Chiny: od Pekinu po Hongkong

Chiny, najbardziej ludny region świata i trzecie co do wielkości państwo po Rosji i Kanadzie. Poznajcie Pekin, Szanghaj, Hongkong i Rzekę Jangcy oraz  informacje, które przydadzą się każdemu, kto planuje podróż do tego wyjątkowego kraju
Chiny wycieczka, Pekin Chiny wycieczka, Pekin Pekin, Chiny/Fot. Shutterstock

Pekin

Zaprojektowana zgodnie z pradawnymi zasadami fengshui Północna Stolica (Beijing), siedziba władz politycznych Chin, niezmiennie przyciąga turystów urodą i tajemniczością Zakazanego Miasta.

Po zwycięstwie w konkursie na organizację olimpiady w w 2008 r. władze Pekinu rozpoczęły realizowanie ambitnego planu odnowy miasta. Zaproponowano budowę 11 dodatkowych linii metra, nowych dróg i skwerów.

W Pekinie, usytuowanym w pasie surowego klimatu kontynentalnego, panują gorące lata i chłodne suche zimy. Gdy wiosną przez miasto przechodzą burze piaskowe, pył przedostaje się przez pęknięcia w murach do źle zabezpieczonych domów.

Chińczycy, którzy postrzegali świat jako kwadrat, budując miasta, myśleli o zachowaniu ładu kosmicznego. Ulice wytyczano na linii północ-południe i wschód-zachód. Yongle (trzeci cesarz dynastii Ming) oparł plany budowy urbanizacyjne na regułach geomancji, tradycyjnej zasadzie fengshui (wiatr i woda), która stanowi o utrzymaniu harmonii pomiędzy ludzkim życiem i przyrodą. Osłonięty od północy półkolemgór i Wielkim Murem, Pekin leży na równinie otwierającej się ku południowi. Jest to korzystny układ, gdyż stamtąd przychodzi szczodrość i yang. Wszystkie ważne budowle w starym mieście są zwrócone w kierunku południowym, co chroni je przed szkodliwym wpływem yin z północy - czy to zimowymi wiatrami z Syberii, czy wrogami ze stepów. Skierowana na południe Qianmen - Brama Przednia - była największą, najpiękniejszą i najświętszą z bram. Jing Shan, na północ od Pałacu Cesarskiego, także spełnia zasady geomancji. Oś północno-południowa przebiegająca przez Zakazane Miasto dzieli Pekin na dwie części. Ważne obiekty miejskie rozmieszczono po obu stronach osi, na zasadzie lustrzanego odbicia, np. Ritan (Ołtarz Słońca) wznosi się naprzeciwko Yuetan (Ołtarz Księżyca).

Najciekawsze zabytki starego Pekinu usytuowane są na osi północ-południe. Patrząc od północy, ukazują się: Hong Lou (Wybrzeże Dzwonu) oraz Gu Lou (Wybrzeże Bębnów), Jing Shan (Wzgórze Widokowe), Gugong (Muzeum Pałacowe; oficjalna nazwa Zakazanego Miasta), Tiananmen (Brama Niebiańskiego Spokoju) oraz Qianmen (Przednia Brama).

Chiny wycieczka, Szanghaj Chiny wycieczka, Szanghaj Szanghaj, Chiny wycieczki/Fot. Shutterstock

Szanghaj - Paryż Wschodu

Szanghaj, nazywany Paryżem Wschodu i Królową Orientu w czasach kolonialnej świetności, także wydaje się przyćmiewać nawet Hongkongu, budząc zawiść innych chińskich miast.
W 1842 r. Szanghaj był 50-tys. Miasteczkiem rybackim z kilkunastoma tkalniami, a w roku 1853 - największym portem chińskim. W 1900 r. miał już milion mieszkańców, a port obsługiwał więcej statków niż porty w całej Azji. Ten cud sprawili obcokrajowcy, którzy wznieśli nowe dzielnice, a w nich prywatne rezydencje, wielkie domy handlowe, hotele i domu publiczne. Miasto rosło na handlu herbatą, jedwabiem i opium. Po pierwszej wojnie opiumowej (1842) w Szanghaju zadomowili się Brytyjczycy, pięć lat później Francuzi, a  1895 r. Japończycy.

Władzie chińskie postanowiły uczynić Szanghaj światowym centrum biznesowym.  
Administracyjnie składa się z 12 dzielnic miejskich otoczonych trzynastym okręgiem terenów wiejskich. Obszar metropolii zamieszkuje 16 mln ludzi, a właściwie miasto 8 mln. Mieszkańcy, w porównaniu z innymi Chińczykami, to indywidualiści; mają odrębną kuchnię, są modni, nowocześni o otwarci na świat. Ruch w mieście jeszcze jest chaotyczny, ale nowe autostrady znacznie usprawniły komunikację. Autobusy sa często zatłoczone, jednak metro - sprawne i czyste - rozwiązuje większość problemów. Działają dwie linie podziemne i jedna na powierzchni. Z Międzynarodowego Lotniska Pudong pasażerowie mogą dostać się do centrum szybka kolejką.

Sercem miasta są dwie dzielnice: Huangpu i Jingan, niegdyś International Setlement (Międzynarodowa Osada). Nanjing Rd, główna arteria Szanghaju, przecina obie te dzielnice ze wzchodu na zachód. Zatłoczona przez pieszych, rowerzystów i samochody, zyskała sławę najbardziej ludnej ulicy świata, choć niektóre jej odcinki są wyłączone z ruchu. Szanghaj to główne centrum handlowe w Chinach, co łatwo zauważyć już po krótkim spacerze po Nanjing Rd. Można tu kupić właściwie wszystko; nie tylko ubrania, jedwab czy elektronikę, a,e teżrekwizyty teatralne, instrumenty muzyczne i dzieła sztuki.

Jangcy Jangcy Fot. Shutterstock

Rzeka Jangcy

Rzeka Chang Jiang o długości 6380 km, nazywana przez Europejczyków Jangcy, płynie przez centralną część Chin.

Jangcy to najdłuższa rzeka Chin i Azji, trzecia pod względem długości na świecie nazywa się adekwatnie Chang Jiang, czyli Długa Rzeka. Bierze początek u podnóża góry Geladandong - najwyższego szczyty Tanggula Shan w prowincji Qinhghai, a następnie kieruje się na wschód, uchodząc do Morza Wschodniochińskiego, na północ od Szanghaju. Ujście ma szerokość 13 km. Jangcy przepływa przez 9 prowincji, ma 700 dopływów z dorzeczem obejmującym 2 mln km2, czyli terytorium stanowiącym jedną piątą powierzchni Chin i jedną czwartą gruntów rolnych kraju, żywiących jedną szóstą ludności świata. Delta rzeki to prawdopodobnie najgęściej zaludniony obszar w Chinach.

Statki morskie pływają 1000 km w górę rzeki, do wysokości miasta Wuhan. Jangcy płynie przez najbardziej uprzemysłowione tereny kraju, ośrodki słynące z jedwabiu, haftu i kamieniarstwa. Dolny odcinek rzeki był znany właśnie jako Jangcy, nazwy górnych się zmieniały. Gdy nastały rządy kolonialne, całą rzekę przemianowano na Jangcy.

Po Jangcy odbywają się rejsy z Chonqingu do Wuhanu i z powrotem. Należy się dokładnie przyjrzeć ofercie przewoźnikom, bo jest bardzo zróżnicowana. Z jednej strony ma się do wyboru liniowce o wysokim standardzie hotelowym z restauracjami, kasynami i innymi rozrywkami, a z drugiej miejscowe łodzie, gdzie w kabinie umieszcza się kilku podróżnych, nie zapewniając im wyżywienia.

Peter Chan, były barman i samozwańczy mistrz feng shui, przez 15 lat był kochankiem milionerki z Hongkongu Niny Wang. Peter Chan, były barman i samozwańczy mistrz feng shui, przez 15 lat był kochankiem milionerki z Hongkongu Niny Wang. Fot. Shutterstock

Hongkong

Wyspa Hongkong, Koulun i Nowe Terytoria, odebrane Chinom w czasie utraty ich potęgi za panowania dynastii Qing, powróciły w objęcia smoka w 1997 r.

Wykopaliska archeologiczne świadczą o tym, że Hongkong był zamieszkany już w epoce kamiennej. Lud Han zaczął się osiedlać w tym rejonie za czasów dynastii Song (960-1279), ale nadał był to odległy i pozbawiony znaczenia zakątek prowincji Guangdong. Dopiero brytyjscy handlarze opium dostrzegli korzyści płynące z przyłączenia 45km2 najlepszego głębokowodnego portu w tej części świata.

Dawna brytyjska kolonia dzieli się na 4. części: wyspę Hongkong, Koulun, Nowe Terytoria i liczne przyległe wysepki. Wyspa Hongkong to 75 km2 nieuporządkowanych nieruchomości ? gąszcz wielkich instytucji finansowych, ogromnych futurystycznych budynków, luksusowych hoteli, wspaniałych rezydencji, nadmorskich kurortów i część mieszkalna najstarszych chińskich społeczności.

Po drugiej stronie Portu Wiktorii leży miasto Koulun - gęsto zabudowane centrum handlowo-przemysłowe o powierzchni 46 km2. Na miejsce jedzie się 3 minuty koleją Mass Transit, 8 minut szacownym promem Star Ferry lun niecałe 10 minut samochodem przez jeden z trzech tuneli. Koulun i wyspa Stonecutters zostały scedowane na Brytyjczyków w 1860 r. w celu umożliwienia lepszej obrony portu. Większość turystów zwiedza jedynie skrawek miasta - dzielnicę Tsim Sha Tsui, pełną hoteli, barów i centrów handlowych. Na północ, wzdłuż dzielnic Yau Mai Tei i Mong Kok biegnie Boundary Street, wytyczająca linię demarkacyjną pomiędzy "starą" a Nowymi Terytoriami, wydzierżawionymi w 1898 r. na 99 lat. Całość powróciła do Chin w 1997 r.  

Wraz z Nowymi Terytoriami Wielka Brytania wydzierżawiła 233 okoliczne wysepki, z których jedynie cztery mogą się pochwalić większą liczbą mieszkańców. Jedna z nich to Lantau, o powierzchni dwukrotnie większej od obszaru wyspy Hongkong. Właśnie tam znajduje się Międzynarodowy Port Lotniczy Hongkong. Wraz z wyspami tym urzędnikom, którzy szukają schronienia przed atmosferą wyścigu szczurów.

Chiny Chiny Fot. Shutterstock

Chiny - informacje praktyczne

Informacje o imprezach:
Pekin: thatsbj.com, Hongkong: hkclubbing.com, Szanghaj: smartshanghai.com

Wwóz i wywóz do Chin:
Antyków sprzed 1795 r. nie wolno legalnie wywozić. Znakiem zezwolenia na wywóz jest niewielka czerwona pieczęć Biura Zabytków Kultury. Wszystkie inne antyki są własnością Chińskiej Republiki Ludowej i jeśli nie mają pieczęci, podlegają konfiskacie bez prawa do rekompensaty. Należy uważać na podróbki ? produkowanie i pieczętowanie nowych ?antyków? to świetnie prosperujący interes. Walutę obcą można wwozić i wywozić bez ograniczeń. Nie można jednak wywieźć więcej obcej waluty, niż miało się przy wjeździe, chyba że za zezwoleniem.

Co kupować w Chinach?
Typowe ?chińskie? specjalności, takie jak jedwab, wyroby z nefrytu i porcelana są najtańsze i najlepsze jakościowo w Hongkongu. Zwykle łatwo o rzeczy dobrej jakości produkowane na eksport, sprzedawane zwłaszcza w sklepach sieci Przyjaźń (Youyi Shangdian) i wielu sklepach hotelowych. W mniejszych miastach i regionach mniejszości etnicznych warto rozejrzeć się za wyrobami lokalnymi, których nie znajdzie się gdzie indziej. Najbardziej typowymi artykułami są tu wyroby rzemieślnicze, codziennego użytku lub ozdobne, a także haftowane.
Słynna porcelana z Jiangxi jest dostępna w całej prowincji, ale najlepsze okazje możńa znaleźć w Jingdezhen, stolicy chińskiej porcelany.

Koszty w Chinach ? zakwaterowanie i posiłki

W tak rozległym kraju ceny znacznie się różnią nie tylko między miastem a wsią, lecz również między prowincjami. Na przykład w Yunnan na pokrycie kosztów noclegu, posiłków, zwiedzania i transport wystarczy dziennie 40-50 USD, ale w Hongkongu sam hotel będzie kosztował cztery razy tyle. Jeśli zadowolić się dobrym standardem zakwaterowania, ale z daleka od największych atrakcji miasta, na dzień potrzeba ok. 120 USD.

Wiza do Chin
Wszyscy cudzoziemcy muszą się postarać o wizę przed wyjazdem do Chin, chociaż ci, którzy ograniczają swój pobyt do Hongkongu i Makau, jej nie potrzebują.

Więcej o: