Małgorzata Preuss-Złomska i Marcin Złomski*, fotograficy i podróżnicy

Serce zostało w... Marcin: ...mazowieckiej wsi Łady. Choć zwiedziliśmy 70 krajów na sześciu kontynentach, nie wyobrażamy sobie, że moglibyśmy mieszkać gdzieś indziej

W wielu miejscach czujemy się dobrze, ale zawsze tęsknimy do nadwiślańskich łąk, płaczących wierzb i bocianów. Chętnie wracamy do naszego stuletniego domu krytego strzechą. Nigdzie ptaki nie śpiewają tak jak tutaj. To nasze miejsce na ziemi.

Najlepsze wakacje...

Małgorzata: trwały 313 dni. Rok temu pojechaliśmy w podróż dookoła świata. Przemierzyliśmy 100 tys. km i odwiedziliśmy 20 krajów. Ruszyliśmy z Meksyku, przez pół roku zwiedzaliśmy Amerykę Południową, dotarliśmy do Ziemi Ognistej, potem na Wyspę Wielkanocną, Samoa, Tonga i do Polinezji Francuskiej. Na koniec spędziliśmy dwa miesiące w Nowej Zelandii. Nie musieliśmy się spieszyć, bo w każdej chwili można było przełożyć rezerwację naszego biletu dookoła świata. Do Polski wróciliśmy miesiąc później, niż planowaliśmy. Tylko rodzice mieli żal, że nie zdążyliśmy na Wielkanoc.

Marcin: Podczas tej podróży największe wrażenie zrobiła na nas Patagonia. Jechaliśmy samochodem słynną szutrową drogą nr 40, która ciągnie się wzdłuż pasma Andów. Mijały nas najwyżej trzy samochody dziennie. Dookoła pustka, niezmierzone przestrzenie, na horyzoncie góry i rozrzucone co kilkaset kilometrów estancje - wielkie posiadłości ziemskie. I nieustający wiatr, tak silny, że otwierając drzwiczki samochodu, trzeba je mocno trzymać, by ich nie wyrwał. W Chile właściciele estancji, w której zatrzymaliśmy się na noc, zaprosili nas na rodeo z udziałem prawdziwych gauchos - pasterzy bydła w tradycyjnych strojach.

Niebo w gębie poczułem...

Marcin: w Kambodży, jedząc grillowaną żmiję - wprost rozpływała się w ustach. Ale najbardziej niesamowitą przygodę kulinarną przeżyłem w Indonezji. Długo się do tego przymierzałem, ale w końcu odważyłem się zjeść pękatą, białą larwę. Okazała się wspaniała - miała smak kokosowy, wydobyto ją bowiem z orzecha kokosowego. Małgosia stwierdziła, że już nigdy więcej mnie nie pocałuje, ale... nie dotrzymała słowa.

Niezapomniany środek transportu...

Małgorzata: barka towarowa, którą płynęliśmy z Panamy do Kolumbii. Do Caracas można się przedostać tylko tak, bądź samolotem, przez puszczę prowadzi bowiem niebezpieczny szlak przemytników narkotykowych. Podróżowaliśmy z kolumbijskimi robotnikami pracującymi w Panamie, którzy wracali do domu. Gdy o godz. 19 dotarliśmy do Kolumbii, okazało się, że jest za późno, by wpłynąć do portu. Noc spędziliśmy więc na morzu - na dachu barki rozłożyliśmy karimaty i spaliśmy pod gwiazdami.

Niezapomniane chwile...

Małgorzata: spędziliśmy na Fidżi, w wiosce Navala. Najpierw przedstawiono nas szefowi osady. Musieliśmy wręczyć mu w podarunku woreczek ze zmielonymi korzeniami rośliny kava (nie mylić ze znaną nam kawą). Zrobiono z nich wywar w kolorze brudnej skarpety. Smakował niewiele lepiej, ale należało skosztować, bo tego wymagał rytuał. Potem mieliśmy już wolną rękę i do woli mogliśmy zwiedzać okolicę i robić zdjęcia. Otoczyły mnie dzieci i kazały śpiewać polskie piosenki, a nawet nasz hymn, kąpaliśmy się razem w rzece, wygłupialiśmy. Wieczorem jedna z rodzin zaprosiła nas na kolację. Długo rozmawialiśmy (po angielsku, bo Fidżi była angielską kolonią), a potem zostaliśmy u nich na noc.

Najciekawsza pamiątka z wakacji...

Marcin: dwumetrowe, drewniane rzeźby ważące po kilkadziesiąt kilogramów. Przedstawiają autentycznego króla i królową pewnej wioski na Timorze - osobiście uścisnęliśmy dłonie władców.

Nigdy więcej nie wrócimy do...

Marcin: Nowej Zelandii, choć wydawałoby się, że to bardzo atrakcyjne miejsce. I rzeczywiście przyroda - fiordy, góry, wulkany - jest wspaniała. Jednak dla nas to kraj nazbyt przewidywalny, najeżony przepisami i nakazami, np. na szlaki górskie trzeba się zapisywać przez internet, z rocznym wyprzedzeniem. Ludzie są serdeczni, ale mało spontaniczni. Ich grzeczność jest wyuczona, pozdrawiają, bo tak wypada. Nie ma takiej swobody jak w Azji i Ameryce Południowej. Wszystko jest ładne, cukierkowe jak z obrazka, ale bez charakteru. O wiele lepiej czuliśmy się na Fidżi, gdzie ulice tętnią życiem, oszałamiają dźwiękami, barwami, zapachami, a ludzie zagadują, bo naprawdę czują taką potrzebę.

Naszym marzeniem jest...

Małgorzata: podróż na Antarktydę, bo fascynują nas niezmierzone, ciągnące się po horyzont przestrzenie.

Małgorzata Preuss-Złomska i Marcin Złomski prowadzą wyprawy Klubu Podróży Horyzonty i stronę internetową www.5stronaswiata.pl