Najstarszy przepis na pierniki

Weź miodu praśnego ile chcesz,

włóż do naczynia,

wlej do niego gorzałki mocnej sporo i wody,

smaż powoli szumując, aż będzie gęsty,

wlej do niecki,

przydaj imbieru białego, gwoździków, cynamonu, gałek, kubebów, kardamonu, hanyżu nietłuczonego, skórek cytrynowych drobno krajanych, cukru ileć się będzie zdawało,

wszystko z gruba przetłukłszy,

wsyp do miodu gorącego, miarkując, żeby niezbyt było,

zmieszaj,

a jak miód ostygnie, że jeno letni będzie,

wsyp mąki żytniej ile potrzeba,

umieszaj,

niech tak stoi nakryto, aż dobrze wystygnie,

potym wyłóż na stół,

gnieć jak najmocniej, przydając mąki ile potrzeba,

potym nakładź cykaty krajanej albo skórek cytrynowych w cukrze smażonych,

znowu przegnieć

i zaraz formuj pierniki, wielkie według upodobania porobiwszy,

możesz znowu po wierzchu tu i owdzie wtykać cykatę krajaną, do wierzchu pozyngowawszy piwem

kłaść do pieca

i wyjąwszy je jak się przepieką, znowu je zyngować miodem z piwem smażonym i znowu po wsadzeniu do pieca.

"Compendium medicum auctum, to jest krótkie zebranie i opisanie chorób", Jasna Góra 1725