Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie

Nazwa archipelagu pochodzi od dwóch zatok: Argolidzkiej i Sarońskiej, w których ukryte są pastelowe, różnorodne wysepki. Ich atrakcyjność polega na niewielkiej odległości od Aten i Pireusu, a także na tym, że dają poczucie spokoju i izolacji, typowe dla najbardziej odległych wysp.
Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra/shutterstock

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie

Archipelag tworzy pięć głównych wysp: Salamína, Égina, Póros, Hydra i Spétses, otoczonych prawie setką wysepek i skalnych odprysków wystających z morza. Tylko jedenaście spośród nich jest zamieszkiwanych. Wyspy Argosarońskie nie należą do zbyt urodzajnych (z wyjątkiem Salamíny i Éginy, gdzie zdarzają się żyzne dolinki), niektóre też, jak Hydra, pozbawione są źródeł wody.

Wyspy Argosarońskie są popularnym celem wypadów weekendowych ateńczyków, a w sezonie jednodniowych rejsów organizowanych dla cudzoziemców przez liczne ateńskie biura podróży. W tygodniu poza sezonem tchną ciszą i spokojem - jak wszystkie wyspy greckie.

.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Egina Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Egina Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Egina/Shutterstock

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Egina

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Egina

Druga co do wielkości (po Salamínie) wyspa Zatoki Sarońskiej z pagórkami porosłymi przezzielone lasy sosnowe, malowniczymi portami, pięknymi ruinami świątyni Afai i opuszczonym kamiennym miastem Paleochóra jest najbardziej interesującą z wysp archipelagu. W jej sercu stoi cudami słynący monastyr Agía Triáda i monumentalna współczesna bazylika pw. świętego Nektariusza, jedynego prawosławnego świętego, beatyfikowanego w XX w. Egina słynie z gajów pistacjowych - sterty suszonych, prażonych i kandyzowanych pistacji witają przybysza, kiedy tylko zejdzie na ląd w porcie Egina.

Plaże nie są najmocniejszą stroną wyspy. Kilka nadających się do kąpieli miejsc można znaleźć na północnym (Souvála, Vaia) i zachodnim (Fáros, Marathónas) wybrzeżu. Renomowany międzynarodowy kurort, Agía Marína, na wschodnim brzegu Eginy, nie zachwyca bynajmniej swą plażą.

Przy drodze do Agía Marína, 11 km na wschód od Éginy, wysoko na wzgórzu z widokiem na morze stoi zrujnowana świątynia Afai najcenniejszy zabytek wysp Zatoki Sarońskiej. Świątynia, która stanowi jeden z wierzchołków świętego trójkąta (pozostałe to Partenon i sanktuarium Posejdona na przylądku Sunion) została, zgodnie z tradycją, zbudowana około 480 r. p.n.e. Dorycka budowla o wymiarach 30,5 x 15,5 m miała 32 kolumny, niektóre monolityczne, inne z segmentów. Za budulec posłużył miejscowy wapień, tylko elementy dachu i tympanony wykonano z marmuru (zdobiły je sceny z wojny trojańskiej). W XIX w. posągi znikły w tajemniczy sposób, by po latach cudownie odnaleźć się w monachijskiej Gliptotece (gdzie przechowywanych jest 17 z nich). Okazało się, że zostały zakupione od Turków przez Ludwika Bawarskiego, ojca pierwszego króla Grecji. Sama budowla przetrwała do naszych czasów w zadziwiająco dobrym stanie: kilkanaście kolumn, duże fragmenty architrawu, ścian i filarów celli.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra/shutterstock

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Hydra

Niezbyt wielka Hydra (Idra) to bodaj najładniejsza wyspa Zatoki Sarońskiej. Jej tradycyjne budynki mają szare kamienne ściany, czerwone dachy i białe obramienia okien. Ruch kołowy ogranicza się do ambulansów i ciężarówek, przewożących materiały budowlane. Resztę transportu - ciężarowego i osobowego - zapewniają osiołki, które dodają Hydrze charakteru i uroku.

Nazwa wyspy związana jest z wodą i wilgocią, tymczasem nie ma na niej ani jednego źródła. Woda sprowadzana jest rurociągiem z pobliskiego Peloponezu.

W ubiegłym stuleciu Hydra została odkryta przez artystów: zachodnich filmowców i rodzimych malarzy. Na wyspie, która "grała" w kilku filmach, mieści się filia ateńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dziś należy do najmodniejszych i najdroższych ośrodków wakacyjnych Grecji, chociaż nie ma tu złocistych plaż, a co najwyżej kamieniste i skaliste zatoczki omywane przez przejrzyste turkusowe morze.

Stolica wyspy zachwyca: po skalistych zboczach amfiteatralnej zatoki wspinają się kamienne rezydencje i pastelowe neoklasycystyczne domy, przetykane sosnami, opuncjami i kwiatami. Przy wejściu do portu stoją oryginalne stare armaty, które niegdyś broniły wyspy. Samą przystań wypełniają jachty, żaglowce i łódki rybackie. Z nabrzeża, otoczone zabytkowymi budynkami, sklepikami i tawernami, uliczki pną się do miasteczka, jego cichych zaułków i placyków. Spośród innych miejscowości na wyspach Idrę wyróżniają kamienne XIX-wieczne rezydencje dawnych kupców i kapitanów; w niektórych urządzono muzea, szkoły i instytucje. Owe nietypowe budynki wznosili architekci z Wenecji lub Genui. Archontika Tombazisa (siedziba filii Akademii Sztuk Pięknych), Tsamadosa (siedziba Wyższej Szkoły Marynarki Handlowej), Miaoulisa i innych kapitanów z czasów powstania greckiego, stoją na zboczach wokół portu. We wnętrzach zachowały się marmurowe posadzki, ozdobne drewniane stropy i stare meble. Świeżo odnowiona rezydencja Koundouriotisa, którą udostępniono do zwiedzania, po zachodniej stronie portu, stała się główną atrakcją turystyczną. Wzniesiona z kamienia pod koniec XVIII w. ma wiernie zrekonstruowane ozdobne wnętrza wypełnione XIX-wiecznymi meblami i bibelotami.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros/shutterstock

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros

Zielona wyspa Póros ma dziwny kształt: do głównego korpusu, porośniętego lasami i praktycznie niezamieszkanego (zwanego Kalavria) doczepiony jest maleńki cypelek (Sferia), którego połowę zajmuje jedyna miejscowość - port Poros. Po przekopaniu kanału przez środek cypelka Póros rozpadła się na dwie części, połączone mostem drogowym. Z portu Póros bliżej jest na Peloponez niż na właściwą wyspę. Okolona sosnami, gajami oliwnymi i drzewkami cytrynowymi, cieśnina morska oddzielająca port od Galatas na Peloponezie ma niewiele ponad 350 m szerokości, które łódka pokonuje w 10 minut.

Wbrew powszechnemu mniemaniu, Poros wcale nie jest skomercjalizowanym kosmopolitycznym ośrodkiem wakacyjnym. Wprost przeciwnie, mimo kilku sezonowych kompleksów wypoczynkowych pozostaje czarującym miejscem.

Port Poros - urocze czterotysięczne miasteczko widać jak na dłoni ze szczytu wzgórza, na którym stoi symbol Poros, neoklasycystyczna wieża zegarowa z błękitną kopułą, zbudowana w 1927 r. Droga do wieży prowadzi z portu przez targ rybny, stromymi wąskimi zaułkami wśród białych domków oplecionych bugenwillą. W ogródkach wiszą kolorowe tykwy o wymyślnych kształtach. Część miasteczka między wieżą (i katedrą) a portem to labirynt uliczek i placyków, otoczonych zabytkową niską zabudową. Wzdłuż nabrzeża, dla kontrastu, wznoszą się okazałe neoklasycystyczne rezydencje, budowane przez zamożnych kupców i ludzi morza. Prawie wszystkie zostały starannie odrestaurowane i odmalowane w pastelowe kolory. W muzeum archeologicznym, przy placyku Korizi kilka kroków od portu, eksponowane są znaleziska z terenów archeologicznych świątyni Posejdona i starożytnej Triziny (na Peloponezie, vis-à-vis Poros).

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - Poros

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie - informacje praktyczne

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie. Komunikacja

Z portu Egina kursują promy do Pireusu, na Poros przez Methanę, na Hydrę na Spetses. Do Pireusu kursują promy także z Agía Marína (ok. 1 godz.) i z Souváli (ok. 1 godz. 15 min). Hydra ma regularne połączenia z Pireusem i pozostałymi wyspami archipelagu. Z portu Ídra do Pireusu kursuje prom zawijający do portów w Póros, Methanie, Eginie i Spetses. Póros ma częste połączenia z Pireusem. Łatwo się z niej dostać na Peloponez - do portu Galatás.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie. Noclegi

Najwięcej miejsc noclegowych na Éginie jest w mieście Égina i w Agía Marína. Na nadmorski hotelik lub pokoje do wynajęcia można też liczyć w Pérdice. Praktycznie wszystkie miejsca noclegowe na Hydrze znajdują się w porcie Ídra i przy okolicznych plażach Mandráki, Kamini oraz Vlichós. W stolicy warto zaszaleć i przenocować w jednym z kilku uroczych stylowych hoteli, urządzonych we wnętrzach dawnych rezydencji kapitanów.

Giakas Rooms & Studios (Égina, Ag. Nikolau 8). Z dala od gwaru, blisko plaży. Schludne pokoje z łazienkami, klimatyzacją i telewizorem (niektóre z kuchnią).
Korali (Ídra, www.hydra.com.gr/corali_villa). Tradycyjny pensjonat w zacisznym zaułku tuż przy porcie. Przytulne pokoje z łazienkami, klimatyzacją, telewizorem i lodówką. Każdy ma balkon z widokiem na port.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie. Gastronomia

W mieście Égina wzdłuż portu ciągnie się szereg restauracji, barów i tawern, oferujących tradycyjne greckie menu. Flisvos (L. Kazantzakis) - jedna z najlepszych w mieście rybnych tawern, tuż przy plaży, poleca oczywiście świeże ryby oraz sałatki.

W mieście Ídra większość tawern, restauracji i barów koncentruje się wokół portu. Urozmaicone menu (dobrze przyrządzone klasyczne dania greckie i różne sałatki) oferuje tawerna Gitoniko (Spilios Haramis).

W miasteczku Póros większość tawern i barów skupia się na nabrzeżu, jednak najbardziej cenione lokale usadowiły się w górnej części placu Agíou Georgiou, przy katedrze. W rodzinnej tawernie Dimitris serwują smaczne potrawy mięsne, a także wyborne magirefta dla wegetarian.

Wyspy greckie. Wyspy Argosarońskie. Rozrywki

Na Hydrze w miasteczku Ídra warto wziąć udział w hucznych obchodach Wielkanocy - podczas świąt ma miejsce festiwal chórów cerkiewnych. W II połowie czerwca organizowane są słynne Miaoulia - trzydniowy festiwal na pamiątkę zwycięskiej bitwy morskiej z Turkami, którą stoczył admirał Miaoulis podczas powstania greckiego. Podobnie jak na Spétses, tak i tutaj najbardziej spektakularnym momentem jest spalenie i zatopienie statku. Podczas całego festiwalu nie brak dobrej zabawy, muzyki, tańców i sztucznych ogni.

Więcej o: