Moskwa Arbat. Główna ulica Moskwy

Arbat to nazwa dzielnicy i jednej z głównych ulic Moskwy, którą chętnie spacerują turyści. Obok Kremla i Placu Czerwonego Arbat to nieodzowny punkt wycieczki po atrakcjach Moskwy.
Znajdująca się w historycznym centrum Moskwy dzielnica Arbat, położona na zachód od murów Kremla, rozciąga się aż do obwodnicy Sadowoje kolco. Ulica o nazwie Arbat (pochodzącej prawdopodobnie od arabskiego słowa "arbad" jako liczby mnogiej od słowa "rabad", czyli przedmieście) zaczyna się na płoszczadi Arbatskije worota, gdzie bulwar Nikitski spotyka się z ulicą Wozdwizenka.

Moskwa Arbat

Ulica Arbat w Moskwie powstała w XIV-XV w. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1493 r., a wiąże się z wielkim pożarem, który strawił niemal całą Moskwę. W XV-XVI w. Arbat był szlakiem prowadzącym do Smoleńska, a okolice ulicy zamieszkiwali kupcy i rzemieślnicy, stąd nazwy licznych sąsiednich zaułków - Płotnikow (ciesielski), Sieriebriannyj, Dienieznyj (pieniężny). Rzemieślników wyparła w połowie XVIII w. moskiewska arystokracja.

Charakterystyczna niska 1-2-kondygnacyjna zabudowa ulicy Arbat, która ukształtowała się po pożarze 1812 r., w znacznej części została zmieniona na przełomie XIX i XX stulecia, kiedy nowi właściciele zaczęli rozbudowywać ją pod kamienice czynszowe. Wielokolorowe fasady zniknęły w latach 20. i 30. minionego stulecia (przywrócono je w latach 90.) - architekci nowych czasów postanowili tchnąć w Arabat ducha estetyki konstruktywizmu.

Moskiewski Arbat to obok Kremla i placu Czerwonego najpopularniejsze chyba turystyczne miejsce Moskwy, a dla mieszkańców nadal swoista "Moskwa w Moskwie", ze swoją historią, charakterem i tradycjami. Atmosfera Arbatu, szczególnie latem, kiedy można usiąść w którymś z licznych kawiarnianych ogródków i posłuchać jednego z ulicznych muzykantów, prezentujących swoje wersje utworów Wysockiego, Okudzawy czy Wertynskiego, odbiega zdecydowanie od nowoczesnej, oszalałej w pędzie po wielkie pieniądze Moskwy początku XXI w. Można mieć wrażenie, że tutaj czas mocno zwolnił - ale nie jest to oczywiście już ten Arbat, na którym bywali Majakowski i Jesienin (w domu nr 9 w latach 20. ubiegłego wieku działała modna kawiarnia Arbatskij Podwał, czyli Piwnica Arbacka), albo ten późniejszy, o którym tak pięknie śpiewał mieszkający przez wiele lat w domu nr 43 rosyjski bard Bułat Okudzawa (jego ciekawy, nowoczesny pomnik stoi w miejscu, gdzie od deptaka odchodzi Płotnikow pierieułok).

Arbat stał się swoistym skansenem "nowej Rosji" lat 90. XX wieku - z rozsianymi w co trzeciej bramie kantorami oraz witrynami i straganami pełnymi rozmaitych suwenirów, od cennych antykwarycznych okazów po kolorową tandetną produkcję oferowaną po najwyższych w stolicy cenach - chętnie odwiedzanym przez zagranicznych turystów. Właściwie tylko na Arbacie można zobaczyć na szyldach, obok napisanego cyrylica słowa "obmien", napis "exchange"; inne wyjątki to szczególnie częste "welcome" i "sale". Ulica oferuje również imponujący przekrój gastronomicznej oferty, od modnych barów sushi, przez restauracje Mu-Mu (popularna sieć rosyjskich barów szybkiej obsługi z regionalnymi daniami) i gruzińskie chaczapuri w małej budce, po wyciągane przez staruszkę z owiniętego kocem garnka pierożki z mięsnym bądź ziemniaczanym nadzieniem.

Więcej na ten temat w przewodniku Miasta Marzeń Moskwa. Do kupienia w Kulturalnym Sklepie