Włochy Neapol. Zamki i pałace Starówki

Najpiękniejsze zabytki Starówki w Neapolu położone są blisko wybrzeża morskiego. W bliskim sąsiedztwie znajdują się tam dawne rezydencje monarsze Castel dell'Ovo, Castel Nuovo i Palazzo Reale di Napoli.
Włochy Neapol. Via Toledo

Via Toledo jest jedną z najbardziej znanych ulic Neapolu, choć ma zaledwie 1200 m długości. Swój początek bierze ona na Piazza Dante i kończy się na Pizza Trieste e Trento w pobliżu wybrzeża. W efekcie przebudowy centrum Neapolu, oprócz szerokiego traktu, powstały po obydwu jego stronach liczne domy i pałace, a nawet kościoły. W nowych domach zamieszkali hiszpańscy żołnierze i oficerowie wraz ze swoimi rodzinami, dlatego przylgnęło do tej części Neapolu określenie "dzielnice hiszpańskie". Obecnie w pałacach przy Via Toledo mieszczą się banki i hotele, różne biura i urzędy, a w dolnych partiach budynków funkcjonują ekskluzywne sklepy, restauracje, cukiernie i bary. Z tego też powodu Via Toledo uważana jest za centrum życia handlowego i kulturalnego, i jest chętnie odwiedzana zarówno przez mieszkańców Neapolu, jak i turystów.

Włochy Neapol. Zwiedzanie

Piazza Dante, gdzie Via Toledo ma swój początek, jest jednym z najstarszych placów Neapolu. Poprzez swoje połączenie z pobliską bramą miejską Port'Alba dotyka najważniejszego traktu miasta - antycznego decumanusa (obecnie Via dei Tribunali).

Włochy Neapol. Po skręceniu w Via San Carlo, po 100 m znajduje się Galleria Umberto I (Galeria Umberta I). Jest to ogromnych rozmiarów przeszklona budowla wzniesiona na planie krzyża greckiego z wysoką na 56,7 m kopułą. Neapolitańska galeria wzorowana była na powstałej w latach 1865-1877 w Mediolanie Galerii Wiktora Emanuela. Intencją twórców galerii była chęć pomieszczenia w jednym miejscu sklepów, kawiarni, biur, urzędów, a nawet położonych na górnym piętrze apartamentów mieszkalnych.

Zachodnie skrzydło galerii wychodzi wprost na Teatro di San Carlo (Teatr św. Karola). Został on wybudowany na polecenie króla Karola VII (1735-1759), pierwszego władcy z rodu Burbonów na neapolitańskim tronie. Lata świetności teatru przypadły na 2. połowę XVIII, gdy w Neapolu wspaniale rozwijała się opera komediowa (opera buffa). Scena neapolitańskiego teatru gościła wówczas najwybitniejszych śpiewaków operowych świata.

Nazwa pobliskiego Piazza del Plebiscito (plac Plebiscytu) nawiązuje do historycznego plebiscytu, jaki odbył się w tym miejscu w 1860 r. Zdecydował on o przyłączeniu Królestwa Obojga Sycylii do Królestwa Sardynii i Piemontu, co doprowadziło w następnym roku do powstania Zjednoczonego Królestwa Włoch. Przy zachodnim skraju placu stoi kościół poświęcony św. Franciszkowi z Paoli, który od wieków uznawany był za patrona Królestwa Neapolu. Nowa świątynia - kościół św. Franciszka z Paoli - była wotum dziękczynnym za odzyskanie królestwa dla dynastii Burbonów.

Palazzo Reale di Napoli (Pałac Królewski) znajdujący się przy Piazza del Plebiscito zbudowany został w miejscu dawnej rezydencji hiszpańskich wicekrólów Neapolu. Obok Capo di monte, Caserty i Portici należał do oficjalnej rezydencji dynastii Burbonów panujących w Królestwie Neapolu (od 1816 r. w Królestwie Obojga Sycylii).

W sąsiedztwie Palazzo Reale di Napoli położona jest inna znana rezydencja władców Neapolu - Castel Nuovo (Nowy Zamek) zwany przez mieszkańców Neapolu Maschio Angioino. Jest to jedna z kilku warownych budowli w Neapolu, a zarazem najbardziej rozpoznawalny symbol miasta.

Na zachód od Castel Nuovo rozciąga się rozległy Piazza del Municipio (plac Ratuszowy). Przylega on do pałacu, w którym znajduje się siedziba władz miejskich Neapolu i stąd jego nazwa. Ratusz znany jest także pod dawną nazwą - Palazzo San Giacomo i został zbudowany przez Ferdynanda I Burbona jako siedziba ministerstw Królestwa Neapolu.

Na zachód od Piazza del Municipio rozciąga się jedna z najstarszych, a zarazem najpiękniejszych dzielnic Neapolu - Borgo Santa Lucia. Jej piękno rozsławiły nie tylko tutejsze zabytki, ale również pieśni, jak choćby słynna na cały świat Santa Lucia.

Po powrocie na Via Partenope biegnącą wzdłuż wybrzeża, w odległości 100 m, po prawej stronie dostrzec można majestatyczną Fontana del Gigante (Fontannę Giganta). Pochodzi ona z początku XVII w. i została zaprojektowana przez znanego rzeźbiarza Pietra Berniniego.

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w przewodniku nowej serii Miasta Marzeń 2 - Neapol



Do kupienia w Kulturalnym Sklepie