Chiny. Pekin - Zakazane Miasto

Zakazane Miasto to jeden z największych kompleksów pałacowych świata, największa atrakcja Pekinu. Legenda głosi, że znajduje się tu 9999 pokoi.
Muzeum zwane jest popularnie Zakazanym Miastem, gdyż niegdyś wstęp do niego miała wyłącznie najbliższa rodzina cesarza oraz najważniejsi urzędnicy państwowi i eunuchowie. W nocy oprócz konkubin i eunuchów mogli tu prze bywać jedynie strażnicy i najbliżsi męscy krewni panującego. Przez ponad pięć stuleci zamieszkiwało tu 24 cesarzy dynastii Ming i Qing, aż do opuszczenia go przez Puyi w1924 r. Obecnie jest to jeden z największych kompleksów pałacowych świata. Legenda głosi, że znajduje się tu 9999 po koi.

Cesarz Yongle, zwany architektem Pekinu, nakazał wybudować otoczone murami miasto w miejscu dawnej mongolskiej stolicy - Dadu. Jego budowę ukończono w 1421 r. po kilkunastu latach nieustannej pracy miliona robotników oraz 100 tys. rzemieślników i artystów.

Niestety, podczas najazdu Mandżurów w połowie XVII w. większość zabudowań zniszczono, wobec tego część oglądanych obecnie budowli pochodzi z czasów dynastii Qing. Po eksmitowaniu ostatnich członków cesarskiego dworu w 1924 r., Zakazane Miasto przekształcono w muzeum. Później, w czasie okupacji japońskiej (1937-1945) doszło do kolejnych zniszczeń i muzeum zamknięto. Odbudowano je dopiero za czasów Chińskiej Republiki Ludowej i w 1965 r. otwarto ponownie jako Muzeum Pałacowe.

Zakazane Miasto usytuowane jest na osi pół noc-południe i wzniesione zgodnie z zasadami feng shui. Budynki mają wejścia od strony południowej, dzięki czemu otwarte są na pozytywne wpływy yang i jednocześnie chronione przed szkodliwym działaniem yin. Kompleks pałacowy otoczony był 10-metrowym murem z czterema ozdobnymi strażnicami na rogach, a do datkowo okalała go szeroka na 58 m fosa wypełniona wodą. Do okoła biegły zaś nie istniejące już mury miejskie, przez co powstało swoiste "miasto w mieście", całkowicie niedostępne dla zwykłych śmiertelników. Nazywano je Purpurowym Zakazanym Miastem z uwagi na cesarską barwę oraz symbol gwiazdy polarnej, która zgodnie z chińską kosmologią stanowiła centrum wszechświata.

Zakazane Miasto to jeden z najlepszych przykładów tradycyjnej architektury pałacowej - niewysokie parterowe budowle o czerwonych ścianach i bogato zdobionych, trzyokapowych dachach pokrytych złocistożółtymi, glazurowanymi płytkami. Ponadto wszystkie główne budynki zespołu pałacowego zdobią rzeźbione, kasetonowe plafony z wizerunkami złocistych smoków. Do tego dochodzą białe marmurowe mostki, schody i podesty oraz szereg posągów - głównie lwów, żurawi i smoczych głów. Cały kompleks od 1987 r. wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

Zakazane Miasto wycieczka

Główne wejście do Muzeum Pałacowego prowadzi przez Bramę Niebiańskiego Spokoju, za którą znajduje się otoczony straganami dziedziniec oraz kolejna brama - Brama Właściwej Postawy. Po jej minięciu, dochodzi się do Bramy Południka (Wu Men), obecnie najwyższej części kompleksu pałacowego o wysokości 38 m. Stąd prowadzi droga do tzw. Zewnętrznego Zakazanego Miasta, gdzie cesarz spełniał swe oficjalne i reprezentacyjne obowiązki. Przed ową bramą każdego ranka zbierała się służba i urzędnicy. Tu musieli pozostawić swoje lektyki i dalej iść piechotą. Z tego też miejsca cesarz dokonywał przeglądu armii, odprawiał udające się na wojnę wojska, a piętnastego dnia każdego miesiąca podejmował ważnych urzędników państwowych. W tym miejscu zaczyna się również szeroka na 58 m fosa.

Na dziedzińcu przed bramą po obu stronach umieszczone są kasy biletowe oraz wypożyczalnia audio przewodników. Warto dodać, że do Muzeum Pałacowego prowadzą również trzy inne wejścia - znajdująca się na pół nocy Brama Boskiej Potęgi (Shen Wu Men), Wschodnia Brama Rozkwitu (Donghua Men) oraz Zachodnia Brama Rozkwitu (Xi hua Men).

Za Bramą Południka roztacza się rozległy brukowany plac Najwyższej Harmonii, przecięty łukiem Złotej Rzeki. Oba jej brzegi spięte są pięcioma białymi, marmurowymi mostkami o kopulastym kształcie. Środkowy z nich, zwany Głównym Mostem, zarezerwowany był wyłącznie dla cesarza. Dalej droga wiedzie do Bramy Najwyższej Harmonii (Taihe Men), najważniejszej ze wszystkich w Zakazanym Mieście. To tutaj jej władcy rozprawiali na temat najistotniejszych spraw państwa, wysłuchiwali sprawozdań ministrów i wydawali cesarskie dekrety.

Zakazane Miasto budynki

Za bramą Taihe Men, po lewej stronie znajduje się Pałac Żołnierskiego Męstwa (Wuying Dian), po prawej - Pałac Literackiej Chwały (Wenhua Dian), a na wprost - trzy pałace harmonii: Pawilon Najwyższej Harmo nii (Taihe Dian), Pawilon Środkowej Harmonii (Zhonghe Dian) oraz Pawilon Trwałej Harmonii (Ba ohe Dian). Wraz z salą tronową stanowią one najważniejszą część Zakazanego Miasta, będącą zarazem administracyjnym centrum dawnego imperium.

Wszystkie trzy pałace harmonii wzniesione są na trójstopniowych, białych marmurowych podestach, zwężających się ku górze. Z każdej strony otoczone są one ozdobnymi balustradami, spod których wyrastają smocze głowy. W pyskach smoków wydrążone są otwory, przez które w okresie deszczowym odprowadzana jest woda, co wygląda naprawdę niezwykle. Do każdego z pałaców prowadzą dwa ciągi schodów i umieszczona między nimi marmurowa płyta, udekorowana smoczymi płaskorzeźbami i zarezerwowana wyłącznie dla cesarskiej lektyki.

Pawilon Najwyższej Harmonii to najwspanialsza i najważniejsza budowla Zakazanego Miasta, będąca zarazem największą drewnianą konstrukcją pałacową w Chinach. Ozdobny kasetonowy dach pałacu podtrzymywany jest przez 72 czerwone filary, zaś w jego wnętrzu mieści się wielki pozłacany cesarski tron udekorowany pięcioma smokami. Znajduje się tam także zegar słoneczny i miara na ziarno, symbolizujące obowiązek Syna Niebios, jakim było wyznaczanie czasu na siewy i żniwa. W pawilonie tym odbywały się największe uroczystości, intronizacje, ceremonie ślubne i urodzinowe cesarza, przyjmowanie tytułów cesarskich czy obchody Nowego Roku.

Miasto Wewnętrzne - w tej części Zakazanego Miasta mieszczą się prywatne apartamenty cesarza, które niegdyś dostępne były jedynie dla eunuchów, konkubin i najbliższych cesarza. Znajdują się tu tzw. Trzy Tylne Pałace, zaś po lewej i prawej stronie - sześć Zachodnich i sześć Wschodnich Pałaców przeznaczonych dla cesarskich konkubin.

Po zachodniej i wschodniej stronie znajdują się otoczone murami dalsze przejścia i pawilony cesarskie, których zwiedzanie można zacząć od Pałacu Niebiańskiej Czystości. W tej części Zakazanego Miasta mieszczą się dawne rezydencje cesarzowych, na łożnic, a zdarzało się, że nawet i samych cesarzy. Zdecydowanie różnią się one od pałaców umieszczonych na centralnej osi. Mimo pięknych, ozdobnych wnętrz są bardziej przytulne i przystępne dla zwiedzających. Łatwiej wyobrazić sobie dworskie życie tutaj niż w monumentalnych i pełnych przepychu głównych pałacach. Wyjątkiem jest ociekający bogactwem Pawilon Nagromadzonej Elegancji (Chuxiu Gong), należący do kompleksu Sześciu Zachodnich Pałaców, gdzie mieszkały cesarskie konkubiny. Najważniejszy w tej grupie pawilonów jest, najbardziej wysunięty na południe, Pałac Pielęgnowania Umysłu (Yangxin Dian).

Kierując się na północny-wschód, dojdzie się do kolejnych pawilonów i pałacyków, służących podobnym celom co budowle po zachodniej stronie. Warto tu zajrzeć m.in. ze względu na ciekawe wystawy porcelany, malarstwa czy obiektów z brązu.

Zwiedzając Zakazane Miasto warto również udać się do stojącego naprzeciwko parku Jingshan (otwarty codz. 6.00-21.00, wstęp 2 RMB), co zna czy "Góra Widoków". Nie bez powodu został tak nazwany, gdyż ze stojącego w jego centrum Wzgórza Węglowego roztacza się niezwykła panorama zarówno Muzeum Pałacowego, jak i całej okolicy

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w przewodniku nowej serii Miasta Marzeń 2 - Pekin



Do kupienia w Kulturalnym Sklepie