Francja. Paryż. Najsłynniejsze wyspy Sekwany

Czy wiedzieliście, że Katedra Notre Dame położona jest na największej wyspie Sekwany - Ile de la Cité - która jest jednym z najpopularniejszych miejsc w stolicy Francji, nie tylko ze względu na słynną katedrę? Zapraszamy Was na wycieczkę po najsłynniejszych wyspach Sekwany - Ile de la Cité i Ile Saint-Louis.
Paryż, Francja,Ile de la Cité, Ile Saint-Louis Paryż, Francja,Ile de la Cité, Ile Saint-Louis Ile de la Cité i Ile Saint-Louis/Fot. Shutterstock

Ile de la Cité i Ile Saint-Louis

Żadne inne miejsce w Paryżu nie pamięta tylu wydarzeń historycznych, co te dwie niewielkie wyspy położone na Sekwanie. Epoka Paryża zaczęła się właśnie tutaj, ponad 2 tys. lat temu. W III w. przed Chrystusem, niezmącony spokój przyrody został zakłócony przez pierwszą łódź, która dobiła do brzegu. Była to łódź plemienia Paryzjan (Parisii), od których pochodzi późniejsza nazwa miasta. Z czasem podobnych łodzi zaczęło przybywać, ze względu za walory obronnego położenia wysp. Przybywało ludzi, pojawiły się pierwsze prowizoryczne mosty, rozkwitało życie. Lutecja rozrastała się, aż w 52 r. stała się podległa Juliuszowi Cezarowi. Rzymianie nadali miastu imię pochodzące z nazwy plemienia, które na te tereny przybyło jako pierwsze, i tak zostało do dzisiaj.

Żadne inne miejsce w Paryżu nie pamięta wydarzeń sprzed tego okresu. I chociaż materialnych pamiątek pozostało bardzo niewiele, świadomość o historii nadaje miejscu specjalną aurę jako kolebki jednego z najpiękniejszych miast świata.

 

Île de la Cité

Ta największa wyspa na Sekwanie jest historyczną kolebką Paryża i stanowi topograficzne i duchowe centrum miasta od ponad 2 tys. lat. Tu znajdowały się pierwsze osady, tu też założono galijską Lutecję. Dziś Île de la Cité jest jednym z najpopularniejszych miejsc w stolicy Francji. Z obydwoma brzegami Sekwany łączy ją siedem mostów, a na sąsiednią Île Saint-Louis (wyspę św. Ludwika) można przejść po kolejnym - ósmym. Najbardziej znane zabytki Île de la Cité to: katedra Notre Dame., Sainte‑Chapelle. Conciergerie (zob. s. 105), Palais de Justice, Hôtel-Dieu.

Warto też zobaczyć inne ciekawe miejsca i obiekty m.in. wspomniany już Pont Neuf (Nowy Most) - najstarszy most w Paryżu . Z Pont Neuf można zejść na square du Vert Galant, gdzie latem można miło jest odpocząć w cieniu drzew. Bardziej na wschód znajduje się place Dauphine - jeden z najpiękniejszych placów Paryża. Ma on kształt trójkąta, a otaczają go XVII‑wieczne kamienice. Hôtel-Dieu wznosi się we wschodniej części wyspy. Jest to miejski szpital zbudowany na miejscu szpitala średniowiecznego, dotowanego przez Ludwika IX. W 1944 r. był areną ostrych starć między Niemcami a żandarmerią paryską. Z gmachem tym sąsiaduje place du Parvis Notre Dame, który obecnie jest sześciokrotnie większy niż w średniowieczu. Oznaczono na nim dawny przebieg ulic i układ budynków. Przed katedrą Notre Dame znajduje się też Point Zéro (Punkt Zero), od którego mierzy się odległości między Paryżem a innymi miejscowościami we Francji. Po północnej stronie Notre Dame rozłożyła się Quartier des Ancienes Cloitres - dawna dzielnica klasztorna, w której mieszkali i pracowali naukowo XII-wieczni zakonnicy. Na wschodnim krańcu wyspy wznosi się Mémorial des Martyrs de la Déportation.

Île de la Cité, Hôtel-Dieu: 6 place du Parvis de Notre Dame, dojazd: metro - linia 4, stacja Cité; linia 10, stacja Cluny - La Sorbonne; linie 1, 7, 11, 14, stacja Châtelet, autobus - linie 21, 24, 27, 38, 47, 85, 96, Balabus; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Druga pod względem wielkości wyspa na Sekwanie (po Île de la Cité), to oaza spokoju i zamożności, wolna od zgiełku miejskiego i tłumów turystów. Przeważa tu zabudowa XVII-wieczna. Na południowym krańcu wyspy znajduje się nieduże muzeum Adama Mickiewicza oraz muzeum Fryderyka Chopina, które mieszczą się w budynku Société Historique et Littéraire Polonaise. Ma tam siedzibę również Bibliothèque Polonaise. We wschodniej części wyspy wznosi się Hôtel Lambert - najwspanialsza XVII-wieczna rezydencja Paryża. Nieco dalej stoi Hôtel de Lazun, gdzie w 1845 r. przyjaciele Gautier i Baudelaire założyli bractwo palaczy haszyszu.

Île Saint-Louis (Wyspa św. Ludwika), Société Historique et Littéraire Polonaise: 6 quai d'Orléans; dojazd: metro - linia 7, stacja Pont Marie; linia 1, stacja Saint-Paul; linia 10, stacja Maubert-Mutualité, autobus - 67; tel.: Bibliothèque Polonaise: +33 (0)1 55428383; http://www.bibliotheque-polonaise-paris-shlp.fr; otwarte: Bibliothèque Polonaise - wt., czw., pt. 14.15-17.45, sb. 9.15-12.45; muzea - wejścia z przewodnikiem: śr. 14.00, 15.00, 16.00 i 17.00, sb. 9.00, 10.00, 11.00, 12.00; wstęp: muzea - bilety normalne 5 EUR, ulgowe 2 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Katedra Notre Dame, Paryż, Francja Katedra Notre Dame, Paryż, Francja Katedra Notre Dame/Fot. 123rf

Katedra Notre Dame

Katedra Notre Dame to serce i jeden z symboli Paryża. Powstała na miejscu bazyliki poświęconej św. Stefanowi, a ta z kolei zastąpiła świątynię pogańską. Kamień węgielny pod budowę katedry położono w 1163 r., a prace zakończono dopiero w połowie XIV w. Najstarszą częścią świątyni jest prezbiterium z podwójnym obejściem - powstała ona jeszcze w XII stuleciu. W czasie rewolucji francuskiej, podobnie jak inne kościoły, Notre Dame została zdewastowana (ocalał jedynie największy dzwon), a część cennego wyposażenia - skradziona. Zniszczeniu uległa m.in. tzw. Galeria Królów (28 rzeźb biblijnych władców z pokolenia Judy, przodków Chrystusa) na zachodniej, głównej, fasadzie: rewolucjoniści niszczyli ją, uważając, że są to posągi królów Francji. Katedra została przemianowana początkowo na Świątynię Rozumu, a następnie - Świątynię Najwyższej Istoty. Budowla służyła również jako magazyn. W 1844 r. zaczęto prace renowacyjne, które trwały aż 23 lata. Kierował nimi głównie architekt Viollet-le-Duc, któremu w dużej mierze świątynia zawdzięcza obecny kształt. Odnowiono m.in. centralną iglicę, dodano do niej posągi ewangelistów i apostołów, a na balustradzie otaczającej wieżę północną umieszczono chimery. Renowacja przyczyniła się w pewien sposób do powstania słynnej powieści Victora Hugo Dzwonnik z Notre Dame. W książce tej Hugo wyraził swój sprzeciw wobec odbywających się w kościele prac. Pisarz uważał, że stanowią one zbrodnię na dziedzictwie artystycznym Francuzów, gdyż w ich wyniku doszło do zniszczenia starej struktury architektonicznej.

 

W katedrze Notre Dame miały miejsce wydarzenia tak ważne dla historii Francji, jak koronacja Napoleona Bonaparte na cesarza. Tu także odbywały się ceremonie pogrzebowe kolejnych prezydentów Republiki Francuskiej: de Gaulle'a, Pompidou i Miterranda. Ciekawostką jest też to, że właśnie w katedrze 1573 r. Henryk Walezy przyjął posłów proponujących mu polską koronę. Obecnie w kościele w dalszym ciągu odprawiane są msze, często też organizowane są tu koncerty.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Paryż wycieczki - Katedra Notre Dame Paryż wycieczki - Katedra Notre Dame Fot. Shutterstock

Katedra Notre Dame

Katedra Notre Dame została wybudowana w stylu gotyckim. Uwagę zwraca zwłaszcza fasada zachodnia z potrójnym portalem z XIII w. o bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. W tympanonach umieszczono m.in. sceny z życia Matki Bożej (brama po lewej stronie) i przedstawienie Sądu Ostatecznego (środkowa); prawa brama poświęcona jest św. Annie. Powyżej znajduje się olbrzymia rozeta (o średnicy 9,6 m), w centrum której mieści się medalion z wizerunkiem Maryi. Pomiędzy rozetą a portalami można zauważyć szereg rzeźb. Jest to wspomniana już tzw. Galeria Królów. Fasadę zachodnią wieńczą dwie niemal 70-metrowe wieże. Zostały one udostępnione dla zwiedzających (wejście przez wieżę północną, od rue du Cloître Notre Dame). Chcąc je zwiedzić, trzeba przygotować się na prawdziwą wspinaczkę, gdyż na szczyt prowadzi 387 schodów. W trakcie wędrówki można zobaczyć z bliska słynne chimery, a także ważący 13 ton dzwon "Emmanuel". Legenda głosi, że został on odlany w 1631 r. z biżuterii ofiarowanej na ten cel przez paryżanki. Z wieży północnej przechodzi się do wieży południowej, z której rozciąga się wspaniały widok na Paryż. Najwyższa część katedry to iglica na skrzyżowaniu głównej osi katedry i transeptu. Ma ona 90 m wysokości, a do jej odbudowy w XIX w. wykorzystano ok. 250 ton ołowiu i dwa razy tyle drewna dębowego.

 

Wnętrze świątyni zadziwia ogromem: ma 130 m długości, 48 m szerokości, 35 m wysokości (w nawie głównej). Może pomieścić do 6 tys. osób. Katedra Notre Dame to kościół 5-nawowy. Północną i południową ścianę transeptu, znajdującego się mniej więcej w połowie długości budowli, zdobią wielkie rozety (ok. 13 m średnicy) - północna i południowa. XIII-wieczny witraż w rozecie północnej przedstawia Matkę Boską w otoczeniu postaci biblijnych. Rozeta południowa także zawiera elementy pochodzące z XIII w. Postacią centralną witrażu jest Chrystus, którego otaczają m.in. apostołowie. Przy skrzyżowaniu nawy głównej z transeptem, od strony południowej umieszczono XIV-wieczną figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem, nazywaną Matką Boską Paryską (Notre Dame de Paris). W kaplicach nawy południowej umieszczono cykl obrazów tzw. Mays (majowych) z lat 1630-1707, które fundowały paryskie cechy w dniu św. Józefa Robotnika (1 maja). W prezbiterium, ołtarz główny pochodzi z XIX w., ale pobliskie płaskorzeźby są już znacznie starsze, bo XIV-wieczne. Uwagę zwracają też bogato rzeźbione, barokowe stalle, XVIII-wieczne posągi Ludwika XIII i Ludwika XIV oraz wspaniała Pietà z 1723 r. Obecnie w kościele w dalszym ciągu odbywają się obrzędy religijne. Często są tu również organizowane koncerty.
Od strony południowej znajduje się skarbiec (wejście tuż za drzwiami do zakrystii, na poziomie stalli przy prezbiterium). Umieszczono tutaj dzieła sztuki, a także rekwizyty liturgiczne oraz relikwie. Na szczególną uwagę zasługują: drzewo krzyża (podobno tego prawdziwego), na którym umarł Jezus, i korona cierniowa.

 

Po wyjściu ze świątyni warto jeszcze obejrzeć absydę katedry, od strony placu Jana XXIII, z XIV-wiecznymi, ogromnymi łukami przyporowymi. Wspomniany plac otrzymał swoją nazwę na cześć papieża Jana XXIII. Niegdyś na jego miejscu (od XVII w.) znajdował się pałac i ogród, w którym zamieszkiwali kolejni biskupi Paryża. W 1831 r. pałac został jednak kompletnie splądrowany i zdemolowany, a wkrótce potem zburzony. Obecnie na placu stoi neogotycka fontanna, a także popiersie Goldiniego, weneckiego dramatopisarza, który umarł w Paryżu pod koniec XVIII w.

Na środku tego placu (przed wejściem do katedry) znajduje się Point Zéro, a w pobliżu (po prawej) stoi konny pomnik Karola Wielkiego.

Cathédrale Notre-Dame de Paris (katedra Notre Dame, katedra Panny Marii), 6 parvis Notre-Dame, place Jean-Paul II; dojazd: metro - linia 4, stacje Cité lub St-Michel; linie 1, 11, stacja Hôtel de Ville; linia 10, stacje Maubert-Mutualité lub Cluny-
-La Sorbonne; linie 1, 11, 14 stacja Châtelet; tel. +33 (0)1 42345610; http://www.notredamedeparis.fr; otwarte: katedra - pn.-pt. 8.00-18.45, sb.-nd. 8.00-19.15; skarbiec - pn.-pt. 9.30-18.00, sb. 9.30-18.00, nd. 13.30-18.30; wstęp: skarbiec - bilety normalne 3 EUR, ulgowe 2 EUR; wieże - bilety normalne 8 EUR, ulgowe 5 EUR; krypta archeologiczna - bilety normalne 4 EUR, ulgowe 3 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Katedra Notre Dame, Plac Jana XXIII, Francja, Paryż Katedra Notre Dame, Plac Jana XXIII, Francja, Paryż Katedra Notre Dame i Plac Jana XXIII/Fot.Wagner51/CC/Wikimedia

Plac Jana XXIII i Krypta Archeologiczna Katedry Notre Dame

Otoczone drzewami i schowane z tyłu słynnej katedry, miejsce to dedykowane jest papieżowi Janowi XXIII. Dawniej, począwszy od XVII w., na placu stał pałac arcybiskupa. Został on jednak zniszczony podczas zamieszek w 1831 r. Obecnie jedyną budowlą jest tu gotycka fontanna z 1845 r. Plac papieski na Île de la Cité to doskonałe miejsce do obserwacji detali architektonicznych tylnej części Notre-Dame, jak również do odpoczynku w cieniu drzew i zebrania sił do dalszych wizyt.


Plac Jana XXIII-go, place du Parvis Notre-Dame; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité lub St-Michel, autobus - 21, 24, 27, 38, 47, 85, 96; wstęp wolny.


Wiele osób spacerujących po placu Parvis przed katedrą Notre-Dame nie zdaje sobie sprawy, że tuż pod współczesną kostką chodnikową, w podziemiach, można oglądać pozostałości starożytnej Lutecji, czyli początków Paryża! Muzeum otwarto w 1980 r. by ukazać turystom i badaczom to, co zostało odkryte podczas wykopalisk przeprowadzonych w latach 1965-72. Pokruszone mury, zarysy dawnego miasta, obecnie leżące pod powierzchnią ziemi, dają wyobrażenie o tym, jak żyło się w Lutecji sprzed dwóch tysięcy lat. I nie tylko wtedy - muzeum bowiem ukazuje również okres średniowiecza. Doskonałe miejsce dla tych, którzy lubią "cofnąć się w czasie".

Crypte du Parvis (Krypta Archeologiczna), 7 parvis Notre-Dame - place Jean-Paul II - 75004 Paris; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité lub Saint-Michel, autobus - 21, 24, 27, 38, 47, 85, 96; kolejka RER - B lub C, stacja St-Michel; tel.: +33 (0)1 55425010; http://www.crypte.paris.fr; otwarte: 10.00?18.00, oprócz pn. i dni świątecznych; kasy zamykane są o godz. 17.30; bilety: normalne 4 EUR, ulgowe 3 EUR,

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Paryż, Francja, Palace de Justice Paryż, Francja, Palace de Justice Palace de Justice/Fot. 123rf

Palais de Justice

Palais de Justice znajduje się w zachodniej części Île de la Cité. Idąc wzdłuż Sekwany, dochodzimy po kilkuset metrach do mostu St Michel, skąd już widać ten okazały budynek. W jego murach przetrwały pozostałości najstarszego pałacu królewskiego. W ciągu wieków rezydencja była powiększana, m.in. w XIII w. powstała słynna Sainte-Chapelle, a w XVIII stuleciu reprezentacyjne schody. Gdy rezydencję królewską przeniesiono w inne miejsce (w XIV w.), budynek został w większości zajęty przez instytucje wymiaru sprawiedliwości, np. w strażnicy urządzono więzienie znane jako Conciergerie. Swój obecny kształt pałac w dużej mierze zawdzięcza XIX-wiecznej rekonstrukcji. Współcześnie budynek jest siedzibą sądów.

 

Palais de Justice (Pałac Sprawiedliwości), 4 boulevard du Palais; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité; linie 1, 7, 14, 11, stacja Châtelet, autobus - 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85 i Balabus; kolejka RER - linia B, stacja Châtelet lub St-Michel; tel.: +33 (0)1 44325252; http://www.ca-paris.justice.fr; otwarte: latem pn.-pt. 9.30-18.00, zimą pn.-pt. 10.00-17.00; wstęp wolny (z wyjątkiem Sainte-Chapelle i Conciergerie); obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

La Conciergerie, Francja, Paryż La Conciergerie, Francja, Paryż La Conciergerie/Fot. 123rf

La Conciergerie

Conciergerie to dawny zamek królewski z XIV w., a także więzienie. Jej nazwa pochodzi od słowa concierge ("strażnik"). Wejście do muzeum znajduje się po prawej stronie podwórza pałacowego, od strony ulicy. Okazałą gotycką budowlę zdobią z zewnątrz cztery wieże, a w środku zachowała się m.in. Ogromna (70 × 27 × 7 m) Sala Gwardii Królewskiej. Złą reputację Conciergerie zyskała w czasach rewolucji francuskiej, gdy była siedzibą Trybunału Rewolucyjnego. Otrzymała wówczas przydomek "przedpokoju do gilotyny", a zginęło w niej ok. 4 tys. osób, w tym królowa Maria Antonina oraz Danton i Robespierre, przywódcy rewolucji. W 1914 r. Conciergerie przekształcono w muzeum. Obecnie stanowi część Palais de Justice.

 

La Conciergerie, 2 boulevard du Palais; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité; linie 1, 7, 14, 11, stacja Châtelet, autobus - 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85 i Balabus; kolejka RER - linia B, stacja Châtelet lub St-Michel; tel.: +33 (0)1 53406080; http://conciergerie.monuments-nationaux.fr; otwarte: III-X wt.-nd. 9.30-18.00, XI-II 9.00-17.00, zamknięte 1 I, 1 V, 25 XII; bilety: normalne 7 EUR, ulgowe 4,5 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Francja, Paryż, Święta Kaplica Francja, Paryż, Święta Kaplica Wnętrze Świętej Kaplicy/Fot. Mael vreizh/CC/Wikimedia

Sainte-Chapelle (Święta Kaplica)

Ten klejnot późnogotyckiej architektury to obowiązkowy punkt wizyty w Paryżu. XIII-wieczna kaplica znajduje się na wyspie Cité, a otaczają ją zabudowania Pałacu Sprawiedliwości (Palais de Justice). Kiedyś stanowiła część dawnego pałacu królewskiego. Wzniesiono ją w zaledwie 33 miesiące. Inicjatorem budowy był Ludwik IX Święty, a w kaplicy miała być przechowywana korona cierniowa - relikwia, którą król przywiózł z wyprawy krzyżowej.

Budowla zachwyca lekkością konstrukcji. Sklepiony dach spoczywa na cienkich murach, po których jak woal ciągną się w dół wielkie okna. Szczyt jednego z pinakli zdobi replika korony cierniowej. Kaplica jest dwupoziomowa. Dolna część, przeznaczona dla dworu królewskiego, jest mniejsza i ciemniejsza. Spiralne schody prowadzą z zacienionego miejsca w kryształową przestrzeń górnego poziomu (pierwotnie przeznaczoną dla rodziny królewskiej), gdzie przez wielkie okna wpadają nawet najsłabsze promienie słońca. XIII-wieczne, wielobarwne witraże przedstawiają 1134 sceny biblijne. Na zachodniej fasadzie kaplicy znajduje się wielka rozeta ze scenami z Apokalipsy św. Jana, ufundowana przez Karola VIII w 1485 r. W Sainte-Chapelle odbywają się regularnie koncerty, które w świetlnej oprawie, jaką tworzą witraże, stanowią niezwykłe przeżycie artystyczne.

Sainte-Chapelle (Święta Kaplica), 4 boulevard du Palais; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité; linie 1, 4, 7, 11, 14, stacja Châtelet, autobus - 21, 27, 38, 85, 96 i Balabus; kolejka RER - linia D, stacja St-Michel; tel.: +33 (0)1 53737850; otwarte: codz. III-X 9.30-18.00, XI-II 9.00-17.00; bilety: normalne 8 EUR, ulgowe 5 EUR; obiekt przystosowany dla osób niepełnosprawnych.

 

Po wizycie w Sainte Chapelle rue de Lutece (ulica Lutecji) doprowadzi nas do zielonego skweru, który zajęty jest przez Marché aux Fleurs, czyli rynek kwiatowy. Ale nie tylko, bo sprzedawane są również różnego typu rośliny, które ciężko zamknąć w kategorii "kwiaty", natomiast w niedziele odbywa się tu targ ptaków. Zapach kwiatów czuć już na pobliskim placu Louis-Lepine; to coś nietypowego w centrum miasta. Rynek kwiatów dodaje kolorytu i jest jednym z ostatnich marketów tego typu w całym mieście.

Marché aux Fleurs, place Louis Lepine; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité lub St‑Michel; otwarte: 8.00-19.00.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Sekwana, Francja, Paryż Sekwana, Francja, Paryż Sekwana/Fot. Shutterstock

Hôtel-Dieu i Mémorial des Martyrs de la Déportation

Hôtel-Dieu

Kierując się w stronę katedry Notre Dame napotykamy ogromny kompleks szpitalny - Hôtel-Dieu. Początki działalności opiekuńczo-medycznej w tym miejscu sięgają VII w. Pierwszy Hôtel-Dieu powstał w wieku XII. Jednak w XIX w. Baron Georges Haussmann, realizujący ogromny projekt przebudowy Paryża zainicjowany przez Napoleona III, wyburzył dawną konstrukcję. Na jej miejscu w latach 1866-78 wybudowano nowy gmach, który służy dziś jako szpital dla centralnego Paryża.

Hôtel-Dieu, place du Parvis Notre Dame; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité lub St‑Michel, autobus: 21, 24, 27, 38, 47, 85, 96; wstęp wolny.

 

Mémorial des Martyrs de la Déportation

Mieści się na południowym krańcu Île de la Cité, na samym jej "koniuszku". Mauzoleum poświęcono 200 tys. osób deportowanych w czasie II wojny światowej do obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Buchenwaldzie. Obiekt, mający formę kamiennego bunkra, został otwarty w 1962 r. Zamierzeniem architekta było wywołanie u osoby odwiedzającej to miejsce wrażenia zamknięcia, uwięzienia - poprzez zastosowanie wąskich przejść, ciasnych klatek schodowych, słabego oświetlenia, a także "kolczastych" bram. Wewnątrz mauzoleum, na ścianach zobaczymy fragmenty utworów wojennych, których autorami są znani francuscy artyści i filozofowie, np. Saint-Exupéry czy Sartre. Znajduje się tu także grób nieznanego więźnia i ziemia z różnych obozów zagłady.

 

Mémorial des Martyrs de la Déportation (pomnik Ofiar Deportacji), square de l'Île de France; dojazd - linia 4, stacja Cité; linia 10, stacja Maubert-Mutualité, autobus -21, 38, 47, 85, 96; kolejka RER - linia B, stacja St-Michel - Notre-Dame; tel.: +33 (0)1 46338756; otwarte: latem 10.00-12.00 i 14.00-19.00, zimą 10.00?12.00 i 14.00-17.00; wstęp wolny

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Pont Neuf, Paryż, Francja Pont Neuf, Paryż, Francja Pont Neuf/Fot.123rf

Pont Neuf

Nazwa jest myląca, bowiem znaczy ona "nowy most". A tymczasem jest to najstarszy most w Paryżu. Henryk III rozpoczął budowę w 1578 r., a inauguracja odbyła się w 1607 r. Most łączy Île de la Cité z miastem po obydwu stronach rzeki, a jego długość wynosi 275 m.

Pont Neuf; dojazd: metro - linia 7, stacja Pont-Neuf.

 

Hôtel de Lauzun

Budynek powstał w XVII w., dzięki pracy Louis'a Le Vau i Charles'a Le Brun. W 1682 r. posesja została sprzedana francuskiemu dowódcy wojskowemu (Duc de Lauzun). Charles Beaudelaire, Honoré de Balzac i Théophile Gautier spotykali się tu w ramach tzw. klubu haszyszystów ( Le club des Hachischins). Mieszkał tu również Richard Wagner. Władze miejskie odkupiły budynek w 1928 r. i obecnie służy on m.in. jako miejsce przyjęć wydawanych przez mera Paryża.

Hôtel de Lauzun, 17 quai d'Anjou; dojazd: metro - linia 7, stacja Pont-Marie lub Sully‑
-Morland.

 

Place du Vert-Galant

Przenosimy się na przeciwległy kraniec wyspy, na jej północną część. Zapewne to właśnie ten koniuszek wyspy Cité był punktem obserwacyjnym w czasach Lutecji. Dziś jest to doskonałe miejsce do podziwiania uroku Sekwany, obserwowania przepływających statków i prowadzenia rozmów z przyjaciółmi. A komu znudzą się rozmowy, może wybrać się w podróż statkiem Vedettes du Pont Neuf. Plac jest dedykowany Henrykowi IV, który podjął się wysiłku upiększenia Paryża poprzez budowę licznych parków.

Place du Vert-Galant; dojazd: metro - linia 4, stacja Cité lub linia 7, stacja Pont-Neuf.

 

Zobacz też:

Francja. 8 powodów, dla których warto odwiedzić Paryż

Cuda świata. Francja. Mont Saint Michel - klasztor na wodzie

Francja. Paryż - największe atrakcje Paryża w pigułce

Hotele w Paryżu

Przewodnik Bezdroża

Więcej informacji na temat Paryża znajdziesz w przewodniku wydawnictwa Bezdroża pt:

Paryż. Stolica sztuki, kuchni i mody. Wydanie I

Więcej o: