Francja. Paryż - Trocadéro, Passy, wieża Eiffla i Invalides

Zobacz, który plac był miejscem sesji fotograficznej Adolfa Hitlera po zdobyciu Paryża w 1940 r., które wzgórze powstało i zostało zabudowane w okazji Wystawy Światowej z 1867 r., który budynek był siedzibą Cherles de Gaulle'a, a obecnie pełni funkcję rezydencji premiera Francji  - poznaj Trocadéro, Passy i Invalides!
Paryż. Francja. Wieża Eiffla Paryż. Francja. Wieża Eiffla Wieża Eiffla/Fot. Shutterstock

Trocadéro, Passy, Tour Eiffel, Invalides

Wzgórze Chaillot, które jest częścią dzielnicy Trocadéro powstało i zostało zabudowane z okazji Wystawy Światowej z 1867 r. Wygląd tego miejsca nie przypominał jednak tego, co możemy oglądać dzisiaj. Ówczesny pałac został zburzony w 1937 r. i zastąpiony nową konstrukcją o masywnej budowie, przypominającej nieco architekturę komunistyczną. W środku mieści się kilka muzeów, m.in. muzeum historii człowieka i muzeum morskie. Plac Trocadéro był miejscem sesji fotograficznej Adolfa Hitlera po zdobyciu Paryża w 1940 r. Sfotografowany na tle wieży Eiffla psychopata miał być wizytówką sukcesu i potęgi narodu podobnych mu ludzi. Fontanny przed pałacem niegdyś dawały znakomite doznania estetyczne, szczególnie wieczorem, mieniąc się kolorami tęczy. Obecnie jednak nie działają. Przechodząc przez Sekwanę, dochodzimy do pomnika znanego na całym świecie. Brawa dla podróżnika, który spotka ludzi niewiedzących o wieży Eiffla, bo znaczyłoby to, że udało mu się dotrzeć do najbardziej odizolowanych zakątków kuli ziemskiej. Dalej rozpoczyna się dzielnica Invalides, gdzie znajdował się m.in.szpital Napoleona przeznaczony dla jego żołnierzy. Obszar przedstawiony w tym rozdziale nadaje się do zwiedzania na różne sposoby. Można przemieszczać się metrem do poszczególnych zabytków, choć akurat tutaj sieć połączeń nie jest zbyt gęsta. Polecamy wybrać rower lub spacer, gdyż daje to możliwość prowadzenia ciekawych obserwacji.

Trocadero i Palais de Chaillot Trocadero i Palais de Chaillot Trocadero i Palais de Chaillot/Fot. Shutterstock

Paryż. Palais de Chaillot

Palais de Chaillot to ogromna, ascetyczna konstrukcja zbudowana na potrzeby Wystawy Światowej w 1937 r. Pałac tworzą dwa skrzydła połączone tarasem, pomiędzy którymi znajduje się basen; całość jest otoczona parkiem. Mieszczą się tu trzy muzea i teatr z widownią na tysiąc osób. Musée national de la Marine (Narodowe Muzeum Morskie; w zachodnim skrzydle) poświęcone jest dziejom francuskiej żeglugi morskiej. We wschodnim skrzydle znajdziemy Cité de l'architecture et du patrimoine (Centrum Architektury i Dziedzictwa), pełniące funkcję muzeum oraz centrum szkoleniowo-badawczego. Jest tu m.in. szczegółowy trójwymiarowy plan rozbudowy dzielnicy La Défense. W Musée de l'Homme (Muzeum Człowieka) można zobaczyć m.in. szkielety hominidów, mumie oraz ekspozycję afroazjatycką.

