Magia Indii - mozaika ludów i miejsc

Indie to fascynująca mozaika ludów i miejsc, kraj, który u zwiedzających wywołuje niejednokrotnie skrajne odczucia, nikogo jednak nie pozostawia obojętnym...
Delhi, Delhi, Delhi, Fot. Shutterstock

Delhi

Stolica Indii fascynuje połączeniem tradycji i nowoczesności. Jako główny ośrodek kulturalny prezentuje elementy charakterystyczne dla dziedzictwa wielu indyjskich stanów.

Delhi jest politycznym i administracyjnym centrum największego w świecie państwa demokratycznego. Na powierzchni 1500  km2 mieszka tu ok. 19,8 mln osób. Rozrastająca się metropolia łącząca stare i nowe tradycje dzieli sie na dwie części. Stare Delhi (dawny Szahdżanhanabad) i Nowe Delhi (dawna stolica brytyjska) to tak naprawdę kilka starych wiosek, których tereny zostały wcielone do późniejszych dzielnic mieszkalnych (kolonii).

New Delhi

Sercem nowoczesnej części miasta jest Connaught Place - ogromne rondo z koncentrycznie rozmieszczonymi ulicami, twoerzącymi wewnętrzne, środkowe i zewnętrzne okręgi, przy których stoją sklepy, resutauracje, kramy i kina.  Podziemny Palika Bazaar przy zewnętrznym okręgu pełen jest sklepików, w których można kupić tandetne pamiątki i poobserwować kupców głośno zachwalających towary. Rejony wzmożonej turystyki rozciągają się na północ, obejmując dzielnicę często odwiedzaną przez średnio zamożnych turystów. Na bazarze Pahargandż, na przeciwko dworca kolejowego New Delhi, można tanio zjeść i przenocować.

Okolice Bramy Indii stanowiły niegdyś centrum brytyjskiej administracji Delhi. Są tam lokalne "Pola Elizejskie" - Rajpath (Droga Królewska) otoczone trawnikami i drzewami, kanałami i fontannami. Mierząca 42 m wysokości Brama Indii, wzniesiona w 1931 r., tworzyła niegdyś sklepiony wjazd do miasta. Ufundowali ją Brytyjczycy w hołdzie żołnierzom indyjskim, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. Rasztrapi Bhawan, rezydencja prezydencka, i sąsiednie Sansad Bhawan, siedziba parlamentu, stoją przy zachodnich krańcach Rajpath. Na południe od Rasztrapi Bhawan można obejrzeć dawną siedzibę premiera - Tin Murti Bhawan - obecnie Muzeum i Bibliotekę im. Jawaharlala Nehru. Gabinet, salon i sypialnia zostały zachowane w oryginalnym stanie i są częścią wystawy poświęconej historii walk o niepodległość. Skromny wystrój pomieszczeń doskonale odzwierciedla charakter jednego z najwybitniejszych przywódców indyjskich.

Dalsze losy dynastii Nehru i Gandhi przedstawiono w Muzeum Pamięci Indiry Gandhi w rezydencji pani premier. W ogrodzie, miejsce, w którym została zabita przez swych ochroniarzy, oznaczone jest szklaną płytą.

Azja Tadż Mahal, Indie.
Tadż Mahal to mauzoleum wzniesione przez muzułmańskiego władcę Szachdżahana ku pamięci jego zmarłej żony. Podziwiać można je w Agrze, tuż nad wodami Jamuny. Główne atrakcje Tadż Mahal to świątynia, brama wejściowa, minarety i ogrody wraz z kanałami wodnymi. Tadż Mahal zalicza się do nowych siedmiu cudów świata. Azja Tadż Mahal, Indie. Tadż Mahal to mauzoleum wzniesione przez muzułmańskiego władcę Szachdżahana ku pamięci jego zmarłej żony. Podziwiać można je w Agrze, tuż nad wodami Jamuny. Główne atrakcje Tadż Mahal to świątynia, brama wejściowa, minarety i ogrody wraz z kanałami wodnymi. Tadż Mahal zalicza się do nowych siedmiu cudów świata. Shutterstock

Tadż Mahal

Stan Uttar Pradeś, rozpostarty wśród równin dorzecza Gangesu, kryje wiele świętych miejsc dla wyznawców buddyzmu i hinduizmu, m.in. Tadż Mahal.

Muzoleum jest jednym z najwspanialszych dzieł wzniesionych z miłości do kobiety. Mumtaz Mahal była żoną Szahdżahana przez 19 lat i towarzyszyła mu wszędzie, nawet podczas kampanii wojskowych, władca powierzał jej także tajemnice wagi państwowej. Urodziła 13 dzieci, z których siedmioro doczekało dorosłego wieku. W 1631 r. zmarła w czasie połogu (miała wówczas 36 lat), a zrozpaczony Szahdżahan osiwiał podobno w ciągu jednej nocy. Aby uczcić pamięć ukochanej, wybudował Tadż Mahal.

Indie Indie Fot. Shutterstock

Radżasthan

Mimo pustynnego krajobrazu stan skrzy się rozmaitymi kolorami. Nazywany Ziemią Władców fascynuje bogato zdobionymi pałacami, niezdobytymi fortami i malowanymi miastami.

Wielu turystów przybywa do Radżasthanu w poszukiwaniu legendarnej atmosfery Orientu. Być może znajdują jej ślady podczas przejażdżki na słoniu przystrojonym w barwny czaprak, w pełnym przepychu hotelu, w zakamarkach niedostępnej twierdzy czy w egzotycznych pałacowych ogrodach, po których przechadzają się pawie. W surowym krajobrazie tego fascynującego stanu wyróżniają się góry Arawalii oraz pustynia Thar.

Różowe miasto - Dżajpur

Stolicę Radżasthanu, Dżajpur (Jaipur), założył w 1728 r. maharadża Sawaj Dżaj Singh II. Dżajpur nie był zawsze różowym miastem. W 1883 r. dla uczczenia wizyty księcia Alberta nakazano pomalować budynki na tradycyjny kolor powitalny, który na murach starówki przetrwał do dziś.

Z zatłoczonych ulic do pałacu Miejskiego (City Palace; posiadłość i muzeum 9.30-16.30; wstęp płatny) można dostrzec przez kilka bram. Najlepiejj wybrać wejście głównej, wiodące z sądu do Dżantar Mantar, obserwatorium maharadży Dżaj Singha.  W Muzeum Pałacu Miejskiego można podziwiać znakomitą kolekcję tkanin, uzbrojenia, dywanów, obrazów i manuskryptów. Najsławniejszy zabytek Dżajpuru to przylegający do zewnętrznych murów pałacu Hawa Mahal (Pałac Wiatrów, sb-czw. 10.00-16.30, wstęp płatny) z 1799 r. W rzeczywistości nie jest to nawet rezydencja, lecz niezwykła fasada łącząca przewiewne nisze i okna. Służyła kobietom, które zgodnie z zasadą parda, musiały być osłaniane przed oczyma obcych. Z Hawa Mahal mogły obserwować życie toczące się na ulicach, pozostając niewidocznymi.

Kalkuta Kalkuta Fot. Shutterstock

Kalkuta

Kalkuta, początkowo niewielka osada handlowa na wschodnim wybrzeżu, w czasach panowania brytyjskiego zamieniła się w miasto pałaców, a obecnie jest znana jako tętniące życiem centrum kulturalne.

W 1773 r. Kalkuta stała się siedzibą brytyjskiej administracji w Indiach. Do tego czasu liczba Europejczyków zdążyła się zwiększyć z kilkuset osób do 100 tys. Do miasta napływali coraz to nowi pisarze, handlarze i żołnierze. Kalkuta stała się szybko dla Anglików drugim domem i zaczęła się rozwijać - zbudowano ładną Esplanadę i nadrzeczną promenadę.

Dziś Kalkuta jest drugim co do wielkości ośrodkiem Indii, a jej populacja sięga 13,2 mln. Opisy wszechobecnej nędzy są przesadzone - w rzeczywistości to miasto pełne życia, gdzie zawsze coś się dzieje: obchody świąt religijnych, koncerty, mecze krykieta, festiwale teatralne i filmowe, a także demonstracje. W podupadającej zabudowie wciąż można dostrzec perły architektury kolonialnej.

Jako ośrodek kulturalno-intelektualny Kalkuta nie ma w sobie równych w tej części Azji . Mieszkali tu m.in.: laureat literackiej Nagrody Nobla (1913) Rabindranath Tagore oraz zdobywaca Oscara, reżyser Ray Satyajit (1991).

Kalkuta - Śródmieście

Kalkuta powstała wokół fortu Williama; po jego zachodniej stronie jest nadrzeczna promenada i odnoga Gangesy - Hugli, a po wchodniej - Majdan, ogromny park otaczający fort, zaprojektowany w 1758 r. przez Clive'a. Główną konstrukcją na terenie Majdanu jest Victoria Memorial, masywna, sklepiona budowla z białego marmuru z Radżasthanu. Gmach otwarty w 1921 r. przez księcia Walii mieści kolekcję pamiątek z czasów wiktoriańskich, a także eksponatów z Bengalu - obrazów, miniatur i manuskryptów.

Goa, Indie Goa, Indie Goa, Indie/Fot. Shutterstock

Bombaj

Bombaj, fascynujący, dynamiczny ośrodek, przyciąga ludzi interesu, filmowców i turystów.

Bombaj leży na przepięknym zachodnim wybrzeżu Indii, biegnącym od Gudżaratu do Goa, Karnataki i Kerali. Na południe od miasta rozciągają się wąskie plaże, równiny i lesiste wzgórza Ghatów Zachodnich. Latem jest tu gorąco i wilgotno, zimą ciepło, a przez cały rok orzeźwienie zapewnia morska bryza.

W Bombaju wytworzył się odrębny dialekt - mowa bombajska, uważana za dość komiczną przez ludzi posługujących się hinduskim lub urdy i będąca często przedmiotem żartów w filmach i sztukach indyjskich.

Nadmorską Bramę Indii przy P.J.Ramachandani Marg wzniesiono jako łuk triumfalny upamiętniający wizytę brytyjskiego króla Jerzego i królowej Marii w Delhi w 1911 r. Stojący na przeciwko okazały Taj Hotel powstał w odpowiedzi na zniewagę, jakiej doznał przemysłowiec J.N. Tata, którego nie wpuszczono do sąsiedniego europejskiego hotelu Watson's. Konkurencyjny obiekt - znacznie bogatszy i piękniejszy - gościł wiele głów państw i innych znakomitości.

Dla wielu mieszkańców tego bogatego miasta pomnażanie dóbr materialnych jest najważniejszym celem, więc to chyba nie przypadek, że w największym sanktuarium czci się Mahalakszmi - boginię dobrobytu. Bombaj jest miastem wielu religii; w okreslone dni tygodnia przedstawiciele wszystkich wierzeń stoją cierpliwie w kolejkach, by złożyć wota w muzoleum muzułmańskiego świętego Hadżiego Alego, na wyspie na wyspie naprzeciw toru wyścigowego w sanktuarium Mahalakszmi, w kościele św. Michała w Mahim lub w świątyni Siddhiwinajak w Prabhadewi.

Więcej o: