Top 10. Najlepsze tarasy widokowe świata

Tarasy widokowe pozwalają podziwiać cuda, jakie stworzyła natura. Zawieszone nad przepaściami, wtopione w krajobraz i ogromną przestrzeń. Niektóre tarasy widokowe podnoszą też adrenalinę i żeby na nie wejść, trzeba mieć sporo odwagi. Oto najciekawsze naszym zdaniem tarasy widokowe świata.
grand canyon, wielki kanion grand canyon, wielki kanion frankpierson/flickr.com

Wielki Kanion, USA

Wielki Kanion w Arizonie to jedno z tych miejsc, które warto zobaczyć chociaż raz w życiu. Ogromna przestrzeń kanionu zapiera dech w piersiach. Żadna fotografia ani żaden opis nie są w stanie oddać ogromu tego, co stworzyła tutaj natura. Wielki Kanion nigdy nie wygląda tak samo. Słońce i cienie chmur powodują, że barwy ziemi ciągle się zmieniają - od czerni i brązu po mocną czerwień. Najlepiej Wielki Kanion podziwia się z góry. Nad jego krawędzią staje co roku kilka milionów turystów. To dlatego w 2007 roku zbudowano platformę widokową Grand Canyon Skywalk, uważaną dziś za mistrzostwo w dziedzinie inżynierii. Platforma w kształcie podkowy znajduje się 1219 metrów nad ziemią. Wystaje na odległość 19,8 m poza krawędź urwiska Wielkiego Kanionu, od strony zachodniej. Szklana podłoga i ściany spowodują przyspieszone bicie serca u każdego, kto choć trochę boi się wysokości. Platforma posiada specjalne systemy amortyzujące drgania wywoływane przez chodzących po niej ludzi. Jest również odporna na wiatry wiejące w Wielkim Kanionie, osiągające często prędkość nawet 160 km/h. Mieści na raz do 120 osób. Na platformie nie wolno niestety robić zdjęć (aparaty fotograficzne i telefony komórkowe przekazywane są do depozytu). Zdjęcia wykonywane są wyłącznie przez osoby do tego upoważnione i można je kupić przy wyjściu.

Inne wady? Niewygodny dojazd (ostatnie 20 kilometrów pokonuje się jadąc nierówną, szutrową drogą) i wysoka cena wstępu - 25 dolarów. Jako alternatywę turyści polecają widok Grand Canyonu od strony parku narodowego (wschodnia część) - wjazd 25$ za samochód, ważny przez 7 dni.

Epiduo, Wodospady Wiktorii Epiduo, Wodospady Wiktorii Fot. Shutterstock

Knife Edge, most nad Wodospadem Wiktorii, Afryka

Wodospad Wiktorii to majestatyczna demonstracja sił natury. Ogromny wodospad leży w południowej Afryce, na granicy Zambii i Zimbabwe. Najlepszym punktem do jego oglądania jest most Knife Edge. Most nad przełomem Zambezi (większość mostu znajduje się po stronie Zambii) pochodzi z początku XX w. i ma postać stalowego łuku o rozpiętości 152 metrów i wysokości 111 metrów. Twórca mostu marzył, by przybywający w to miejsce turyści mogli nie tylko nasycić się widokiem wodospadu, ale także poczuć na twarzach delikatną bijącą od niego mgiełkę. Najlepiej jechać tam od kwietnia do czerwca, wtedy poziom wody w rzece jest najwyższy - przy większych falach woda dociera do turystów stojących na moście, ale moknąć nie trzeba, można wypożyczyć płaszcz przeciwdeszczowy. Jeśli przyjedzie się w suchszych miesiącach, widoki i doznania nie będą tak spektakularne, ale można będzie podziwiać Wodospad Wiktorii, pozostając suchym.

Lankawi, Malezja, most Lankawi, Malezja, most Langkawi Sky Bridge, Malezja/Fot. Shutterstock

Langkawi Sky Bridge, Malezja

Langkawi Sky Bridge to most wiszący przeznaczony dla pieszych - można nim odbyć dosłownie spacer w chmurach. Znajduje się w Malezji, na wyspie Langkawi. Wisi nad gęstą dżunglą na wysokości 700 m n.p.m. i łączy dwie platformy widokowe u szczytu góry Gunung Mat Chinchang. Stanowi jeden z najpiękniejszych tarasów widokowych świata. Konstrukcja została zbudowana w 2004 roku, ma 125 m długości i 1,8 m szerokości. Most jest ciekawy pod względem architektonicznym - podtrzymuje go bowiem tylko jeden filar. Z platform widokowych można podziwiać panoramę Morza Andamańskiego, a także sąsiednich tajlandzkich wysp. Niedaleko mostu znajduje się stacja kolejki linowej, którą można tu wjechać. Kolejka linowa nie działa, gdy wieje silny wiatr i pogoda jest niekorzystna.

Kuala Lumpur, Menara Kuala Lumpur Tower Kuala Lumpur, Menara Kuala Lumpur Tower Kuala Lumpur/Fot. Shutterstock

Menara Kuala Lumpur Tower, Kuala Lumpur, Malezja

Symbolem Kuala Lumpur jest jeszcze do niedawna najwyższy budynek świata, Petronas Towers - mający 452 metry i 88 pięter. Turyści mogą wjechać na Sky Bridge, czyli most łączący bliźniacze wieże mniej więcej w połowie, jednak widok z wysokości 170 m. nie jest wcale tak zachwycający, a wizyta na górze trwa tylko 15 minut. Lepszy widok na całą panoramę miasta można podziwiać z platformy widokowej wieży telewizyjnej Menara Kuala Lumpur Tower, która wisi prawie 300 metrów nad ziemią.

Sky Tower w Auckland, Nowa Zelandia Sky Tower w Auckland, Nowa Zelandia Sky Tower w Auckland, Nowa Zelandia/Fot. Shutterstock

Sky Tower w Auckland, Nowa Zelandia

W wieży obserwacyjno-radiowej Sky Tower w Auckland, w Nowej Zelandi znajduje się taras widokowy, z którego można podziwiać piękną panoramę miasta. Podłoga platformy zbudowana jest ze szkła, pod którym rozpościera się 328 metrowa przepaść. Już samo patrzenie w dół i wjazd na szczyt szklaną windą to przeżycie dla osób o mocnych nerwach. Wieża oferuje tymczasem jeszcze bardziej ekstremalną atrakcje - sky walk, czyli spacer po wąskim (zaledwie 1,2 m) okapie wieży, na wysokości blisko 200 m! Śmiałek ubrany w uprząż i asekurowany liną lawiruje nad przepaścią. Czuje wszechogarniającą przestrzeń, a jeśli ma jeszcze odwagę, może także podziwiać widoki - widoczność przy dobrej pogodzie sięga 80 km. Jest też możliwość skoku z wieży Sky Tower na bungee.

Dachstein Skywalk, Austria Dachstein Skywalk, Austria LordSchrammi/flickr.com

Dachstein Skywalk, Austria

Dachstein Skywalk to najbardziej spektakularna platforma widokowa w Alpach. Nazywana jest "balkonem Austrii". Platforma oddana do użytku w 2005 roku oplata górną stację kolejki linowej na szczyt Dachstein. Przeszklona konstrukcja wychodzi 250 m poza pionową ścianę góry Hunerkoge. Wisi na wysokości 2.700 m. Z platformy poza otaczającymi szczytami widać nawet Słowenię na południu i Czechy na północy. Niezwykłe wrażenia potęguje częściowo szklana podłoga platformy widokowej. Jednorazowo Skywalk może odwiedzać 150 osób.

wodospady iguazu, argentyna, brazylia wodospady iguazu, argentyna, brazylia Fot. Shutterstock

Wodospdy Iguazu, Argentyna

Wspaniałe wodospady leżą na granicy argentyńsko-brazylijskiej, która przebiega centralnie przez Garganta del Diablo (Diabelską Gardziel), największy i najbardziej spektakularny z wodospadów Iguazu. Woda spada tu z wysokości nawet ponad 70-ciu metrów, tworząc 275 kaskad. Szum, ogrom wszechobecnej zieleni i piękne widoki atakują ze wszystkich niemal stron. Z argentyńskiej strony wodospadów można je praktycznie dotknąć. Dzięki kładkom chodzi się obok nich i pod nimi. W grzmiącą Gardziel Diabła można zajrzeć z niezwykłego tarasu zawieszonego niemal nad krawędzią wodospadu. Aby do niego dotrzeć najpierw wsiada się w kolejkę, która służy do przemieszczania się po parku, a potem idzie się kładką do tarasu widokowego ulokowanego nad samym wodospadem. Inne trasy spacerowe i tarasy oddzielone są od spadającej wody przez głęboki wąwóz, co pozwala na ogarnięcie spojrzeniem całego ogromu wodospadów.

Top of Tyrol, Austria Top of Tyrol, Austria www.stubaier-gletscher.com

Top of Tyrol, Austria

Spektakularna platforma na szczycie lodowca Stubai oferuje niesamowity widok na wieczny lód i panoramę tyrolskich gór. Lodowiec jest miejscem znanym i popularnym wśród miłośników zarówno sportów zimowych, jak letnich. Platforma zbudowana została na wysokości 3210 m n.p.m i wystaje 9 metrów nad przepaścią. Dochodzi się tu specjalnie przygotowaną ścieżką od położonej na wysokości 3180 m n.p.m. stacji Schaufeljoch. Spacer pod górę trwa ok. 10 minut i jest męczący, ale cała trasa wiedzie wśród najpiękniejszych krajobrazowo terenów. Platforma z założenia projektantów jest miejscem, w którym najłatwiej poczuć bezkres gór i potęgę natury. Widok z platformy rozciąga się od Alp Stubaiskich, przez dolinę Ötztal aż do Dolomitów.

Aurland Lookout, Norwegia Aurland Lookout, Norwegia lwsdm/flickr.com

Aurland Lookout, Norwegia

Platforma widokowa Aurland Lookout w Norwegii pozwala na podziwianie bezkresnego widoku na Sagnefjorden, najdłuższy fiord w Norwegii. Platforma wygląda jak ucho od kubka, które oboma końcami zostało wbite w klif. Wąska, wykończona w jasnym drewnie konstrukcja wychodzi ze stromego urwiska wprost w zatokę i kończy się niespodziewanie gwałtownym spadkiem. Szklana barierka umieszczona na końcu i jeszcze pochylona lekko w stronę przepaści jest niewidoczna. Platforma wydaje się być zjeżdżalnią, którą można w każdej chwili zjechać w przepaść. I o to chodziło jej architektom, chcieli, aby ludzie mieli poczucie wchodzenia w powietrze, w przestrzeń. Wspaniale podziwiać stąd typowe krajobrazy Norwegii.

Preikestolen, Norwegia. Preikestolen to najbardziej znana w Norwegii skała. Wznosi się 604 metry ponad fiord Lysefjorden, ma wymiary 25 x 25 metrów i jest prawie zupełnie płaska na szczycie. Preikestolen, Norwegia. Preikestolen to najbardziej znana w Norwegii skała. Wznosi się 604 metry ponad fiord Lysefjorden, ma wymiary 25 x 25 metrów i jest prawie zupełnie płaska na szczycie. Fot. Shutterstock

Preikestolen, Norwegia

Na koniec platforma widokowa zaprojektowana przez naturę. Jest nią Preikestolen - słynny klif w Norwegii z płaskim, idealnie niemal kwadratowym wyciętym przez naturę wierzchołkiem. Skała o bokach ok. 25 metrów wygląda jakby ktoś odkroił ją nożem. Na jej płaskim jak stół czubku, na wysokości 604 m n.p.m. gromadzą się turyści. Jedni zapominają o lęku przestrzeni czy lęku wysokości, podchodzą do krawędzi i zerkają w dół. Inni nawet siadają na Preikestolen spuszczając nogi w przepaść. Preikestolen sąsiaduje z fiordem, a widok z jego szczytu hipnotyzuje i zapada w pamięci na całe życie.

Więcej o:
Komentarze (17)
Top 10. Najlepsze tarasy widokowe świata
Zaloguj się
  • Gość: Wacław Piórko

    Oceniono 4 razy 4

    A ja dorzuciłbym taras widokowy nad gołoborzem na Świętym Krzyżu. Może nie tak atrakcyjny, jak te tutaj pokazane, ale być może dzięki wpisowi memu niejeden Polak się dowie o jego istnieniu i zechce się na niego wybrać.

  • Gość: zigzaur

    Oceniono 1 raz 1

    Dead Horse Point koło Moab w Utah bije na głowę kładkę nad Grand Canyon i jest za free:

    http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:DeadHorsePtSP_Utah.jpg&filetimestamp=20060526160740

  • Gość: gość

    Oceniono 3 razy 1

    Cena wstępu na kładkę to $25 ale do kładki trzeba dojechać autokarem + po drodze zobaczyć "indiańska wioskę" - w sumie $83. Zdjęcie na kładce kosztuje $19, a wejście na nią nie powoduje przyspieszonego bicia serca.

  • Judyta Lejwoda

    0

    Dodałabym jeszcze punkt widokowy na Kjeragu w Norwegii. Wszyscy widzieli zdjęcia z Kjeragbolten, czyli okrągłego kamienia zawieszonego między skałami nad Lysefjordem. Nie wszyscy jednak wiedzą, że jeśli pójdzie się nieco wyżej, 10 minut drogi w górę od miejsca z kamieniem, dojdziemy do przecudnego klifu z widokiem na cały Lysefjord. A jak będziemy mieli szczęście, to zobaczymy skoki basejump. Warto.
    Pod linkiem zdjęcia z tego miejsca: www.dreamsonwheels.pl/listing/kjerag-lysefjord-norwegia/

  • grazia11113

    0

    Cos wspaniałego po takich terenach można wędrowac bez końca :)

  • grazia11113

    0

    NIe nic wspanialszego - jest to moje z jednych marzeń -zobaczyć Kanion

  • Gość: moronhunter

    Oceniono 2 razy 0

    Co za matol pisal te brednie. Wieza w Auckland - poziom ze szklana podloga jest na wysokosci 186 metrow a nie na 328m (to jest calkowita wysokosc wiezy z antena). Najwyzszy poziom obserwacyjny (skydeck) jest na 220 metrach.
    Duzo bardziej okazala od niej jest stara CN Tower w Toronto. Szklana podloga jest na 342 metrach, czyli wyzej niz cala wieza z antena w NZ, a " EdgeWalk" jest na 356 metrach i jest to " world's highest full-circle, hands-free walk".
    Jesli reszta tych "naj" jest na tym samym poziomie, to ja wysiadam.

  • Gość: Gekoz

    0

    Pozwolę sobie na kilka uwag.
    Autor chyba nie był w Petronas Twin Towers, dlatego pisząc o lepszym widoku z wieży Menara wprowadza czytelników w błąd.
    Owszem taras pomiędzy wieżami jest na wysokości 170m, ale oprócz niego, można również wjechać do punktu widokowego w jednej z wież na 86 piętrze i z 360m podziwiać zapierające dech w piersiach widoki...
    Byłem w marcu i spędziłem w wieży spokojnie ok pół godziny.

    Jeśli zaś chodzi o Sky Bridge na Langkawi, to polecam wjazd przed 18.00 (tuż przed zamknięciem).
    Jest wtedy chłodniej i przyjemniej, nie ma tłoku, a poza tym gwarantuję niezapomniany widok na wspaniały zachód słońca... Oczywiście zamknięcie dolnej stacji nie oznacza zwiedzania w pośpiechu.
    Czasu jest aż nadto na obydwa wjazdy, zjazdy, spacer po moście, a przede wszystkim podziwianie widoków i robienie zdjęć.

  • Gość: Byłem tam

    0

    Najdłuższy fiord Norwegii i świata nazywa się Sognefjord. Leży nad nim m. in. Sogndal I Sogn, czyli miasteczko Sogndal w okręgu Sogn.

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX