Największe atrakcje Litwy: Troki (Trakai)

Troki jest miastem, które swojego czasu było drugą stolicą Litwy. Nie bez powodu...
Litwa, Łotwa i Estonia. Nadbałtyckim szlakiem. Wydanie I - kup przewodnik w księgarni internetowej Bezdroża

Niewielka miejscowość kryje w sobie bogactwo historycznych pamiątek, na czele ze średniowiecznym zamkiem położonym na środku jeziora. Jedno z najciekawszych i najbardziej atrakcyjnych turystycznie miejsc na Litwie, także ze względu na niezwykle malownicze położenie. Troki leżą na pagórkowatym, porośniętym lasami terenie, obfitującym w jeziora.

Troki były drugą stolicą Litwy. Początkowo siedziba władcy znajdowała się w Starych Trokach, później przeniesiono ją do Nowych Trok, których położenie było bardziej dogodne pod względem strategicznym. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 2. poł. XIV w. Już wtedy miasto posiadało swój samorząd, przyjeżdżali tu kupcy z Niemiec i Anglii. Zamek odgrywał ważną rolę obronną podczas walk z Krzyżakami. Pod koniec XIV w. do Trok zostali sprowadzeni z Krymu Karaimowie (zob. ramka s. 110). Był to jeden z elementów polityki zaludniania mało rozwiniętych obszarów Wielkiego Księstwa, poza tym książę Witold chciał z nich utworzyć swoją przyboczną straż. Troki były pierwszym miejscem osiedlenia Karaimów i na długie lata pozostały ich głównym ośrodkiem na Litwie.

W mieście odbywały się targi, pracował tu także Najwyższy Trybunał Litewski. W XVI w. Troki dotknęła epidemia dżumy, miasto zostało spalone i zniszczone. Później przez długi czas stanowiło główny ośrodek wojewódzki i powiatowy.

Warto zobaczyć w Troki

Zamek na wyspie na jeziorze Galve - jedyny zamek w Europie Wschodniej położonym na wyspie - był ulubioną siedzibą księcia Witolda, który wzniósł go w miejscu poprzedniej, drewnianej budowli. Zamek był także siedzibą kilku kolejnych wielkich książąt litewskich. Później pełnił rolę więzienia politycznego, wreszcie popadł w ruinę. Podczas wojny z Moskwą w XVII w. został doszczętnie zniszczony. Odrestaurowano go dopiero w XX w. - wcześniej pasjonaci mogli podziwiać jedynie ruiny. Gotycka budowla składa się z dwóch części: zamku górnego i dolnego. Całość otaczają mury i fosa. Wewnątrz znajduje się muzeum z ekspozycją poświęconą historii Trok i przyległym doń terenom oraz trockim Karaimom.

Zamek na wyspie, Kęstueio 4; tel.: +370 52853946; info@trakaimuziejus.lt; codz. V-IX 10.00-19.00, przez pozostałą część roku do 17.00, w pn. nieczynne; bilety: normalny 12 LTL, ulgowy 5 LTL.

Kościół katolicki pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny (ul. Birutes) został wybudowany przez Witolda, zwanego przez Litwinów Wielkim. Początkowo kościół był dużo mniejszy, jednak został znacznie rozbudowany podczas kolejnych renowacji. Wewnątrz znajduje się słynący cudami obraz Matki Boskiej. Obraz został koronowany przez biskupa wileńskiego koronami podarowanymi przez papieża Klemensa XI. Był drugim, po częstochowskim, otoczonym największym kultem wizerunkiem w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Było tak do czasu uzyskania większego znaczenia przez obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej.

Kapliczka św. Jana Nepomucena została postawiona w centrum Trok w XVII w. Pierwotnie była prawdopodobnie słupem ogłoszeniowym. Później dodano figurkę Jana Nepomucena, który jest patronem mostów, przepraw rzecznych, itp. W czasach ZSRR figurkę usunięto, jednak w 1990 r. wróciła na swoje miejsce.

Kenesa karaimska (ul. Karaimu 30). Karaimska świątynia została wybudowana w XVIII w. Zniszczona przez pożary, była kilkakrotnie odbudowywana. Wewnątrz ażurowa ściana oddziela główne pomieszczenie od części przeznaczonej dla kobiet.

Cmentarz karaimski (ul. Žalijoi) posiada wiele starych nagrobków w formie stelli z napisami po polsku, karaimsku i rosyjsku.

Zamek na półwyspie był początkowo drewniany. Prawdopodobnie został zbudowany przez Kiejstuta w XIV w. Kilkakrotnie go przebudowywano i odnawiano. Pierwotnie posiadał 11 baszt. Jego los był podobny do losu warowni na wyspie: siedziba władców z czasem zaczęła popadać w ruinę, wreszcie została doszczętnie zniszczona podczas wojny z Moskwą. Zamek nigdy nie został odbudowany - dziś można jedynie podziwiać szczątki murów oraz kilka ocalałych baszt.

Zespół pałacowy w Zatroczu mieści się po drugiej stronie jeziora Galve. Można się do niego dostać miejskim autobusem (zob. Informacje praktyczne). Zimą dobrym rozwiązaniem jest spacer po zamarzniętej tafli jeziora. Jeszcze w XIX w. można było do niego dopłynąć promem. Początkowo tereny te były własnością Tatarów. Później ziemie przeszły na własność rodu Tyszkiewiczów, którzy na przełomie XIX i XX w. wznieśli tu swój pałac. Zabudowania otacza park zaprojektowany przez E. Andre.