 

Palais de Chaillot, 17 place du Trocadéro; dojazd: metro - linie 6, 9, stacja Trocadéro, autobus - 32, 63, 82, kolejka RER - linia C, stacja Champs de Mars - Tour Eiffel; tel.: Musée de la Marine: +33 (0)1 53066953; Cité de l'Architecture et du Patrimoine: +33 (0)1 58515200; Musée de l'Homme: +33 (0)1 44057272; http://www.musee-marine.fr, http://www.citechaillot.fr, http://www.mnhn.fr/museedelhomme; Musée de la Marine: pn., śr.-nd. 10.00-18.00; Cité de l'Architecture et du Patrimoine: pn., śr., pt.-nd. 11.00-19.00, czw. 11.00-21.00; Musée de l'Homme: pn., śr.-pt. 10.00-17.00, sb., nd. 10.00-18.00; bilety: Musée de la Marine - normalne 7 EUR, ulgowe 5 EUR; Cité de l'Architecture et du Patrimoine - normalne 8 EUR, ulgowe 5 EUR; Musée de l'Homme - normalne 7 EUR, ulgowe 5 EUR.

Palais de Toyko Palais de Toyko Palais de Toyko/Fot. Shutterstock

Paryż. Palais de Tokyo

Palais de Tokyo

Jeśli pójdziemy wzdłuż Sekwany w stronę centrum Paryża, po kilkuset metrach docieramy do pochodzącego z lat 30. XX w. Palais de Tokyo. Obecnie mieści się w nim Muzeum Sztuki Współczesnej, założone w 2002 r. Ma ono charakter postmodernistyczny: nie ma tu stałych wystaw ani ekspozycji poświęconych jednemu artyście. Instytucja ta stawia sobie za cel m.in. promocję młodych, eksperymentujących artystów, również tych pochodzących z zagranicy. Częścią muzeum jest tzw. "Laboratorium Tworzenia", którego działalność koncentruje się wokół badań nad sztuką. W muzeum organizowane są także specjalne wystawy i pokazy dla najmłodszych.

 

Palais de Tokyo, 13 avenue du Président Wilson; dojazd: metro - linia 9, stacja Iéna, autobus - 32, 42, 63, 72, 80, 82, 92, kolejka RER - linia C, stacja Pont de l'Alma; tel.: +33 (0)1 47235401; http://www.palaisdetokyo.com; otwarte: wt.-nd. 12.00-00.00; bilety: normalne 6 EUR, ulgowe 4,5 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Maison de Radio-France

Nurt rzeki jest dobrym przewodnikiem w dzielnicy Trocadéro / Passy. Ze wspaniałego mostu Bir Hakeim doprowadza nas do siedziby Francuskiego Radia, którą ciężko pominąć wzrokiem. Inauguracja budynku odbyła się w 1963 r. w obecności generała Charles de Gaulle'a - prezydenta Republiki Francuskiej oraz ówczesnego Ministra Kultury - André Malraux. Potężny gmach o obwodzie 500 m i 68 m wysokości mieści w sobie siedziby wszystkich narodowych stacji radiowych, studia do nagrywania, spore archiwum dokumentów radiowych oraz muzeum, gdzie można zdobyć informacje na temat historii radia. Muzeum posiada ciekawe przedmioty związane z radiem i telewizją, tj. telegraf z 1793 r. oraz kolekcja odbiorników radiowych i telewizyjnych. Niestety, z powodu prac remontowych, które mają potrwać do 2012 r., muzeum jest czasowo zamykane.

 

Maison de Radio-France, 16 avenue du Président Kennedy; dojazd: metro - linia 9, stacja Ranelagh lub Passy, autobus - 22, 52, 70, 72; tel.: +33 (0)1 56401516; http://www.radiofrance.fr; otwarte: możliwe tylko wizyty z przewodnikiem, pn.-pt. w godz. 10.30-11.30 oraz 14.30-16.30; bilety: normalne 5 EUR, ulgowe 3 EUR.

 

Statue de la Liberté

 

1,5 km od wieży Eiffla, w dole Sekwany, napotykamy wyspę Grenelle w dzielnicy Passy, a na niej - miniaturkę Statui Wolności. Została ona postawiona przez społeczność amerykańską mieszkającą w Paryżu dla upamiętnienia daru od Francji z 1860 r. To bowiem Francuzi wykonali słynny pomnik znajdujący się na Manhattanie, a jednym z architektów był Gustaw Eiffel. Miniaturka, młodsza siostra, od 1889 r. stoi nad Sekwaną, przypominając o przyjaźni francusko-amerykańskiej i sławiąc ideę wolności.

 

Statue de la Liberté, Île de Grenelle, blisko Pont de Grenelle; dojazd: metro - linia 9, stacja Ranelagh lub Passy, autobus- 22, 52, 70, 72.

Wieża Eiffla, Paryż Francja Wieża Eiffla, Paryż Francja Shutterstock

Paryż. Wieża Eiffla

Uważana za symbol Paryża, wysoka na 300 m (wliczając maszty telewizyjne: 324 m) wieża Eiffla na Polu Marsowym była najwyższą budowlą na świecie aż do 1931 r., gdy wybudowano nowojorski Empire State Building. Powstała w końcu XIX w.: w 1886 r. z okazji otwarcia wystawy światowej ogłoszono konkurs, którego założeniem konkursu było zbudowanie wieży mającej więcej niż 1 tys. stóp wysokości. Wygrał go francuski inżynier, specjalista od konstrukcji metalowych i mostów Gustav Eiffel. Wieża została zbudowana przez 250 ludzi w ciągu dwóch lat - było to tempo, które w XIX w. uznano za fenomenalne. Uroczyste otwarcie nastąpiło w marcu 1889 r. Podstawę wieży stanowi kwadrat o powierzchni 1,6 ha. Budowla waży 10,5 tys. ton i jest zbudowana z 18 tys. części połączonych za pomocą 2,5 mln nitów. Jej wysokość, ze względu na rozszerzalność ciepłą materiału, zmienia się o ok. 15 cm w zależności od temperatury, a pod wpływem wiatru wierzchołek wieży kołysze się na 6-7 cm. Na sam szczyt wieży prowadzi 1665 stopni. Na wysokościach 57 m, 115 m i 275 m znajdują się tarasy widokowe. Na pierwsze dwa poziomy można dostać się pieszo lub windą, a z drugiego następna winda wiezie chętnych na trzecią platformę. Na pierwszym poziomie znajdziemy m.in. sklepiki z pamiątkami, kawiarnię i pocztę, na drugim elegancką restaurację, a na trzecim - woskową figurę projektanta wieży i pomost widokowy mieszczący do 800 osób. Przy dobrej widoczności można stąd podziwiać nie tylko cały Paryż, ale i np. Fontainebleau czy Compiègne.

Tour Eiffel (wieża Eiffla), 5 avenue Anatole France; Champ de Mars; dojazd: metro - linia 6, stacje Bir Hakeim lub Dupleix; linie 6, 9, stacja Trocadéro; linia 8, stacja École Militaire, autobus - 42, 69, 72, 82, 87, kolejka RER - linia C, stacja Champ de Mars ? Tour Eiffel; tel.: +33 (0)1 44112323, 892701239; http://www.tour-eiffel.fr; otwarte: codz. 1 I-12 VI i 30 VIII-31 XII 9.30-23.00, 13 VI-29 VIII 9.00-00.00; ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem; wstęp winda: do 2. p. - bilety normalne 8 EUR, ulgowe 6,40 EUR, do 3. p. - bilety normalne 13 EUR, ulgowe 9,90 EUR; schody: bilety normalne 4,5 EUR, ulgowe 3,5 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych. (do 2. p.).

Paryż, Champ de Mars Paryż, Champ de Mars Champ de Mars/Fot. Shutterstock

Paryż. Champ de Mars i Szkoła Wojskowa

Champ de Mars

Jest to rozległy park pomiędzy wieżą Eiffla i École Militaire. Utworzony został w 1751 r., gdy założono szkołę wojskową, z którą sąsiaduje. Jego nazwa, przywołująca rzymskiego boga wojny -Marsa, wiąże się z pierwotną funkcją terenu, na którym odbywały się przede wszystkim defilady wojskowe i parady kadetów École Militaire. Pole Marsowe kojarzy się również z... balonami. W 1783 r. wystartował stąd pierwszy balon wypełniony wodorem. W kolejnym r., również na Polu Marsowym, podjęto próbę długodystansowego lotu balonem, który szczęśliwie zakończył się w pobliżu Lasku Bulońskiego. W pobliżu École Militaire często odbywały się także uroczystości państwowe i religijne. W 1790 r., rok po zburzeniu Bastylii, odprawiono tutaj w ­obecności upokorzonego Ludwika XVI, uroczystą mszę. Cztery lata później w tym samym miejscu Robespierre proklamował kult Najwyższej Istoty. Pole Marsowe było też świadkiem masakry. Kilka dni po drugich obchodach zburzenia Bastylii, 17 VII 1791 r., lud Paryża zgromadził się na Polu, by podpisać petycję o usunięcie Ludwika XVI z tronu. Do tłumu zaczęli jednak strzelać żołnierze - zginęło wówczas ok. 50 osób. W 1. poł. XIX w. funkcjonował tu tor wyścigów konnych, a pod koniec stulecia na Polu Marsowym organizowano wystawy światowe (1867, 1878, 1889). Wtedy też, na skutek budowy pobliskich kamienic, obszar Pola zmniejszył się do ok. 20 ha. Obecny kształt -pięknego parku francuskiego - pochodzi z 1. poł. XX w.

Champ de Mars (Pole Marsowe); dojazd: metro - linie 6, 8, 10, stacja La Motte-
-Picquet - Grenelle, linia 8, stacja École Militaire.

 

École Militaire (Szkoła Wojskowa)

Na wschodnim krańcu Pola Marsowego (zob. s. 172) wznosi się pałac z XVIII w., w którym do dziś mieści się wyższa uczelnia wojskowa - kuźnia kadr dla wojsk lądowych, artylerii, marynarki i lotnictwa. Budynek powstał na polecenie Madame de Pompadour. Pierwsi studenci zaczęli tu naukę w 1760 r. Uczelnię tę ukończył również sam Napoleon Bonaparte, uzyskując stopień porucznika. W monumentalnym pałacu zachowała się kaplica szkolna z wystrojem z czasów Ludwika XV. Na wzór paryskiej École Militaire, w Warszawie w 1765 r. utworzono Szkołę Rycerską.

 

École Militaire, avenue de la Motte-Picquet; dojazd: metro - linia 8, stacja École Militaire; linie 6, 10, stacja La Motte-Picquet Grenelle, autobus - 28, 49, 80, 82, 87, 92; wstęp wolny; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

Główna siedziba UNESCO Główna siedziba UNESCO Główna siedziba UNESCO/Fot. Stagiaireunesco/CC/Wikimedia

Paryż. Główna siedziba UNESCO

Naprzeciwko École Militaire ma swoją główną siedzibę Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO). Gustowny modernistyczny gmach na planie litery "Y" z lat 50. XX w. mieści Sekretariat UNESCO, a otaczają go nieco młodsze biurowce. Siedziba Organizacji to także świątynia sztuki nowoczesnej: są tutaj dzieła Miro (ceramiczne dekoracje ścian), rzeźby Moore'a i Caldera (na dziedzińcu) oraz wielkie malowidło ścienne Picassa (w głównej sali konferencyjnej). Warto udać się również do przyległego ogrodu japońskiego, w którym można zobaczyć relikt ery atomu - kamienny posąg anioła, znaleziony po wybuchu bomby atomowej w Nagasaki w 1945 r.

 

UNESCO, 7 place de Fontenoy; dojazd: metro - linia 6, stacja Cambronne; linia 10, stacja Ségur, autobus - 28, 80, 87; http://www.unesco.org; otwarte: pn-pt. 9.00-18.00; grupy powinny rezerwować miejsce trzy miesiące przed wizytą, zwiedzający muszą mieć dokument ze zdjęciem; wstęp wolny; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych

Les Invalides, Paryż Les Invalides, Paryż Les Invalides/Fot. Shutterstock

Paryż. Les Invalides

Kompleks Les Invalides powstał w latach 70. XVII w. jako przytułek dla ubogich weteranów wojennych. Hôtel des Invalides jest potężnym gmachem w stylu klasycystycznym. Pośrodku długiej na 196 m północnej fasady pałacu umieszczono portal w kształcie łuku triumfalnego. W tympanonie portalu widnieje płaskorzeźba króla Ludwika XIV, pomysłodawcy budowy kompleksu. Przed pałacem ustawiono rząd armat.

 

Na dziedzińcu wewnętrznym wzniesiono kościół pałacowy pw. św. Ludwika, który w czasie rozbudowy kompleksu (1679?1706) połączono z nową, monumentalną świątynią - Église du Dôme des Invalides - wzniesioną na polecenie Króla Słońce, Ludwika XIV. Pierwotne plany zakładały, że kościół ten będzie miejscem spoczynku rodziny królewskiej, zrezygnowano z nich jednak po śmierci Ludwika XIV. Budowla odznacza się widoczną z daleka kopułą (od której pochodzi nazwa budowli - dôme), pozłoconą po raz pierwszy w 1715 r. Fasadę kościoła zdobi posąg Napoleona, którego szczątki spoczywają w tej właśnie świątyni. Jest to miejsce niemal święte dla Francuzów. W epitafium ?małego cesarza? można przeczytać: - Ta kopuła to hełm na głowę giganta. Niech spoczywa w spokoju?. W Église du Dôme są pochowani również marszałkowie francuscy (Foch, Vauban, Turenne, Lyautey), a także Józef Bonaparte (starszy brat Napoleona), Hieronim Bonaparte (młodszy brat Napoleona) i Napoleon II.

W zachodniej części kompleksu mieści się Musée de l?Ordre de la Libération upamiętniające uczestników ruchu oporu z czasów II wojny światowej, uhonorowanych Orderem Wyzwolenia (l'Ordre de la Liberation) - najwyższym odznaczeniem państwowym we Francji. Z kolei po obu stronach dziedzińca wewnętrznego znajdują się sale Musée de l'Armée (Muzeum Wojskowości) poświęconego sztuce wojskowej od epoki kamienia łupanego po II wojnę światową. W muzeum można podziwiać m.in. różne rodzaje broni i zbroi oraz pamiątki z obu wojen światowych.

Amatorom spacerów i czynnego wypoczynku spodoba się Esplanade des Invalides, reprezentacyjna aleja ciągnąca się od kompleksu aż po Sekwanę (prawie pół kilometra długości i 250 m szerokości). Cieszy się ona dużą popularnością wśród paryżan, a zwłaszcza wśród zwolenników gry w kule (boules).

 

Les Invalides, 129 rue de Grenelle; dojazd: metro - linia 8, stacja La Tour-Maubourg; linia 13, stacja Varenne, autobus ? 28, 63, 69, 80, 82, 83, 87, 92, 93, kolejka RER - linia C, stacja Invalides; tel.: +33 (0)144423877; http://www.invalides.org; otwarte: IV?IX pn.-sb. 10.00-18.00, nd. 10.00-18.30, X-III pn.-sb. 10.00-17.00, nd. 10.00-17.30, zamkn. pierwszy pn. miesiąca z wyj. VII-IX i świąt państwowych; bilety: normalne 8,5 EUR; ulgowe 6,5 EUR; mając bilet do Les Invalides, otrzymamy zniżkę (5 EUR zamiast 6) do Musée Rodin; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

Hotel de Matignon, Paryż Hotel de Matignon, Paryż Hotel de Matignon/Fot. Wikimedia

Paryż. Hôtel de Matignon i Cinéma La Pagode

Przy rue de Varenne mieści się także Hôtel de Matignon.

 

Zbudowano go w 1. poł. XVIII w. z polecenia księcia Tigny, który w 1725 r. odsprzedał posiadłość hrabiemu Matignon. W 1936 r. podpisano tutaj tzw. porozumienia z Matignon, które wprowadzały we Francji 40-godzinny tydzień pracy, a także płatne urlopy. Pod koniec II wojny światowej swoją siedzibę miał tutaj Charles de Gaulle. Począwszy od 1958 r., budynek pełni funkcję rezydencji premiera Francji. Hôtel Matignon jest otoczony 3-hektarowym parkiem z 1902 r., w którym każdy premier (z wyjątkiem Jacques'a Chiraca) zasadził swoje drzewo.

 

Hôtel de Matignon, 57 rue de Varenne; dojazd: metro - linia 12, stacja Rue de Bac; linia 13, stacja Varenne, autobus - 28, 82.

 

Cinéma La Pagode

Najciekawszym z kin specjalizujących się w starych filmach jest La Pagode w VII dzielnicy. W latach 50. i 60. pokazywano tu produkcje, które wypadły już z obiegu. Później La Pagode stało się tzw. art movie theatre, gdzie publiczność mogła rozkoszować się filmami o wysokim poziomie artystycznym. W latach 90. kino o mało nie zniknęło z mapy Paryża, bo nowy właściciel zamierzał zamienić je w restaurację. Na szczęście Ministerstwo Kultury postanowiło uznać La Pagode za zabytek. Chociaż obecnie jej repertuar to nie tylko filmy niszowe, ale także nowości; atmosfera wciąż jest tu wyjątkowa. La Pagode to niewątpliwie najbardziej romantyczne kino w Paryżu.

 

Cinéma La Pagode, 57 bis rue Babylone; dojazd: metro - linia 13, stacja Saint-François-Xavier; tel.: +33 962230533; bilety: normalne 8 EUR, ulgowe 6,50 EUR.

Paryż, Palais Bourbon Paryż, Palais Bourbon Palais Bourbon/Fot. Shutterstock

Paryż. Palais Bourbon, Assemblée nationale

Gdy udamy się z Pałacu Invalides w stronę Sekwany, po prawej stronie przy brzegach rzeki ujrzymy Palais Bourbon, zbudowany w 1722 r., który jest siedzibą francuskiej Niższej Izby Parlamentu od r. 1830. Podczas II wojny światowej była to siedziba nazistowskiego rządu okupacyjnego. Fasada pałacu razem z dwunastoma kolumnami została dodana w 1806 r. Obecny wygląd pałacu przypomina kościół Świętej Magdaleny, oddalony o zaledwie dwie stacje metra. Posiedzenia parlamentu są otwarte dla publiki, jednak przedtem trzeba otrzymać specjalną wejściówkę od jednego z członków parlamentu (carte d'invitation lub billet de séance). Innym sposobem jest stawienie się odpowiednio wcześnie przed sesją, gdyż pierwsze 10 osób ma zagwarantowane wejście. Wstęp jest oczywiście bezpłatny, na mocy artykułu 33 konstytucji. W czasie pozasesyjnym, wizyty są możliwe dla l'Hôtel de Lassay, le Palais Bourbon i la Boutique de l'Assemblée nationale.

Palais Bourbon, Assemblée nationale, 33 quai d?Orsay; dojazd: metro - linia 12, stacja Assemblée nationale lub linie 8 i 13, stacja Invalides, autobus - 24, 63, 73, 83, 84, 93, 94, dojazd RER - linia C, stacja Invalides; tel.: +33 (0)1 40636000; http://www.assemblee-nationale.fr; otwarte: zwiedzanie tylko dla grup i za zaproszeniem; wstęp wolny.

Więcej o:
Komentarze (2)
Francja. Paryż - Trocadéro, Passy, wieża Eiffla i Invalides
Zaloguj się
  • podpalmami1

    0

    Francja to miejsce gdzie możesz fajnie spędzić swoje wakacje .
    To urokliwe Miejsce posiada wiele atrakcji , także nie ma miejsca na nudę
    jeżdżę tam co roku , więc polecam . Jeśli ktoś jest zdecydowany na taki wyjazd polecam biuro podróży : www.wakacje-we-francji.pl/oferta

  • dslrtravel

    0

    dużo zdjęć z Paryża podzielonych na dzielnice:
    La Defense, Dzialnica łacińska, Bastille, Ille de Cite, Montmartre, Marais, "od łuku do luwru" można znaleźć na
    www.dslrtravel.com

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX