tys. domostw).

W pobliżu Lijiangu, leżącego na szlaku do Tybetu, w regionie uważanym przez wielu za jeden z najpiękniejszych na świecie, biegnie wiele krótkich tras, których pokonanie zajęłoby tydzień lub więcej. Przez cały rok w mieście (na wysokości 2340 m n.p.m.) panuje przyjemny klimat, a przeciętna temperatura od wiosny do jesieni waha się w przedziale 16-27ºC. Najlepszą porą roku na przyjazd w te okolice jest wiosna i jesień. Latem ośrodek przeżywa prawdziwą inwazję chińskich turystów i choć trudno w to uwierzyć, bywa tu tłoczniej niż w niejednym wielkomiejskim centrum handlowym.

Chiny wycieczki - Zapora Trzech Przełomów, rejs po okolic / Shutterstock Chiny wycieczki - Zapora Trzech Przełomów, rejs po okolic / Shutterstock Chiny wycieczki - Zapora Trzech Przełomów, rejs po okolic / Shutterstock

Chiny wycieczka - Zapora Trzech Przełomów

Chiny wycieczka - Zapora Trzech Przełomów

Z pomysłem wzniesienia gigantycznej tamy, która pozwoliłaby wykorzystać energię rzeki Jangcy wystąpił po raz pierwszy Sun Yat-sen w latach 20. ubiegłego stulecia. Projekt budowy obiektu tego typu zaprzątał głowy wszystkich kolejnych przywódców Państwa Środka, nie wyłączając Mao Zedonga i Deng Xiaopinga.

W założeniu pomysłodawców zapora ma chronić przed powodziami, a także pełnić rolę elektrowni wodnej, usprawnić nawigację i poprawić wykorzystanie Jangcy jako szlaku transportowego. Krytycy projektu wskazują jednak liczne negatywne następstwa, jakie już pociągnął on za sobą: przesiedlenie 1-2 mln ludzi, zniszczenie ostoi wielu dzikich gatunków zwierząt, zalanie niezliczonych stanowisk archeologicznych i miejsc o znaczeniu historycznym, a także zagrożenie dla środowiska naturalnego, wywołane gromadzeniem się w zbiorniku ścieków i odpadów przemysłowych.

Zdania na temat rejsu statkiem po Jangcy i malowniczych Trzech Przełomach są podzielone. Niektórzy uważają go za wycieczkę życia, inni za przereklamowaną eskapadę i kolejny sposób na wyciągnięcie pieniędzy od turystów. Prawdziwą atrakcję tego rejsu stanowi możliwość uchwycenia błyskawicznych zmian, jakie zachodzą na obu brzegach rzeki. Nowe dzielnice wyrastają ku niebu, gdy tymczasem w dole stare miasto trwa niczym zrzucona skorupa.

Z myślą o turystach, którzy nie mogą sobie pozwolić na wygórowane stawki właścicieli luksusowych statków wycieczkowych, po rzece pływają tańsze promy turystyczne i tanie jak barszcz łodzie pasażerskie. Najlepsza pora na rejs po Jangcy i Trzech Przełomach to wrzesień i październik. Pod względem pogody szczególnie niepewny jest maj, początek czerwca i początek listopada, choć bywają niezwykle piękne.

Chiny wycieczki - posąg Buddy w Leshan / Shutterstock Chiny wycieczki - posąg Buddy w Leshan / Shutterstock Chiny wycieczki - posąg Buddy w Leshan / Shutterstock

Chiny wycieczka - posąg Buddy w Leshan

Chiny wycieczka - posąg Buddy w Leshan

Kamienny posąg Wielkiego Buddy w Leshan jest jedną z atrakcji ściągających turystów do Syczuanu. Leshan nie brakuje wprawdzie uroku, ale po mieście liczącym 2300 lat i ze wszystkich stron otoczonym rzekami można spodziewać się o wiele więcej. Masowe wzburzenia i intensywna przebudowa sprawiły, że niemal nie odróżnia się ono od setek podobnych ośrodków Chin, przechodzących identyczne przeobrażenia. Będąc w Chengdu, najlepiej wybrać się tu na jednodniowy wypad bądź zrobić przystanek w Leshan, podróżując w góry Emei. 2-3 godziny wystarczą, aby zobaczyć to, co miasto ma do zaoferowania.

Od wejścia do posągu Wielkiego Buddy idzie się 10 min. wyłożoną kamieniami ścieżką. Na rozwidleniu należy pójść schodkami odchodzącymi w prawą stronę. Ścieżka wyprowadza na zbocze wzgórza, z którego rozciąga się ładna panorama miasta i zbiegających się rzek. Dróżka wiedzie do aż do tarasu za głową Wielkiego Buddy, który całkowicie objęli we władanie sprzedawcy pamiątek. Z tego miejsca najwyraźniej widać ucho i ramię posągu.

Po prawej stronie olbrzyma wije się dróżka nazywana Ścieżką Dziewięciu Zakosów, z której roztaczają się zróżnicowane widoki posągu. Sprowadza ona zwiedzających na duża platformę widokową usytuowaną na poziomie palca u nogi Wielkiego Buddy.

Wykuty w skale posąg Wielkiego Buddy liczy 71 m wysokości. Wykonany w latach 713-803 jest jednym z największych kamiennych pomników Buddy na świecie. Zawdzięcza powstanie buddyjskiemu mnichowi Hai Tongowi, który wierzył, że gigantyczny Budda Przyszłości umieszczony nad brzegiem rzeki powstrzyma powodzie i okiełzna groźne prądy. W 1996 r. posag został wpisany na listę UNESCO. Każde z oczu Buddy ma długość 3 m, ucho mierzy 7 m, a środkowy palec 8 m długości.

Więcej o: