Rumunia. Trasy górskie - przepiękne Góry Fogaraskie

16.09.2011 09:51
Prezentujemy najpiękniejsze trasy górskie po potężnych, najwyższych górach Rumunii, Górach Fogaraskich, które są częścią Karpat Południowych, oddzielających Transylwanię od Wołoszczyzny.

1 Rumunia, Góry Fogaraskie Rumunia, Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Informacje praktyczne

Potężne, najwyższe w Rumunii Góry Fogaraskie (rum. Munţii Făgăraş, węg. Fogarasi-havasok) są częścią Karpat Południowych, oddzielających Transylwanię od Wołoszczyzny. Długa, ciągnąca się równoleżnikowo grań ma charakter wysokogórski. Urwiska występują przede wszystkim po północnej stronie masywu, boczne granie są tu krótkie i strome. Południowe stoki Gór Fogaraskich są z reguły bardziej łagodne i trawiaste, panuje tu też cieplejszy klimat. Na południe wybiega kilka długich grzbietów bocznych, łączących pasmo z innymi gniazdami górskimi. Najwyższa i najbardziej skalista jest środkowa część grani, ciągnąca się od rejonu Negoiu i Şerboty po rejon Moldoveanu. Kilka szczytów przekracza tu wysokość 2500 m n.p.m., większość pozostałych osiąga 2400?2450 m n.p.m. Nieco bardziej oddalone na wschód i zachód odcinki grzbietu mają charakter masywnych, wysokich połonin.

Komunikacja i dojście w góry

W Góry Fogaraskie dojechać można pociągami kursującymi na trasie Sybin (Sibiu) - Făgăraş - Braszów (Braşov) oraz Sybin - Râmnicu Vâlcea. Druga z wymienionych linii biegnie przełomowym odcinkiem doliny Aluty u podnóża masywu. W miarę dobrą komunikację kolejową uzupełnia zdecydowanie gorsza sieć rzadkich połączeń autobusowych. Dogodna linia autobusowa łączy stację Ucea (linia Sybin - Braszów) z przemysłowym miasteczkiem Victoria, skąd niedaleko jest w rejony Podragu i Moldoveanu. Bez większych problemów dostaniemy się też autobusem z Braszowa do Zărneşti. Nieco gorzej przedstawia się sprawa dotarcia w góry od południa.

Przez centralną część pasma, wielkim nakładem środków i w dużym stopniu za pomocą materiałów wybuchowych, zbudowano za czasów Ceauşescu na przełomie lat 60. i 70. szosę Transfogaraską, przecinającą góry z południa na północ. Droga ta, przebiegająca ostrymi serpentynami wśród skalnych urwisk i przechodząca w rejonie jeziora Bâlea Lac (gdzie miał swą posiadłość sam dyktator) kilometrowym tunelem pod główną granią, znacznie zeszpeciła krajobraz, a ponadto przyczyniła się do przyciągnięcia w głąb gór turystyki masowej.

Noclegi i pomoc

Większość obiektów noclegowych znajduje się na północnej stronie grzbietu głównego, w różnej odległości od jego linii - najwyżej położone jest schronisko Podragu (2136 m n.p.m.), inne usytuowane są dość nisko. Zazwyczaj w tutejszych schroniskach (tych położonych wyżej) panuje prawdziwie górska atmosfera, którą jednak najmocniej możemy poczuć poza sezonem. Należy pamiętać, że w zimie czy późną jesienią wiele obiektów jest zamkniętych. Przez cały rok możemy natomiast liczyć na nocleg w schroniskach: Negoiu, Bâlea Cascadă czy Turnuri.

Schroniska w Górach Fogaraskich są nieocenionym oparciem, szczególnie poza sezonem, gdy nie mamy zamiaru marznąć w namiocie, ani też urządzać większych, wielodniowych wypraw. Jednak najlepszą formą zwiedzania Gór Fogaraskich wydaje się wędrowanie z namiotem. Nie ma tu większych ograniczeń w biwakowaniu, a dogodne miejsca pod namiot można znaleźć nawet blisko grani. Należy oczywiście mieć na uwadze zmienność warunków pogodowych. W górach tych znajduje się ponadto kilka niezagospodarowanych schronów, które latem mają czasem więcej amatorów, niż są w stanie pomieścić. Nieco dokładniejsze informacje o schroniskach i innych możliwościach noclegów podano przy opisie poszczególnych rejonów Gór Fogaraskich.

Salvamont: tel. alarmowy \ +40 725 826668; Sybin (Sibiu): \ +40 269 216477, +40 745 140144; Victoria: \ +40 268 241940, +40 726 686692; Zărneşti: \ +40 268 220810, +40 722 737911; Nucşoara-Argeş: \ +40 248 582034, +40 744 754445, 724 212591; Râmnicu Vâlcea: \ +40 250 732901. Latem ratownik Salvamontu dyżuruje w refugiu przy jeziorze Călţun.

2 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Informacje praktyczne

Szlaki turystyczne

Osią turystyczną pasma jest szlak czerwonego paska (banda roşie), ciągnący się wzdłuż głównej grani. Uzupełniają go szlaki przebiegające bocznymi graniami i dolinami. Jest ich więcej od strony północnej, transylwańskiej. Tam też znajduje się większość obiektów noclegowych. Trasy od południa są długie. Najczęściej przyjeżdża się w te góry na kilkudniową wędrówkę z biwakami w rejonie głównej grani, przechodząc całe pasmo lub jego główną część, od rejonu Negoiu do rejonu doliny Sâmbăty. Można też skoncentrować się na jednym konkretnym rejonie i dokonywać krótszych wypadów na szczyty. Przy wycieczkach dłuższych łączy się nieraz przejście Gór Fogaraskich z innymi pasmami, jak Piatra Craiului czy Iezer. Wyprawę można też połączyć ze zwiedzaniem zabytków w okolicy, takich jak twierdza w miasteczku Făgăraş, ruiny zamku Poienari, czy monastery Cozia i Sâmbăta. Eksponowane odcinki szlaków znajdują się w rejonie skalistego masywu Negoiu. Zimą większość szlaków w wyższych partiach gór staje się trasami trudnymi, wymagającymi doświadczenia i sprzętu alpinistycznego.

Propozycje wędrówek zasugerowane w niniejszym rozdziale skoncentrowane są na transylwańskiej części gór. Poniżej opisano kolejno najważniejsze rejony Gór Fogaraskich w kolejności z zachodu na wschód, tak by ułatwić wybór wycieczek także tym, którzy niekoniecznie zechcą przemierzać całą grań. W dalszej kolejności scharakteryzowano główny szlak graniowy. Długie dolinne szlaki, wiodące w masyw od południa zostały tu jedynie zasygnalizowane.

Rejon Negoiu - jezioro Avrig

Negoiu wraz z okolicznymi graniami to jeden z bardziej skalistych rejonów Karpat rumuńskich, cechujący się typowo wysokogórskim krajobrazem. Sam Negoiu (2535 m n.p.m.) stanowi najwyższą kulminację zachodniej części Gór Fogaraskich, a zarazem jest to - po Moldoveanu - drugi co do wysokości szczyt tych gór i Rumunii zarazem. Najbardziej śmiało prezentuje się od wschodu, m.in. od strony jeziora Calţun, skąd imponuje skalnymi ścianami kilkusetmetrowej wysokości. Nieco łagodniejsze są zbocza południowo-zachodnie, opadające do kotłów górnej części doliny Izvorul Negoiului. Interesujące są jednak nie tylko najwyższe partie gór. Wielu starszych wędrowców, którzy całe lata temu zwiedzali te góry, pamięta z pewnością osobliwy las urwiskowy na zboczach grzbietu Piscul Şerbotei (który możemy obejrzeć, wędrując szlakiem ze schroniska Negoiu na szczyt Negoiu - Trasa 24). Niektóre odcinki tras wiodące przez masyw Negoiu sprawiają pewne trudności natury technicznej. Warto o tym pamiętać i przyjrzeć się planowanym trasom, co jest ważne szczególnie wówczas, gdy wybieramy się tu na dłuższą wycieczkę i dźwigamy ciężki sprzęt. Zimą tutejsze wysokogórskie szlaki stają się dostępne jedynie dla doświadczonych, dysponujących odpowiednim sprzętem turystów. Na zachód od rejonu Negoiu leży inny interesujący teren ? walna dolina Râul Mare al Avrigului. W jej górnych partiach, pod skalnymi ścianami wybitnego, dwuwierzchołkowego szczytu Vf. Ciortea (2427 i 2422 m n.p.m.) w polodowcowym kotle położone jest jezioro Avrig.

Schronisko Cabana Negoiu (1556 m n.p.m.), przypominające niektórym rodzimy "Murowaniec" na Hali Gąsienicowej, czynne jest przez cały rok i należy do większych obiektów w Górach Fogaraskich. Na zachód od niego, w rejonie doliny Râul Mare al Avrigului, leżą dwa inne schroniska - Cabana Poiana Neamţului z łatwiejszym dostępem drogą od położonej na północy miejscowości Avrig oraz Cabana Bărcaciu (\ +40 744 858140, 740 059805), leżąca na wysokości 1550 m n.p.m.

3 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Stacja Porumbacu - schronisko Negoiu. Czas przejścia: 6.30 godz. (z powrotem: 5.30 godz.)

Trasa wiedzie lesistą doliną Râul Mare al Porumbacului. Pierwsze 4 km pomiędzy miejscowościami można pokonać rzadko kursującym autobusem bądź autostopem, natomiast w głąb doliny dojeżdżają tylko ciężarówki z robotnikami. Jeżeli mamy możliwość, warto z nich skorzystać. Trasa jest używana do zaopatrywania schroniska. Zaopatrzenie dowozi się najpierw samochodem dolinną drogą, potem na grzbietach osiołków.

Wysiadłszy z pociągu na stacji Porumbacu (linia Sybin- Făgăraş - Braszów), kierujemy się początkowo w prawo, a następnie na południe, pomiędzy domy Porumbacu de Jos. Wąskie, niewyasfaltowane uliczki pomiędzy gęsto ścieśnioną zabudową doprowadzają nas do centrum wsi, gdzie napotkamy niewielkie sklepy i dwa bary (jeden w stylu "peerelowskim", drugi porządniejszy). Z centrum miejscowości wędrujemy na południe asfaltową drogą przez pokrytą polami równinę do Porumbacu de Sus, gdzie znajdują się kościół i sklep (od wyjścia 4 km).

Z centrum Porumbacu de Sus gruntowa droga wiedzie na południe i południowy wschód w stronę coraz bliższych gór. Na słupach i drzewach co jakiś czas pojawiają się znaki niebieskich trójkątów. Mijamy pola i pastwiska, niebawem wchodząc w dolinę Râul Mare al Porumbacului. Z obu stron zaczynają się podnosić górskie zbocza, porośnięte liściastymi lasami. Po drodze dostrzegamy prowizoryczne miejsce biwakowe, na którym zwykle obozują zmotoryzowani turyści. Wszedłszy w lasy mieszane, po dłuższym czasie docieramy do charakterystycznego skrzyżowania dróg leśnych. Stąd w prawo, po opadach błotnistą drogą, podchodzimy zakolami w górę, aby następnie na powrót zbliżyć się do osi doliny (w tym rejonie odbija w górę trasa wariantu trawersowego, prowadząca do schroniska Negoiu ścieżkami obok wodospadów Negoiu). Główna droga dolinna podąża dalej na południe, docierając nad wąwóz potoku. Po dłuższym marszu wśród dorodnych bukowo-jodłowych lasów mijamy kamieniołom, w którego rejon można dojechać "okazją" na platformie ciężarówki. Za kamieniołomem droga po pewnym czasie wchodzi klinem w dolinkę potoku Sărăţii, aby po chwili powrócić nad potok Porumbacu. Niebawem dostrzegamy zejście z drogi i drogowskazy. Odtąd zakosami pniemy się przez 1,5 godz., wśród buczyn, potem wśród górnoreglowych lasów świerkowych na grzbiet i do schroniska Negoiu.

4 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Ze schroniska Negoiu na szczyt Negoiu. Czas przejścia: - 3.30 godz. (z powrotem: 2.45-3 godz.)

Najdogodniejsza trasa wiodąca ze schroniska na szczyt. W dolnej partii szlaku przechodzimy przez ciekawy las urwiskowy, wyżej czeka nas bardzo mozolne pokonywanie znacznej różnicy wzniesień - ok. 1000 m. Oznakowanie: niebieskie trójkąty. Dojście do schroniska Negoiu - Trasa 23.

Sprzed schroniska wędrujemy na południe, mijając odgałęzienie szlaku na Şerbotę. Nasza ścieżka wchodzi niebawem w trawers. Wędrujemy teraz przez pewien czas urwiskowym lasem, rosnącym na niezwykle stromych zboczach. Z trawersowej, przechodzącej przez mostki i dobrze zabezpieczonej ścieżki obserwujemy piękne okazy świerków, uczepione miejscami niemalże litej skały. Po deszczach z wielkim hukiem spadają tu potoki. To niezwykle interesujące miejsce naprawdę warto obejrzeć, nawet jeśli nie mamy zamiaru podejmować dalszej wędrówki.

Szlak wchodzi w płat kosodrzewiny wśród coraz niższych świerków. Kosodrzewina zachowała się tu dzięki trudnej dostępności terenu, podczas gdy na wielu mniej nachylonych stokach Gór Fogaraskich jest już znacznie przetrzebiona na skutek wypasu. Ścieżka, trawersując cały czas strome zbocza ostrej grani Şerboty, dociera wreszcie nad płynący rozległą doliną potok Sărăţii. Ponad nami wznosi się imponujący swą wysokością odcinek grani głównej - ­Custura Sărăţii. Po przejściu odcinka wzdłuż potoku Sărăţii, szlak przekracza go, po czym z mozołem pnie się po kamieniach wzdłuż bocznego strumienia. Docieramy do skrzyżowania szlaków koło Piatra Prinzului. W lewo odbiega trasa (czerwone krzyżyki), która przez przełęcz Strunga Ciobanului, a następnie trawersem dochodzi do szlaku głównego nieopodal przełęczy Portiţa Negoiului. My natomiast skręcamy w prawo, kontynuując bardzo strome podejście wśród monstrualnych rumowisk. Po blokach skalnych, z coraz szerszą panoramą za plecami, docieramy na niewielką przełączkę w grani (Şaua cu popasul lui Mihai), gdzie spotykamy główny szlak czerwony. Otwiera się tu przed nami odmienny krajobraz południowych zboczy grani. Kierując się w lewo wraz ze szlakiem głównym, mijamy Negoiu Mic (2485 m n.p.m.), po czym w niezbyt długim podejściu, podziwiając piękne panoramy, osiągamy główny szczyt Negoiu (2535 m n.p.m).

5 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Schronisko Negoiu - Vf. Şerbota. Czas przejścia: 2-2.30 godz. (z powrotem: 1.45-2 godz.)

Wycieczka na charakterystyczny szczyt Şerbota (2331 m n.p.m.) w grani głównej. Planując jednodniowy wypad ze schroniska Negoiu, wycieczkę na Şerbotę można połączyć z wyjściem granią na Negoiu i zejść przez Piatra Prinzului do schroniska, co zajmie w sumie 7-8 godz. Oznakowanie: niebieskie paski.

Od schroniska kierujemy się początkowo przez las razem ze szlakami wiodącymi na Negoiu i do schroniska Bărcaciu. Opuszczając ścieżkę, biegnącą w stronę szczytu Negoiu, skręcamy w prawo, podchodząc w górę, by po chwili opuścić także szlak zmierzający do Bărcaciu. Wychodząc ponad lasy i kosówkę, nasza trasa kieruje się w górę, wzdłuż podnoszącej się grani Piscul Şerbotei. Jest to grzbiet, który, odbijając od grani głównej ze szczytu Şerboty, oddziela doliny Şerbota i Sărăta (w jego niższej, lesistej części leży Cabana Negoiu). Nasza trasa na Şerbotę cały czas trzymać się będzie rejonu tej grani. Po długim podejściu sceneria staje się coraz bardziej wysokogórska, a trasa coraz bardziej widokowa. W skalnym otoczeniu, omijając co trudniejsze miejsca grani, wspinamy się do grzbietu głównego i połączenia ze szlakiem czerwonym, wraz z którym w niedługim czasie wychodzimy w lewo na szczyt (2331 m n.p.m). Niesamowite wrażenie po wyjściu robi konfrontacja alpejskich krajobrazów z bardziej łagodnymi formami południowych zboczy grani.

 

Schronisko Negoiu - Strunga Ciobanului - jeziorko Călţun. Czas przejścia: - 4.30 godz. (z powrotem: 4 godz.)

Trasę tę można wykorzystać na jednodniową wycieczkę w masyw Negoiu, połączoną z noclegami w schronisku. Oznakowanie: niebieskie trójkąty, potem czerwone krzyżyki, następnie główny szlak znakowany czerwonymi paskami.

Początkowo, aż do Piatra Prinzului, wędrujemy Trasą 9, która biegnie na szczyt Negoiu. Stąd, kontynuując mozolny marsz wśród piarżysk, podążamy w górę do widocznej wnęki Strunga Ciobanului (2308 m n.p.m.), leżącą w grani ciągnącej się od Negoiu Mic na północ. Wyjście i zejście są miejscami trudne, ale możliwe do pokonania. Za przełęczą szlak z rozległym widokiem na wschód (rejon Vf. Vănătoarea lui Buteanu) obniża się do obszernego polodowcowego kotła Căldarea Ciobanului. Przeszedłszy w prawą część kotła, podchodzącym tu trawersem omijamy opadającą spod Negoiu boczną grańkę, po czym wkraczamy w kolejny wielki i piarżysty kocioł. Jest to już Caldarea de la Strunga Dracului. Górną częścią kotła ponad nami przebiega szlak główny. Nasza trasa, podchodzi po pewnym czasie do jego znaków. W prawo wiedzie on na szczyt Negoiu przez pochyły kominek Strunga Dracului (1.15 godz.). My natomiast, kierując się w lewo, niebawem osiągamy przełęcz Portiţa Negoiului (2180 m n.p.m.), za którą w ładnej skalnej scenerii ujrzymy jeziorko Călţun ze schronem nad brzegiem.

6 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Jeziorko Călţun - Negoiu - Şerbota (wzdłuż głównej grani przez Strunga Dracului). Czas przejścia: jeziorko Călţun - Negoiu: 1.30-1.45 godz. - Vf. Şerbota: 4.30 godz. (z powrotem: Şerbota -Negoiu: 2.30 godz. - jeziorko Călţun: 4 godz.)

Fragment szlaku głównego, wiodącego wzdłuż głównej grani. Trasa należy do bardziej eksponowanych w górach Rumunii, choć niektórzy przesadzają w opisywaniu jej trudności. Przepaścisty jest odcinek grani o nazwie Custura Sărăţii, pomiędzy Negoiu a Şerbotą, ponadto pewien kłopot sprawia przejście przez żleb Strunga Dracului. Szczególnie męczące jest podchodzenie wzdłuż wiodących nim łańcuchów, gdy w czasie wielodniowej wycieczki dźwigamy na plecach ciężki ekwipunek. Załadowany plecak tym bardziej może denerwować i krępować ruchy na grani Piscul Şerbotei. Oznakowanie: czerwone paski.

Uwaga! W razie niepogody lub chęci uniknięcia trudności podczas dłuższego przejścia grzbietowego najlepiej jest zdecydować się na którąś z tras omijających ten odcinek szlaku głównego.

Znad jeziorka, przy którym znajduje się schron, podchodzimy krótko wśród rumowiska głazów na przełęcz Portiţa Negoiului (Călţunului). Za przełęczą, mając ponad głowami groźne skalne ściany masywu Negoiu, trawersem i w górę dochodzimy do dwóch rozwidleń ścieżek. Odbiegają tu trasy: poprzez Strunga Ciobanului w stronę schroniska Negoiu oraz krótki szlak poprzez Strunga Doamnei, będący wariantem naszej trasy. Oznaczona czerwonymi znakami ścieżka pnie się zakosami po stromym, kamienistym zboczu aż do podnóży skalnych, układających się amfiteatralnie ścian. Po stromym odcinku, który pokonujemy zakosami, wchodzimy w zabezpieczony łańcuchami skalisty żleb Strunga Dracului (Diabelski Żleb, Diabelski Przesmyk). Pewne, choć nie tak znowu wielkie, trudności tego przejścia wzrastają proporcjonalnie do kilogramów, które mamy na plecach. Należy też uważać, by nie strącać kamieni na idące niżej osoby. Mozolnie pnąc się w górę, osiągamy główną grań, na której znajduje się końcowy znak szlaku wiodącego przez Strunga Doamnei.

Stąd, kierując się wzdłuż grani w prawo, pod koniec stromo podchodzimy na wybitnie widokowy szczyt Negoiu (2535 m n.p.m.). Obniżywszy się wzdłuż grzbietu i pokonawszy kulminację Negoiu Mic wspólnie ze znakami wiodącymi do schroniska Negoiu, po chwili dochodzimy do rozwidlenia. Znaki schodzące do schroniska skręcają tu w prawo w dół, my natomiast kierujemy się dalej wzdłuż grani. O trudnościach naszej drogi informuje umieszczony przy trasie drogowskaz. Po pewnym czasie osiągamy rejon zwany Custura Sărăţii. Kilkusetmetrowy odcinek grani uznać trzeba za trudny, zważywszy, że jest ona wąska i stroma, a z obu jej stron zieje przepaść. Wymagana jest więc tutaj pewność ruchów, niepożądany zaś - lęk wysokości. Zarazem jest to odcinek niezwykle piękny i widokowy. Szlak, przewijając się wzdłuż postrzępionej skalistej grani, wyprowadza nas w końcu na wierzchołek skalistej Şerboty (2331 m n.p.m.), skąd przed naszymi oczyma rozpościera się wspaniały pejzaż.

7 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Schronisko Negoiu - jezioro Avrig. Czas przejścia: schronisko Negoiu - Şaua Scării: 2.30 godz. - jezioro Avrig:  4.30 godz. (z powrotem: jezioro Avrig - Şaua Scării: 2 godz. - schronisko Negoiu: 4 godz.)

Przejście pięknym widokowo odcinkiem grani. Oznakowanie: do Şaua Scării - niebieskie krzyżyki, następnie szlak główny znakowany czerwonymi paskami. Z opisanej trasy można skorzystać w razie dłuższej wędrówki wzdłuż grani głównej i jednoczesnej chęci ominięcia jej trudnego odcinka w rejonie Şerbota - Negoiu.

Od schroniska  kierujemy się na południe, początkowo razem z trasami wiodącymi w stronę Vf. Negoiu, Şerboty i schroniska Bărcaciu, przekraczając następnie niewysoki w tym rejonie grzbiet. Wspólnie z trasą do schroniska Bărcaciu, idąc w pobliżu górnej granicy lasu, wkraczamy na obszar doliny potoku Şerbota, wykorzystywanej przez pasterzy oraz turystów, którzy chętnie tu biwakują. Opuszczając szlak biegnący do schroniska Bărcaciu, podążamy w górę wśród polodowcowej rzeźby, której "pustynny" charakter ożywiają niewielkie kaskady strumieni. Pozostawiamy w dole kocioł Căldarea Mică a Şerbotei i wspinając się zboczami Vf. Puha (2177 m n.p.m.), z coraz szerszą panoramą wychodzimy na przełęcz Şaua Scării (2146 m n.p.m.) w grzbiecie głównym. Stąd kierujemy się w prawo szlakiem grzbietowym, biegnącym w tym rejonie przeważnie trawersem. Podchodząc w górę i mijając wzniesienia Scarişoara (2261 m n.p.m.) i wybitniejszy Vf. Scara (2306 m n.p.m.), szlak następnie obniża się, a przed nami odsłania się widok na skalisty masyw Ciortea (2427 m n.p.m.). Za szczytem Girbova szlak schodzi z grani (Curmătura de Vest a Girbovei, początek trasy wyjściowej na szczyt Vf. Ciortea), docierając nad jezioro Avrig, skąd można zejść w doliny. Na sam szczyt Ciortea (2427 m n.p.m.) wiodą z obu stron wyjścia odgałęziające się od szlaku głównego. Wariant, którego początek minęliśmy na Curmătura de Vest a Girbovei, jest łatwiejszy, wariant od zachodu miejscami trudny i eksponowany.

Rejon Bâlea Lac, Vârful Vânătoarea lui Buteanu

Rejon, przez który przebiega Szosa Transfogaraska, leży w centralnej części Gór Fogaraskich. Znajdują się tu m.in. jeden z wyższych i piękniejszych szczytów - leżący w pewnym oddaleniu od grani głównej Vf. Vânătoarea lui Buteanu (2507 m n.p.m.) oraz największe polodowcowe jezioro Gór Fogaraskich ? Bâlea Lac. Do atrakcji rejonu należy także kilka wodospadów na potoku Bâlea (m.in. Bâlea Cascadă). Między Bâlea Cascadă a Bâlea Lac zbudowano także kabinową kolejkę linową. Takie ułatwienie nieodwracalnie zeszpeciło okolicę, nomen omen objętą rezerwatem i cenną nie tylko ze względu na krajobraz, ale także z botanicznego punktu widzenia.

Koło wodospadu Bâlea Cascadă i nad jeziorem Bâlea Lac leżą schroniska o charakterze hoteli. Historię obiektów nad Bâlea Lac wyznaczały przede wszystkim pożary. Obecne dwa obiekty nad Bâlea Lac są dość drogie. Tańsze jest schronisko Bâlea Cascadă (\ +40 269 520339). Na południowych stokach gór, także przy szosie, leży schronisko Capra (\ +40 248 711800).

8 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Bâlea Cascadă - Bâlea Lac. Wariant A. Doliną Bâlea Lac. Czas przejścia: ? 2.30 godz. (z powrotem: ? 2 godz.), oznakowanie: niebieski pasek. Wariant B. Doliną Doamnei. Czas przejścia: ? 4  godz. (z powrotem: 3.30 godz.), oznakowanie: czerwone krzyżyki. Wariant C. Przez Vf. Netedu. Czas przejścia: ? 4.30 godz. (z powrotem: 3.45 godz.), oznakowanie: czerwone trójkąty.

Jeśli ktoś zamierza dotrzeć w góry od tej najbardziej "ucywilizowanej" strony, ma do wyboru pomiędzy Bâlea Cascadă a Bâlea Lac trzy warianty. Wariant A, wiodący główną doliną (tą samą, której zboczami biegnie szosa) jest najkrótszy; pozostałe są dłuższe i ciekawsze, a zarazem mają charakter bardziej typowych tras górskich aniżeli dojściowych (szczególnie graniowy wariant B). Podane szlaki wykorzystywane są najczęściej do pół- czy całodniowych wycieczek przez turystów zmotoryzowanych, pozostawiających swoje pojazdy na parkingach przy którymś ze schronisk. Nawet jeśli nie liczymy na specjalne wygody, do Bâlea Cascadă warto dojechać "okazją"; jeśli zdecydujemy się na piesze dojście z dołu, należy do wybranego wariantu doliczyć ok. 5 godz. marszu ze stacji Arpaşu de Jos.

Wariant A. Doliną Bâlea Lac: Trasa ta, wiodąc w górę wśród lasów, prowadzi zachodnim zboczem ponad doliną Bâlea. Z pięknymi perspektywami na dolinę (punkt widokowy na wodospady) szlak wychodzi z lasów, aby wyżej, wśród wysokogórskiej scenerii wyjść na krętą szosę. Podchodząc częściowo szosą, a częściowo ją skracając, docieramy wreszcie do kotła z jeziorem Bâlea Lac i zabudową schroniskowo-hotelową. Po przeciwnej stronie szosy zauważymy trawiasty skrawek płaskiego terenu - dość dogodne miejsce na biwak.

Wariant B. Doliną Doamnei: Szlak zagłębia się w las i po podejściu na grzbiet, przewija się trawersem do równoległej doliny Valea Doamnei. Dążąc w górę doliny, dociera następnie do polodowcowego kotła z jeziorkami (Lacurile Doamnei). Stąd, mozolnie pnąc się po progach mniejszego kotła Căldarea cu Iarba, wychodzi na siodło Curmătură Bălei (2202 m n.p.m.), z którego następuje niedługie zejście do jeziora Bâlea Lac i aż nadto widocznej zabudowy nad jego brzegami. Przy zejściu nad samą szosą spostrzeżemy miejsce wykorzystywane do biwaków.

Wariant C. Przez Vf. Netedu: Od schroniska szlak mozolnie pnie się w górę, przecinając wyżej szosę i stromym zboczem, wchodząc w zakosy, dociera ponad las. Coraz bardziej widokowym grzbietem podchodzimy na południe. Grzbiet stopniowo przybiera charakter coraz śmielszej grani. Pokonując sporą różnicę wzniesień, wyżej częściowo idąc trawersem, wychodzimy w końcu na Vf. Netedu (2351 m n.p.m.) z panoramą niedalekiego Vf. Vănătoarea. Z Vf. Netedu szlak przez jakiś czas dąży jeszcze wzdłuż grani, po czym obniża się w dolną część kotła Căldarea Vaiugii, z którego odchodzi boczna trasa w stronę przełęczy Şaua Vaiugii. Po odcinku trawersu ponad doliną Bâlea szlak dociera wreszcie nad Bâlea Lac.

9 Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie Góry Fogaraskie /Fot. Shutterstock

Rumunia. Góry Fogaraskie. Trasy

Na Vf. Vănătoarea lui Buteanu. Wariant A. Przez Şaua Caprei. Czas przejścia: ? 1.30 godz. (z powrotem: 1-1.15 godz.) W przypadku wyjścia na szczyt przy okazji wędrówki szlakiem głównym, z podanej trasy pokonujemy jedynie odcinek z Şaua Caprei na szczyt (? 45 min, w dół 35 min), oznakowanie: do Şaua Caprei - niebieskie paski, dalej -  niebieskie krzyżyki. Wariant B. Przez kocioł Căldarea Vaiugii. Czas przejścia: ? 1.45 godz. (z powrotem: 1 godz.), oznakowanie: niebieskie kółka, potem niebieskie krzyżyki.

Niedługa wycieczka na jeden z piękniejszych, wyższych i widokowych szczytów. Można ją odbyć zarówno zatrzymując się nad Bâlea Lac, jak i decydując się na niewielki wypad podczas wędrówki wzdłuż grani głównej. Podane niżej dwa warianty w górnej części przebiegają razem.

Wariant A. Przez Şaua Caprei: Wyszedłszy (45 min) wśród wielkich piarżysk na Şaua Caprei, czyli Kozią Przełęcz (2315 m n.p.m., węzeł szlaków), skręcamy z niej w lewo, trawersując zbocza Vf. Vaiuga (2443 m n.p.m.) ponad jeziorem Capra. Na przełęczy Şaua Vaiugii dochodzi z położonego po lewej kotła Călderea Vaiugii trasa wariantowa (niebieskie kółka). Odtąd wspinamy się w górę, mając przed sobą Vf. Capra (2494 m n.p.m.), od którego odbiega w lewo grań ze szczytem Vănătoarea. Nasz szlak przewija się niebawem na ową grań i wśród rozległych panoram wspina na skalisty szczyt (2507 m n.p.m.).

Wariant B. Przez kocioł Căldarea Vaiugii: Od zabudowań nad Bâlea Lac podążamy początkowo szlakiem oznaczonym czerwonymi trójkątami, zmierzającym w stronę Vf. Netedu i schroniska Bâlea Cascadă. Po odcinku trawersu, w dolnej części Căldarea Vaiugii skręcamy na rozwidleniu w prawo. Pokonując strome polodowcowe formy na dnie kotła, szlak wspina się na przełęcz Şaua Vaiugii, gdzie łączy się z trasą wariantu A. Stąd na szczyt dotrzemy za ok. 30 min.

Rejon Podragu

Dolina Podragu jest bocznym odgałęzieniem dużej, walnej doliny Arpaşu Mare. Obszar doliny jest bogato urzeźbiony w wyniku działalności lodowca; wędrując nią, pokonujemy kilka wyraźnie dzielących ją progów. W górnej jej części położony jest obszerny kocioł z jeziorem Podragu, leżącym pod granią główną u stóp Vf. Podragu (2462 m n.p.m.) i Vf. Taria (2414 m n.p.m). Dolinę otaczają dwa strome grzbiety boczne - Muchia Tariţei i Muchia Turnurilor Podragului (Grań Wież Podragu), z efektownymi basztami skalnymi w niższej części.

W dolinie znajdują się dwa schroniska. Cabana Podragu jest najwyżej położonym (2136 m n.p.m.) obiektem w Górach Fogaraskich i aż dziw, że nie jest czynna poza sezonem turystycznym. Kamienny budynek schroniska wzniesiono w wysokogórskim kotle ponad jeziorem Podragu u stóp grani głównej oraz odbiegających od Vf. Tariţa i Vf. Podragu grzbietów bocznych. Nocując w obiekcie, można zrobić kilka interesujących jednodniowych wypadów na szczyty. Z uwagi na niewielką odległość od grani głównej można tu także zajrzeć przy okazji dłuższej wędrówki graniowej. Drugi obiekt to schronisko Turnuri, oryginalnie położone u stóp fantazyjnych skalnych baszt przy górnej granicy lasu (1520 m n.p.m.). Czynne jest przez cały rok, dając oparcie latem i zimą, nie oferuje natomiast wyżywienia. U podnóży gór znajdują się ruiny Cabany Arpaş. Pełniła ona funkcje hoteliku i restauracyjki. Można tu było spotkać podchmielonych śliwowicą drwali, zabawiających się z pannami lekkich obyczajów. Obiekt kilka lat temu przestał pełnić swe podstawowe funkcje i przekształcił się w zwykły dom schadzek. Mieszkańcy okolicznych wiosek, chcąć pozbyć się ze swej okolicy tego rodzaju przybytku, po prostu zburzyli budynek. Przybyła po fakcie policja, poznawszy rzeczywiste przeznaczenie obiektu, zamknęła go - prawdopodobnie na stałe.

10

Bezdroża

Przewodnik "Rumunia. Mozaika w żywych kolorach...oraz Mołdowa. Wydanie IV" możesz kupić w Podróżniczej Księgarni Internetowej bezdroza.pl

Skomentuj:
Rumunia. Trasy górskie - przepiękne Góry Fogaraskie
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX