Hiszpania Minorka - odpocznij w porcie Mao

Minorka, sąsiadka Majorki w archipelagu Balearów należącym do Hiszpanii, jest bardzo bogata w zabytki i ma ich więcej niż Majorka. Minorka ma też odrębną historię. Ponad połowa terytorium wyspy znajduje się pod patronatem UNESCO jako rezerwat biosfery.
Hiszpania Minorka - Mao

Pamiątką po rekonkwiście w 1287 r. dokonanej przez Alfonsa III Liberalnego, pozostaje ufundowany przez niego kościół Santa Maria przy Plaça Constitució. Z kościołem sąsiaduje georgiański ratusz wzniesiony w XVIII w. przez Brytyjczyków. Budynki w stylu georgiańskim, który rozwijał się w Wielkiej Brytanii i koloniach w XVIII w. w czasach panowania trzech królów Jerzych (ang. George), widać w mieście Maó i porcie. Przy carrer Isabel II stoi barokowy kościół Sant Francesc, zbudowany w miejscu gotyckiej świątyni zniszczonej - jak całe miasto - podczas pamiętnej wizyty korsarza Barbarossy. Mury zewnętrzne mają złotawobeżowy odcień, a ściany wewnątrz są różowawe. Zachwycają rzeźbione filary i ośmiokątna kaplica Niepokalanego Poczęcia, w stylu churrigueryzmu.

Hiszpania Minorka - Port Mao

Kto chce poznać dzieje i architekturę Maó, niech wybierze się na wycieczkę statkiem po porcie. Na początku trasy pojawiają się georgiańskie budynki, w kolorach białym i różowym, dawnych władz portu oraz Golden Farm H. Nelsona. Brytyjski admirał w 1805 r. zadał klęskę pod Trafalgarem połączonej flocie francuskiej i hiszpańskiej, a w rezydencji Złota Farma, zwanej teraz Sant Antoni, pisał tęskne listy do ukochanej Emmy Hamilton. Dalej jest śliczny domek na wodzie zwany Małą Wenecją (pełni funkcje pogrzebowe) i angielski biały cmentarz. Statek mija dwie małe wyspy. Na Illa del Rei zachowały się budynki szpitala wojskowego. U jej brzegów wylądował w 1287 r. Alfons III, dlatego została nazwana Wyspą Króla. Na Illa Plana była stacja kwarantanny. Za wyspami statek wpływa do zbudowanego w 1900 r. kanału San Jordi. Oddzielono nim od stałego lądu ogromny szpital morowy, który dla pewności otoczono wysokim murem, by wiatr nie przenosił zarazy do miasta. Kraniec półwyspu La Mola zajmuje ogromna forteca Isabel II, zwana powszechnie La Mola, zbudowana przez Hiszpanów w II połowie XIX w. z zamysłem obrony przed Francuzami i Brytyjczykami. Jak wiele podobnych obiektów militarnych, nie spełniła swej roli, gdyż nie nadążyła za postępem techniki wojennej.

Hiszpania Minorka - Forty. Przez całe XVIII stulecie dwa forty broniły dostępu do portu Maó, o który rywalizowali Francuzi, Brytyjczycy i Hiszpanie. Castell Sant Felip , wzniesiony w XVI w. na rozkaz zasiadającego na tronie hiszpańskim cesarza Karola V Habsburga, miał bronić portu przed tureckimi piratami. Rozbudowany przez Brytyjczyków, zanim został zburzony w 1756 r., był uważany za największą twierdzę w Europie. W 1782 r. w jego podziemiach przez sześć miesięcy kryło się przed hiszpańskim wojskiem ponad 3 000 żołnierzy brytyjskich i ludności cywilnej. Sant Felip łączy się tunelem z fortem Marlborough , nad zatoką Sant Esteve, ukończonym w latach 20. XVIII w. Twierdza służyła ze zmiennym szczęściem Brytyjczykom, Francuzom i Hiszpanom.

Hiszpania Minorka - Trepucó i Talati de Dalt

W okolicach Maó znajdują się pozostałości dwóch osad talajockich. Do Trepucó można dojść z Plaça S'Esplanada w kierunku południowym carrer Cós de Gracia (ok. pół godziny pieszo), a do Talati de Dalt (4 km) autobusem jadącym do miasta Alaior. Osady otoczone są cyklopowym murem, widać resztki budowli mieszkalnych, talajoty* i dobrze zachowane taule. W 1781 r. w Trepucó żołnierze francuscy ścięli stożki talajotów, poszerzyli je i umieścili na nich karabiny. Mimo to uczeni wciąż mają wątpliwości, czy stożkowate talajoty pełniły w przeszłości funkcje obronne.

* rodzaj budowli megalitycznych powstających na Balearach ok. 1300 r. p.n.e. Talajoty (5-10 m wysokości) mają kształt stożkowatej wieży.

Hiszpania Minorka - Bazylika w Son Bou i Calescoves

Alaior, założone w 1304 r. przez króla Majorki Jaume'a II, urzeka pięknem białych domów przy wąskich uliczkach. Z miasteczka prowadzi droga na 4-kilometrową piaszczystą plażę Son Bou. Jest tam wczesnochrześcijańska bazylika z V w., a niedaleko znajduje się osada talajocka Torre d'en Galmés. Inną drogą można pojechać z Alaior do kurortu Son Vitamina, a stamtąd pójść do Calescoves, zespołu ponad stu jaskiń wykutych w miękkiej wapiennej skale. Pieczary zamieszkiwali ludzie od epoki neolitu do końca XX w. (grupy Cyganów). W części z nich grzebano zmarłych.