Barcelona - warto wiedzieć

W Barcelonie jest wszystko to, o czym na pewno każdy już kiedyś słyszał: domy Gaudiego i Sagrada Fam~lia, modernisme i architektura współczesna, wspaniałe obiekty olimpijskie, nocne życie, ambitni Katalończycy i śródziemnomorski styl życia. Ale jest tez dużo, dużo więcej.
Układ ulic w Barcelonie bardzo łatwo zrozumieć, szczególnie tym, którzy na początku pobytu dotrą do jednego z wyżej położonych miejsc - na Montjuic, Tibidabo, Carretera de les Aigües, do Park Güell albo nawet do Kolumny Kolumba - żeby z góry popatrzeć na okolice. Katalońska metropolia jest jednym z najgęściej zaludnionych miast świata (15 779 mieszkańców/km2), przycupniętym pomiędzy łańcuchem wzgórz Collserola a Morzem Śródziemnym, ograniczonym po bokach wzgórzem Montjuic i rzeka Besós. Cała dostępna przestrzeń została już wykorzystana. Parki rozciągają się zwykle na skalistych pagórkach, gdzie nie udało się postawić żadnych domów, a ostatnio pojawiają się także na dawnych terenach przemysłowych. Najmłodsze dzielnice i obiekty skupiają się w pobliżu morza, a rozbudowę planuje się w stronę portu i wokół Diagonal Mar.

Barcelona - orientacja w terenie

Bez względu na to, czy Plaça Catalunya to rzeczywiście środek miejskiej aglomeracji czy tez nie, na pewno jest dobrym miejscem, żeby rozejrzeć się po okolicy i zaplanować następny krok. Na tym zbiegu dróg pomiędzy Ciutat Vella (Stare Miasto) i XIX-wieczna dzielnica Eixample łatwo poczuć atmosferę Barcelony. W stronę morza ciągnie się stara część z częściowo otoczona rzymskimi murami Barri Gotic (Dzielnica Gotycka), pierwszym dowodem planowego zagospodarowywania okolicy. Dawne miasto przekroczyło rzymskie mury i rozrosło się w obrębie średniowiecznych obwarowań, ale w połowie XIX w. znowu pojawiła się potrzeba przesunięcia granic. W 1859 r. zaaprobowano plan rozbudowy autorstwa Ildefonsa Cerda i ruszyły prace w Eixample. Geometryczna precyzja, z jaka budowano dzielnice, rzuca się w oczy. Eixample ciągnie się od obszaru miedzy Starym Miastem i dawnymi dystryktami na obrzeżach, jak Gracia czy Sarria.

Stojąc na Plaça Catalunya albo patrząc na plan, łatwo zauważyć kontrast: stare ulice wiją się w kierunku morza i zwężają, zabudowa jest bardziej zwarta, a domy w różnych stylach. Nowe ulice, prowadzące w stronę Diagonal Mar i wyłaniającego się za miastem łańcucha wzgórz Collserola, maja łatwo zauważalną, uporządkowaną i elegancka strukturę, która z drugiej strony może robić wrażenie nazbyt sztywnej. W tamtej okolicy skupiła się większość pereł stylu modernisme, a ulice pełne ciekawych detali sprawiają, ze można się tam poczuć jak w miejskim skansenie, mieszczącym galerie sztuki, eleganckie sklepy i restauracje. Ale jest tam również kilka barris (dzielnice) z marketami, sklepami spożywczymi, domami kultury i szkołami, gdzie toczy się zwykłe życie, które potrafi być równie fascynujące, jak "turystyczne atrakcje".

Stare Miasto, gdzie skupia się większość znanych zabytków, to Barri Gotic, La Ribera i El Raval. Barri Gotic leży pośrodku, ograniczona przez La Rambla i Via Laietana. La Ribera jest dzielnica średniowiecznych rezydencji po drugiej stronie Via Laietana, a El Raval rozciąga się po drugiej stronie La Rambla, gdzie dawne klasztory zamienione na domy kultury stoją w bliskim sąsiedztwie mającej złą sławę Barri Xino.

Plaça Catalunya jest dobrym miejscem startowym wycieczek. Dojeżdżają tam autobusy z lotniska oraz pociągi, a na obrzeżach można złapać pojazdy dowożące do większości barcelońskich dzielnic, a nawet dalej. Przechodzą tamtędy dwie linie metra, stamtąd odjeżdżają pociągi FGC na przedmieścia lub przez góry do parku Collserola. Nawet składy na wybrzeże i w góry odchodzą z miejsca poniżej centralnego placu. W nazwach ulic rzadko pojawia się słowo carrer ("ulica"), natomiast słowa plaça, passeig i avinguda zwykle nie sa pomijane. Mieszkańcy Eixample opisują położenie poszczególnych miejsc w nowojorskim stylu, na przykład Girona pomiędzy Aragó i Valencia, albo proponują spotkanie na rogu Balmes i Provença. Miasto łatwo zwiedzać pieszo, co przy okazji jest najlepszym sposobem, by zauważyć wiele szczegółów i poczuć jego atmosferę. Z drugiej strony nietrudno skorzystać ze sprawnej i taniej miejskiej komunikacji: metra, autobusów czy pociągów FGC, nie mówiac o kolejach linowych i wyciągach na wzgórza. Ale nawet jeżeli ktoś znajdzie się z dala od tych wszystkich środków komunikacji publicznej, może być pewien, ze w pobliżu natrafi na zółto-czarną taksówkę, przeważnie w umiarkowanej cenie.

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w przewodniku nowej serii Miasta Marzeń - Barcelona

Do kupienia w Kulturalnym Sklepie